Posts tonen met het label leuk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label leuk. Alle posts tonen

maandag 20 maart 2017

Bolle buikjes date

Die test in je handen, de adrenaline stroomt met volle vaart door je lichaam, het ongeloof nog groot als hij uiteindelijk positief blijkt te zijn...

Wat doe je als je er net achter komt, dat je voor de eerste keer zwanger bent? Juist, informatie zoeken over zwanger zijn en zo kom je dan terecht op baby gerelateerde sites met fora, waar je je ei kwijt kunt en vragen kunt stellen aan dames die in dezelfde maand zijn uitgerekend als jijzelf. En met een beetje geluk krijg je dan de kans op bij de Facebook groep te komen, waarbij het wat makkelijker communiceren is.

Zo sloot ik mij aan bij een FB groep, waarbij we maximaal 25 leden hebben, we zijn allemaal in april uitgerekend en ik was al lid voordat de meesten het überhaupt wisten. Samen gingen we door onzekere tijden, kwamen we beren tegen op ons pad, maar hebben we ook mooie dingen gedeeld, zoals de kamertjes, geboortekaartjes en een heleboel andere dingen.

En wat is er nou leuker, dan de mensen waar je bijna dagelijks contact mee hebt in het echt te ontmoeten?

Zo werd er een tijdje geleden besloten om met zijn allen af te spreken als de baby's er zijn. De datumprikker is aangemaakt, alleen hebben we nog geen dag gevonden waarbij we allemaal kunnen. Daardoor ontstond het idee om ook al vooraf met bolle buikjes al een keer af te spreken. Ook hiervoor kregen we niet iedereen bij elkaar door verschillende omstandigheden. Maar uiteraard was ik er wel bij!





Gisteren was het zover, we zouden een High Tea gaan doen in het Centraal Ketelhuis in Amersfoort. Ongeveer een uur rijden vanaf thuis. En omdat ik zelf nogal van het op tijd komen ben, was ik uiteraard te vroeg van huis gegaan en was ik de eerste op locatie. Best wel spannend, als je niemand in het echt kent. Gelukkig duurde het niet lang voor de rest ook binnen kwam druppelen. We kletsten wat af, genoten van de High Tea met alleen zoete dingen en bestelden nog wat bitterballen. Later dan gepland namen we afscheid en zelfs buiten stonden we nog na te kletsen.

Al met al een hele geslaagde middag met gezellige dames en verheug me nu al op de Baby date met deze lieverds.

Eenmaal thuis, had vriendlief vergeten te koken en besloot hij mij mee te nemen naar STOOM in Nijmegen waar we een heerlijke burger met frietjes gingen eten. Als dat geen goede afsluiting van de dag is, dan weet ik het ook niet meer. Mocht je ooit in Nijmegen komen, ik raad je aan om ook daar een hapje te gaan eten, want het is ronduit heerlijk.


En zo is er weer een dag voorbij en wachten we rustig af, tot de baby besluit te komen.

donderdag 9 juni 2016

Gezelligheid kent geen tijd

Als je eenmaal denkt, dat alles tegen zit, maar je er toch het beste van probeert te maken, blijkt maar weer dat ze er alles aan doen om het zo goed mogelijk voor je te maken. En dat noemen we, geluk.

Ik mag van geluk spreken, want ik heb echt een hele toffe baan. En ook al was eerst onduidelijk of ik wel alle uren op mijn huidige locatie kon maken, zo hebben ze zich zo hard voor mij ingezet, dat het toch is gelukt, met dank aan mijn lieve collega's. Dankbaar ben ik, dat ik zulke mensen om mij heen heb.

Vandaag hadden we overigens ook ons teamuitje. We gingen solex rijden met een fotospeurtocht en daarna heerlijk BBQen bij onze teamleider thuis. Als je bij jezelf denkt "Wat is een solex?" dan kan ik je vertellen, dat het een soort brommer is, die rijdt door middel van een motortje op het voorwiel. En als ik ergens dol op ben, is het wel rijden op brommers (zonder helm!) met de haren in de wind en mijn gezicht in de zon. Een solex ritje van bijna 2 uur was voor mij dus perfect. Heerlijk met het mooie weer van vandaag. Ons team was opgesplitst in 4 teams. Uiteraard hoorde ik bij de 'losers' van vandaag, want wij hadden maar 7 goede antwoorden, terwijl de overige 3 teams voor perfectie gingen en wel 12 punten hadden (slagingspercentage van 100%). Maar wie houdt zich nou bezig met de plaatjes, als het buiten zo mooi is en je heerlijk van het uitzicht kunt genieten... Mijn team dus niet.


Gelukkig was en wel 1 zo slim om zonnebrandcrème mee te nemen, want anders was ik nu waarschijnlijk zo rood als een kreeft geweest. Dat was uiteraard weer een hele wijze les voor mij, neem altijd je zonnebrandcrème mee, ook in Nederland, waar het overwegend niet zo'n lekker weer is als vandaag.

De BBQ was ook erg leuk en gezellig, zo praat je nog eens met mensen, die je normaliter niet zo veel spreekt. Elke keer een verrassing, wat mensen bezig houdt en hoe diep sommige gesprekken kunnen gaan. Erg leuk!

Al met al een heel leuk en gezellig dagje. Ik zeg, laten we dat snel weer doen. Was voor herhaling vatbaar!

zondag 29 mei 2016

Gezocht: tijd om te schrijven!

To write or not to write... that is the question. Vaak denk je eraan, maar het komt er steeds niet van. Weer een nieuwe blog maken, om even bij te houden wat er allemaal gebeurd is in de tussentijd. Bij deze dan maar een update.

Inmiddels zitten we in mei, bijna in juni zelfs. In de tussentijd ben ik 28 jaar geworden, waarbij ik een hele gezellige dag heb gehad met best wel veel vrienden en vriendinnen. Erg gezellige bedoeling. Ik ben ook op vakantie geweest naar Hongkong, Macau en Xi'an in de meivakantie en heb echt een super geweldige tijd gehad.

Wat we hebben gezien:
- Een echte Chinese parade
- Lantau Island met de grote Boeddha
- De tempel van de 10.000 Boeddha's
- Chinese markten
- Kowloon Park
- The Golden Mile
- Happy Valley en twee paardenraces
- De skyline van Hongkong vanaf het water
- Victoria Peak en de lightshow
- Dubbeldekker trams
- De piratengrot van Cheng Chau
- De ruïne van Sao Paulo in Macau
- Macau castle
- Parkjes en een protestantse begraafplaats
- Enkele casino's
- Bell en drum tower in Xi'an
- Muslim quarter
- De stadsmuur en het begin van de Zijderoute
- Gengruan Temple
- Terracotta fabriek
- Een heuvel waar een tombe van Qin begraven is
- Tang Paradise
- Ritje in een gemotoriseerde Tuktuk
- En niet te vergeten.... het enige echte Terracotta leger!



En dat alles in maar twee weken tijd. Geloof mij, ik ben nog aan het bijkomen van de vakantie, terwijl het normale leven weer gewoon in volle gang is. We hebben op vakantie niet alleen genoten van de mooie plekken, maar ook van het heerlijke eten daar. Wel jammer, dat mijn toffe koffer in eerste instantie niet gearriveerd was, toen we op Schiphol aankwamen, maar twee dagen later had ik hem weer in mijn bezit, inclusief alle souvenirs. Voor onszelf hebben we 2 gelukskatten gekocht, een grote en een wat kleinere, een fles Chinese drank (die niet te zuipen is, haha) en een soort geluksbrenger. Voor mij persoonlijk ook nog een Chinese jurk en een Chinees haarstokje met een bloem eraan. Wat me brengt naar het volgende onderwerp...

Afgelopen vrijdag was het gala van mijn werk, de leerlingen van de 4e klas kwamen allemaal opgedoft in een mooie auto of ander bijzonder vervoer naar school toe, waar ze een hapje en drankje konden nuttigen. Heel leuk om je leerlingen, die je vorig jaar les hebt gegeven, strak in pak of in een bijzonder mooie jurk te zien. Zelf kon ik natuurlijk niet helemaal achter blijven, dus zou ik mijn Chinese jurk gaan inwijden.

De donderdag had ik al mijn eigen proefkapsel gemaakt en naar het werk gedragen, zonder haarlak of dergelijke hulpmiddelen om het helemaal strak te houden. Het bleef aardig goed zitten. Vrijdag dan zelf voordat ik naar het werk ging mijn haar en make-up vast gedaan, omdat ik vrij weinig tijd had tussen het einde van de werkdag en het gala. Zo hoefde ik alleen maar even mijn jurk aan te trekken, mijn oorbellen (die ik van Niels had gekregen met Kerst) in te doen en even wat lippenstift bijwerken, klaar was ik. Mijn lieve collega Marion had nog even mijn lok beter vastgezet en toen kon ik gaan. Het was best een geinige avond, er zijn veel foto's gemaakt, maar het liep ook al snel weer leeg. Om half 11 was het feestje voorbij en ben ik naar het volgende feestje gegaan. Wat ik vrij laat in de nacht heb afgesloten in de stad.

Hopen dat er de volgende keer niet weer zo veel tijd tussen zit. Maar voor nu.... tot de volgende keer!

zaterdag 12 september 2015

Vliegende tijd

Zo heb je vakantie en in een oogwenk is het alweer voorbij.

Ik weet nog dat ongeveer 3 weken geleden mijn lieve Milo helaas is overleden aan een noodlottig verkeersongeval. De dag erna begon het werkende leven voor Mevrouw Jansen weer. De eerste dag van het schooljaar 2015-2016 was weer aangebroken, de eerste mentorles gegeven, de eerste vergaderingen gehad. En nu? Nu zijn we alweer 3 weken verder!

Er is vrij veel gebeurd de afgelopen weken. De dag na mijn eerste werkdag had ik nog een rustdag, omdat ik nergens bij hoefde te zijn of mee hoefde te helpen. Echter was dat meteen een erg intense dag, wat betreft verdriet. De dag dat we afscheid zouden nemen van onze kleine vriend, Milo. We hebben hem mee naar huis genomen, zodat ook Chinou afscheid van hem kon nemen. Als ik er weer aan denk, komen automatisch de tranen weer boven. Wat is het vreselijk om die kleine kater te moeten missen, ik mis hem zo erg, elke dag. Op mijn eerste werkdag hield ik het ook amper droog, natuurlijk vragen je collega's na de vakantie hoe de vakantie was en of alles goed was. Natuurlijk wil je iedereen zeggen, dat het goed gaat, maar op zo'n moment kan dat gewoon niet. Sommigen snapten er ook niet van, dat het zo veel pijn kan doen om je 'huisdier' te verliezen. Maar Milo was meer dan een 'huisdier', hij was een volwaardig gezinslid, mijn baby, ook al had hij een vacht en was hij geen mens. Iets wat mensen zonder 'huisdier' waarschijnlijk nooit zullen begrijpen.


De eerste lesdag besloot ik het ook aan alle leerlingen te vertellen, tijdens mijn introductie. Ik had allemaal nieuwe klassen en nieuwe gezichtjes voor mijn neus, dus een hele opgave om al die namen te leren, hopelijk gaat het mij dit jaar nog lukken, want het valt me tot nu toe niet mee om alles te memoriseren.

De lessen vliegen echt om, de tijd neemt een loopje met mij en ik vind het bizar hoe snel de tijd gaat. De eerste drie weken zitten er alweer op, nog vijf weken tot aan de herfstvakantie en ik heb echt geen idee hoe snel de rest zal gaan. De lessen zijn leuk, vind ik, alhoewel sommige leerlingen proberen de grenzen op te zoeken. Ik denk dat ik mijn grenzen elke keer een beetje beter kan aangeven en ze daarom ook makkelijker straf kan uitdelen, als dat nodig is. En helaas is dat soms nodig. Ik heb het idee, dat het dit jaar beter gaat, dan vorig jaar. Hoorde van een leerling, dat hij mij minder erg vond, dan dat hij verwacht had, omdat hij mij vorig jaar enkele keren voor invalles heeft gehad. Dat vond ik ergens wel grappig om te horen, aangezien ik in die klas wel echt een duidelijke/strenge juf ben.

En in de wandelgangen kom ik af en toe nog leerlingen tegen, die ik vorig jaar les gaf. Soms mis ik ze wel, omdat ik met sommigen echt heel erg gezellig kon kletsen, al ging het vaak nergens over. Wel kreeg ik in de eerste week echt ontzettend veel complimentjes van oud-leerlingen van mij. Ze vonden stuk voor stuk, dat ik er beter uit zag. Er vielen woorden als 'u heeft wel veel gesport in de vakantie', 'mevrouw, u bent echt afgevallen' en 'uw haar is echt lang geworden'. Super leuk om te horen natuurlijk en al helemaal van je voormalige leerlingen. Het was vooral grappig, dat ik in de vakantie amper een gram ben kwijtgeraakt, maar blijkbaar was er toch iets veranderd aan mijn uiterlijk.

Inmiddels ben ik ook alweer 4,5 jaar (en 6 dagen) samen met mijn lief. Dat hebben we dan ook gevierd met een etentje vorige week zondag. Bijzonder, hoe lang je het met een speciaal persoon uit kunt houden.



Ik ben benieuwd hoe snel de rest van het jaar voorbij zal vliegen, maar heb zo'n vermoeden, dat de tijd niet langzamer zal gaan en alleen maar sneller zou worden. Dus zet je schrap, voor je het weet, zijn we weer een jaar verder.

woensdag 1 juli 2015

Hobbelen (30-6-2015)

Een grote wens die ik al had als klein meisje, een wens die nooit in vervulling kwam, omdat het te duur was voor mijn moeder om te betalen. Vandaag is die wens eindelijk uitgekomen. Een ritje maken op een paard.

Mijn huidige werk is echt de bom! Na de allereerste keer schaatsen, heb ik vandaag een andere kinderwens in vervulling kunnen laten gaan, dankzij mijn werkgever. Activiteitendag met de basis en kader klassen. En ik had me opgegeven voor het volgende: paardrijden.


Sinds ik mij kan herinneren wil ik al paardrijden. Door de geringe financiële middelen, was dit als kind niet mogelijk en moest ik genoegen nemen met judo, de scouting en andere dingen, die ik eigenlijk niet zo tof vond. Maar vandaag ging het dan gebeuren, bij deze 27-jarige kwam het kind weer naar boven.

Bij de Loonse Duinen (dichtbij de Efteling) werden we vanmorgen afgezet door de bus. Er stonden twee dingen op het programma, namelijk zelf paardrijden en met de huifkar rijden. Samen met alle beginners en enkele gevorderden stapten we in de huifkar voor de eerste rit. Al snel bleek dat de beginners moesten starten met de buitenrit op het paard. Dus werden we met de huifkar naar het wisselpunt gebracht waar de 'paardentaxi' stond te wachten. Ik wist meteen waar ik op wilde, namelijk vooraan links.


Ik maakte kennis met Calimero, mijn paardje voor die 1,5 uur die we nog hadden. En aangezien veiligheid hoog in het vaandel staat, moesten we allemaal een cap op. Aangezien ik nogal een groot hoofd heb, kreeg ik de grootste cap en zelfs die zat nog niet lekker. Daarna stapte ik op Calimero, met wat moeite, maar toen ik eenmaal zat, was ik zo blij als een kind. In het begin voelde het echt alsof het letterlijk hobbelen was, alles schudde op en neer en heen en weer. Na een tijdje werd ik wat relaxter en voelde het ook makkelijker en relaxter aan. Toen gingen we op een gegeven moment een stukje draven met de 'taxi', dat was helemaal geweldig! Galopperen kon alleen niet, omdat de paarden met hun hoofd vast zaten aan de kar.

Het was een heerlijke rit door de bossen en een klein stukje door de Loonse Duinen. Een betere dag hadden we qua temperatuur denk ik niet kunnen treffen. Helaas ging de tijd veel te snel en voor ik het wist waren we terug en mochten we weer opstappen bij de huifkar, deze keer ging ik bij de bestuurder zitten voor het perfecte uitzicht. Even 1,5 uur lekker zitten en genieten van de rust en de natuur, beter kan niet.


Kort samengevat, zeker voor herhaling vatbaar en ik ben natuurlijk zó enthousiast, dat ik mij al aan het informeren ben voor eventuele rijlessen, zodat ik volgend jaar met de gevorderden groep mee kan. Eens kijken of ik het kan betalen en of het allemaal gaat lukken.

Het was werkelijk een droom die werkelijkheid werd, had het mij niet leuker kunnen voorstellen!

Pottenbakster

Ghost, de film die begint met een mega romantische scène, waarin klei de hoofdrol speelt. Het beste nummer aller tijden speelt op de achtergrond, helaas werd het niks met die klei, aangezien de hoofdpersonen afgeleid werden.

Mijn allereerste poging ooit om te pottenbakken mocht ik vandaag ook ervaren bij 'In de Kersentuin' in Meteren. Twee oudere kunstenaars die vol liefde en passie hun vakmanschap overbrengen aan de jeugd van tegenwoordig, ik tel mezelf even mee.

Links boven, mijn tegelwijsheid.


Ook pottenbakken was vroeger al een droomwens van mij en net als gisteren is er vandaag dus ook weer een uitgekomen. Het lijkt heel simpel als de vakman cq. vrouw aan het werk is met de klei op de draaischijf, maar eenmaal zelf achter de draaischijf plaatsgenomen te hebben, bleek niets minder waar. Het is een werkje waar je geduld voor moet hebben... en geduld, tja, hoe zal ik het zeggen, dat bezit ik niet zo heel veel eigenlijk. Maar voor vandaag maakte ik een uitzondering, voorzichtig zette in de draaischijf aan met de klei erop. Alles moest goed nat zijn, handen en klei, voordat je luchtbellen erin krijgt. Met je handen, duimen en overige vingers vorm je de klei zoals je zelf wilt. Ik vond dat het een aardig mooi bakje geworden was, nadat ik er zeker 15 tot 30 minuten mee bezig ben geweest.

De leerlingen die na mij nog aan de slag gingen waren veel meer geinspireerd en hebben echt prachtige vaasjes en kunstwerkjes gemaakt. Heel knap! Ook voor herhaling vatbaar. Daarna heb ik nog een tegeltje beschilderd. Helaas was het dat dan ook alweer en was het weer tijd om naar huis te gaan.

Een hele beleving, super leuke leerlingen en erg gedreven vakmensen. Top ochtendje!

zondag 28 juni 2015

Laatste lesdag

Het zit er weer op. Het eerste jaar op mijn huidige werk is voorbij gevlogen. De laatste les van dit jaar heb ik weer gegeven en de vakantie staat al bijna weer voor de deur.


Het jaar begon eind augustus met kennismaking met alle nieuwe collega's op mijn werk. De week erna volgden de eerste lessen met 5 verschillende klassen en 10 lesuren per week, maar dan van 70 minuten. Het was even wennen, hard werken, lessen voorbereiden en dan ook geven. Ik ben weer docente Duits en het bevalt goed.

De leerlingen kunnen je dag dan ook maken of breken en ik moet zeggen, ik had het wel getroffen met mijn klasjes. Mevrouw J. heeft het echt heel erg naar haar zin gehad. Het ging ook allemaal beter dan ik vooraf had verwacht, ook al liep niet alles even soepel. En nu, ja, nu is het bijna vakantie, zijn de laatste lessen afgesloten en liggen er alleen nog activiteitendagen en vergaderingen voor de deur.

Van enkele leerlingen heb ik dan ook nog lekkere chocolade gekregen als afscheidscadeautje, en niet te vergeten ook nog een leuke foto gemaakt samen met enkele stoere gasten uit de 3e klas. Die wilden wel een foto met Mevrouw Jansen (of zoals ze mij NIET mogen noemen: Angie!).

En zo gaan we na de vakantie weer een nieuwe uitdaging aan op dezelfde werkplek, maar met hele andere klassen, veel meer uren en natuurlijk met een vast contract. Ik zal bijna fulltime rond gaan lopen op mijn werk en ook aan 7 klassen les gaan geven. Tevens krijg ik mijn eigen mentorklasje, waar ik me op verheug, omdat ik daar waarschijnlijk nog heeeeeel veel van kan leren. Ik ben heel erg benieuwd, wat mij komend schooljaar allemaal te wachten staat.

Op naar de vakantie en de nieuwe uitdagingen daarna.


P.s. de cijfers staan op Magister, jullie hadden wel wat beter mogen leren voor de grammatica en Redemittel.

zaterdag 20 december 2014

Glad ijs is een paradijs

Voor alles is een eerste keer, zo ook voor mij in een ijzige sfeer. De schoenen verruild voor een ander paar en zie daar... Het ijs op en zie me gaan, bij Triavium op de schaatsbaan!

Ik kon het niet laten om even te rijmen, vond het wel passen bij het seizoen waarin we ons bevinden. De lampjes twinkelen en de cadeaus liggen onder de boom, de kinderen zijn amper te houden, ze vakantie stond voor de deur, dus een goede afsluiter voor het jaar 2014 op school moet dan ook lukken.

Gisteren zijn we dan ook met 2 volle bussen met leerlingen naar de schaatsbaan gegaan. Ze kwamen het hele eind met de bus, terwijl ik heerlijk vanuit thuis kon gaan, wat een luxe! Binnen 10 minuten was ik bij Triavium in Nijmegen, de schaatsbaan.

Eenmaal daar moest ik bijna een half uur wachten tot de bussen aankwamen. De leerlingen gingen hun gang bij de 3 schaatsbanen en ik ging met collega's eerst een "koek en zopie" doen. Ik zeg: cappuccino om wakker te worden, haha, met een koekje natuurlijk.

Daarna vond ik het wel tijd om ook maar een paar schaatsen te huren een dan te bedenken dat ik nog nooit op schaatsen had gestaan... Toch vond ik het wel tijd worden om als Nederlander eens de stoute schaatsschoenen aan te trekken. Nederland is wel het schaatsland bij uitstek, dan kan ik natuurlijk niet achter blijven.


Zo gezegd, zo gedaan! En dankzij lieve leerlingen kwam ik ook veilig het ijs op, zonder rekje. Ik kwam vooruit, wankelend, maar ik kwam wel vooruit. Na een paar tips gekregen te hebben zei een leerlinge tegen mij: "U leert ons iets en wij leren u iets." Na een tijdje gingen mijn voeten/benen pijn doen en ben ik even gaan zitten. Toen de last weer weg was, ging ik het ijs weer op. Ik stond alleen op de Funbaan op het ijs, want dat was speciaal voor onervaren schaatsers. Op een gegeven moment had een collega een rekje voor mij geregeld, toen had je me moeten zien gaan. Dat ging een stuk makkelijker, omdat je natuurlijk niet/minder bang bent om te vallen.


Het leuke was verder ook, om te zien dat ik niet de enige was, die niet goed vooruit kwam op schaatsen. Er waren ook andere personen, die het niet zo goed konden. Echter waren er ook leerlingen van mij bij, die echt mega goed kunnen schaatsen en HARD! Ik was onder de indruk.

De eerste keer op schaatsen zit erop. Het was echt ontzettend leuk en gezellig, dus ik denk dat we dat binnenkort maar eens gaan herhalen. Misschien krijg ik Niels wel zo ver om met me mee te gaan. En voor nu ga ik even op de bank liggen, want die spierpijn... Au!

Onthoud het volgende: Ook al houdt een leraar het hoofd koel, dat maakt hem nog geen ijsmeester. (Letterlijk, hihi!)

zondag 7 december 2014

Just dance!

Rondjes draaien, zwiederende jurkjes, expressie op muziek, genieten... Dansen is de beste tijdsbesteding, die ik maar kan hebben.

Inmiddels zit de beginnerscursus er alweer bijna op, helaas. Betekend dat ik binnenkort met mijn tweede cursus kan gaan beginnen, oftewel brons. Maar eerst ga ik nog afdansen en heel misschien ook wel naar het Kerstgala, al vind ik het aardig aan de prijzige kant.

Een van de eerste vragen is altijd of ik samen met Niels dans, wat helaas niet het geval is. Hij wilde absoluut niet met mij mee, dus hebben ze van Danscentrum Vermeulen een danspartner geregeld. Mijn danspartner heet Ronald en kan heel goed dansen, is een professional (hoorde laatst van iemand Topklasse 2, geen idee of dit klopt) en is ontzettend grappig en gezellig.

Bij het dansen is het eigenlijk net een soort grote familie, waar het altijd gezellig is en er plezier gemaakt wordt. Ik zeg: heerlijk! (Al is na een avondje dansen een week last hebben van het Dora intro liedje in je hoofd natuurlijk wel minder.) Als je eens een les niet kunt, kun je het gewoon op een andere dag inhalen of eventueel bij de dansavond gewoon gezellig komen dansen. Ook leuk!

En omdat ik het dansen nogal serieus neem als nieuwe hobby, heb ik inmiddels ook al een investering gedaan in een stel dansschoenen. Afgelopen woensdag de eerste keer op echte dansschoenen gedanst en het is echt een stuk beter om met een suède zool te dansen, dan met een rubberen. Love it! (En dat ze er ook nog eens super geweldig uitzien, is een mooie bijkomstigheid!)



So... move your body and dance!

woensdag 1 oktober 2014

Wedding bells

De mooiste dag van je leven... met veel voorbereiding, bloed, zweet en tranen komt dan de dag dichter bij, dat het allemaal mag gaan gebeuren. De trouwdag.

Wij waren donderdagavond nog weggereden om op tijd in Zwitserland te zijn voor de grote dag van mijn moeder. 's Nachts om 1 uur kwamen we aan en om 7 uur 's morgens ging de wekker al weer, omdat ik naar de kapper moest om 8 uur. Zo gezegd, zo gedaan. Ik zat als een zombie in de stoel bij de kapper en kon maar half mijn ogen open houden. Uiteindelijk is het goed gekomen.


Mijn moeder was daarna aan de beurt, ze waren nog niet klaar met mij, toen ze aan haar begonnen. Het werd heel mooi. Ik ben eerder weer weggegaan, omdat ik zelf ook nog mijn kleding aan moest trekken. Eenmaal klaar, was mijn moeder ook al thuis en moest ik haar helpen met aankleden. Ze was echt verschrikkelijk zenuwachtig en elk klein dingetje irriteerde haar. Een kleine Bridezilla, hihi. ;-)

Rond 13 uur was het dan zover, iedereen stond buiten te wachten, inclusief mijn stiefvader Gerhard. Tijd voor de grote verschijning. Super mooi waren ze, het bruidspaar, mijn mammie en stiefpappie.

Toen gingen we met zijn allen richting het gemeentehuis in Langenthal, in het gemeentehuis werd dan ook getrouwd. De tekst die de vrouw had voorbereid was echt zo mooi, echt geweldig! Ik was onder de indruk. Een heel mooie huwelijkssluiting. Natuurlijk werden er ringen en een kus gewisseld voordat het tijd was voor de getuigen, om een handtekening te zetten.

Wat een mazzel... ik was de getuige van mijn stiefvader. En had dan ook mijn handtekening gezet, wat iedereen blijkbaar heel amusant vond, omdat ik vrij veel krabbel. Daarna gingen we naar buiten, waar al werd geproost op het bruidspaar en al foto's werden gemaakt en bellen werden geblazen. Daarna stapten we weer in de auto om op een mooie locatie nog foto's te maken. Daar werden heel wat kiekjes geschoten...



Toen was het tijd om terug te keren naar de woning, waar de receptie met taart plaats zou vinden. Zelf had ik twee taarten meegebracht, een worteltaart en chocoladetaart. Verder kwam er dus een botercrème taart met Grand Marnier van de bakker. Die was echt heeeeerlijk! De eerste dans volgde al snel op het liedje 'Vivo per lei'.

Na de receptie werd het tijd om de BBQ aan te steken en langzaam naar buiten te gaan om te gaan genieten van een lekker stukje vlees met veel salade. Er was genoeg voor 2 dagen en we waren met heel veel mensen. En iedereen was verzekerd van een vol buikje, haha. Toen werd er nog flink wat vuurwerk afgestoken, voordat we weer de warmte van de woning opzochten.

Eenmaal weer binnen, wilde mijn moeder nog het boeket gaan gooien. Ik had het niet verwacht, dat ze het zou doen, dus ik was natuurlijk enthousiast. Ik stelde mij uiterst tactisch op, in het midden, zodat ik alle kanten in kon springen om hem te vangen. En het was maar goed ook, want hij ging een beetje naar rechts, maar dat maakte niet uit, dat boeket moest en zou van mij zijn.

Daarna nog wat gekletst en gedaan, terwijl de mensen langzaam richting huis gingen. En wij daarna ook rustig onze bedjes op konden zoeken.

Al met al was het echt een hele mooie dag, met een prachtig bruidspaar en erg veel gezelligheid. Dat ze nog lang en gelukkig samen mogen leven!

zondag 14 september 2014

3,5 jaar (en 1 week)

Time flies when you're having fun! En dat is een understatement.

De tijd is echt snel gegaan. Een half jaar geleden zaten we nog in Parijs ter ere van ons 3-jarig jubileum. Deze keer (vorige week zaterdag) zaten we gewoon thuis en hadden we niets speciaals gedaan. Ja, we hebben een hele drukke dag gehad.

Eerst ging Niels zijn auto verkopen in Schiedam, terwijl ik in de sportschool met gewichten stond te zwoegen. Daarna moesten we boodschappen doen voor de BBQ 's avonds bij ons thuis met een paar vrienden, waarna we nog een gezellige avond ervan gemaakt hadden, voordat de heren nog even bij Ti-Ta-Techno gingen kijken en ik lekker mijn bedje in kroop.

Het is niet altijd feest, zullen we maar zeggen, maar neemt niet weg, dat we alweer 3,5 jaar samen zijn (en inmiddels 1 week extra) en er hopelijk nog heeeeeeeeeeeeeeeeeel veel jaren zullen volgen. Ik ben nog elke dag blij, dat ik mijn vent tegen ben gekomen, dat we inmiddels alweer 1,5 jaar samen wonen en het nog steeds zo super gaat. Op naar de 4 jaar! ;-)


donderdag 28 augustus 2014

Dublin, Ierland

Af en toe moet je er eventjes tussenuit, afgelopen weekend was het dan ook zover, we gingen een weekendje naar Dublin.

Aangezien ik al sinds de middelbare school een keertje naar Ierland wilde, maar met mijzelf had afgesproken, dat ik er pas heen zou gaan, als ik zou slagen voor mijn HBO, kwam het er elke keer niet van. Vorig jaar pas geslaagd en Ierland is nou niet bepaald het eerste waar menigeen aan denkt, als je aan vakantie denkt.

Mijn lieve vriendje wilde mij verrassen, door mij mee te nemen naar Dublin. Ik mocht dan ook niet weten waar we heen gingen, hij boekte wel een reisje voor een weekendje weg. Door zijn hints had ik al het vermoeden dat het Dublin zou worden en ik verheugde mij er stiekem al op. Na een stapavondje samen met de jongens, kwam ik erachter dat het inderdaad Dublin was, omdat ik aan een van de jongens vroeg: En? Weet jij al waar ik heen ga in augustus? Waarop hij antwoordde: Naar Dublin, toch? Tja... oeps, foutje bedankt? Ik was in elk geval erg blij!

En zo kwam het weekend dan ook steeds dichterbij, vorige week donderdag gingen we dan naar Dublin, met Ryanair, met vertraging. (Oh ja, wij horen bij de 10% die NIET op tijd komt, haha!) En gingen gelijk naar Isaacs Hostel, waar we zouden overnachten. Zoals altijd zo low-budget mogelijk. Daarna meteen de stad in gegaan. Leuke winkels onderweg tegen gekomen, onder andere de Lush, Evans, Forever 21 en nog vele anderen en dat alles nog maar in 1 winkelstraat. We liepen door en kwamen in een regenbui terecht en vluchten toen snel een kerkje in. We kochten een kaartje voor een rondleiding door de Crypte en hoopten dat het beter weer zou worden na de rondleiding. De rondleiding was mega interessant, de tourleider bracht de verhalen heel leuk en probeerde ook een persoonlijk tintje aan de verhalen te geven, ook gebruikte hij voorbeelden uit de landen van herkomst en we hebben erg gelachen. Eerst gingen we mummy's kijken. Hele verhalen over nonnen, broeders, bekeerde dieven en dergelijke, waarna we de kruisvaarder mummy moesten aanraken, omdat het geluk zou brengen. Iedereen die de kerk bezoekt, komt de kruisvaarder aanraken voor geluk. Ieren en geluk, dat is zo een ding! Zo gezegd, zo gedaan en op naar de volgende crypte, waar veel meer nissen waren waar mensen begraven waren in hun kist, maar niet onder de grond. Erg interessant. Na de tour regende het al minder heftig en gingen we weer op pad. We kwamen langs Molly Malone, de Castle of Dublin en gingen een hapje eten in een pub, waar de live muziek zo hard stond, dat we letterlijk naar elkaar moesten schreeuwen! Een goede stew ging er wel in. 's Avonds kropen we dan in ons kleine 120x200 bedje in het hostel.


De vrijdag was helemaal volgeplant. Om 12 uur moesten we bij de Jameson Distillery zijn, maar daarvoor eerst een geweldig ontbijt in het hostel, kuch. Witte toast met gezouten boter en aardbeienjam, meer keuze hadden we niet. Daarna een wandeling van een half uur om bij de distillery te komen, maar aangezien we aardig vroeg waren, gingen we eerst nog een kopje thee drinken in het café tegenover. Ook een scone ging er wel in. Bij de Jameson Distillery kregen we een rondleiding, kregen we te horen hoe het whiskey proces werkt en werden enkele mensen uitgekozen om een Whiskey Tasting te doen.... Het geluk stond al aan mijn zijde (dankzij de mummy?) en ik kreeg een koker, die mij toegang verleende naar de proeverij. Yes! Voordat we naar de proeverij gingen, mochten we nog een drankje uitkiezen, pure whiskey of een gingerale whiskey mix. Ik ging voor puur, net als de meesten. De Tasting was wel leuk, er waren 3 soorten whiskey. Een Scotch whiskey, American whiskey en natuurlijk de Irish Jameson whiskey. Er zaten behoorlijk wat verschillen in. De Irish was zacht van smaak, de Scotch was nogal rokerig (bah bah!) en de American was vrij zoet. Alleen de Scotch vond ik echt niet te zuipen, de rest was prima. Tot slot een certificaat gekregen, super leuk! En op naar de Guinness Storehouse. Daar bijna 3 uur rondgelopen en allerlei informatie opgedaan over Guinness stout. Onder andere hoe het gemaakt wordt, wat de ingrediënten zijn, een mini proeverij met een super klein bierglaasje en uiteindelijk ook nog zelf de perfecte Guinness leren tappen bij de Guinness Academy. En die hebben we dan ook op de 7e verdieping, met het panorama over Dublin, lekker genuttigt. 's Avonds dan overheerlijk Tapas gegeten bij Pintxos en nog een beetje gewandeld. En in plaats van de Pubcrawl zijn we maar gewoon naar bed gegaan.


De zaterdag, de laatste hele dag in Dublin. Ook vandaag stond al aardig volgeplant. En vandaag wilden we dan ook naar de Kilmainham Gaol (spreek uit als 'jail') en de kathedralen. Bij Kilmainham Gaol moesten we een uur in de kou buiten wachten, voordat we eindelijk de rondleiding kregen. Indrukwekkende verhalen over de burgeroorlog in Ierland en de gevangenen van de Gaol kregen we te horen, ook over de executies die daar in de stone-breakers yard hebben plaatsgevonden. De rebellen die het leven genomen werd door het vuurpeloton. Indrukwekkend! Daarna was het tijd voor een hapje eten bij Zaytoon (perzisch) voordat we door gingen naar de Christ Church en Saint Patrick's kathedralen. De kathedralen waren groot en mooi, maar leken wel erg op elkaar, vond ik zelf. Het laatste avondmaal nuttigden we bij TGI Fridays, heel erg slecht. Cheeseburger met frietjes, erg lekker! Voordat we alsnog de Pub crawl gingen doen. Dit viel echter behoorlijk tegen, dat we halverwege besloten om maar ons bedje op te zoeken, aangezien we de volgende ochtend ook vrij op tijd naar het vliegveld moesten.


De laatste dag nog een heerlijk ontbijtje, deze keer de keus uit aardbeienjam en gekookt ei, al wat beter dan de eerste dag. En op naar Nederland terug.

 

Al met al een super leuk weekend gehad en zou zo nog eens terug willen gaan. Er is aardig wat te doen en de nationale musea zijn gewoon gratis toegankelijk. Wij hebben echter allemaal dingen bezocht, waarvoor je wel moest betalen, maar het was zeker de moeite waard!

zondag 2 maart 2014

Stilte

Stilte voor de storm, leuk gezegde, hij gaat echter niet altijd op.

De laatste tijd is het nogal stil rondom dit blogje. Ik lees jullie reacties en denk ook elke week weer eraan, dat ik nodig weer eens iets moet schrijven. Hetzelfde geld voor mijn dagboek, dat ik heel erg verwaarloos.

De reden is de volgende. Ik heb het momenteel erg druk met vanalles. Voornamelijk met werken. Ben namelijk binnen het bedrijf geswitcht naar een andere afdeling met ander werk en andere werktijden. Dat betekend, langer op kantoor, niet te vergeten de heerlijke reistijd van bijna een uur heen en dan ook nog een uur terug, het sporten, boodschappen doen en andere belangrijke dagelijkse/wekelijkse zaken.

Dus mochten jullie mij missen, laat gerust wat weten. Ik zal proberen z.s.m. te antwoorden. Maar het is dus sinds weken, dat ik weer de tijd neem om eventjes achter mijn laptop te kruipen (normaal zit ik voornamelijk mobiel online) en een berichtje te typen.

Tot de volgende keer!


donderdag 21 november 2013

DIY workshop

Soms moet je jezelf gewoon even bezig houden... Schilderen, knutselen, taarten bakken, kleuren, het kan allemaal. En soms heb je de kans om gezellige mensen te ontmoeten, die je al kent van een forum en tegelijk gezellig bezig te zijn met een armbandje.

Afgelopen dinsdag ben ik gezellig met een kennis van mij naar een workshop armbandjes maken geweest. We kenden elkaar bijna allemaal via het forum en toen werd deze workshop aangeboden en hadden we wel zin om eraan mee te doen.

Op naar locatie, bizar om allemaal mensen in het echt te ontmoeten die je al maanden online spreekt. Super gezellig ook! En tegelijkertijd lekker freubelen met kraaltjes, bedels en lijm. Tijdens het creatief bezig zijn ook gezellig babbelen. Wat wil je nog meer?

Al met al een geslaagde avond en binnenkort wordt er weer een geörganiseerd, dus.... op naar de volgende keer!


zaterdag 7 september 2013

Sporty sporty...

Sporten is gezond. Elke week 3x intensief sporten zou goed zijn voor je lichaam, daarnaast moet je 30 minuten per dag minimaal bewegen om gezond te blijven. En als je gaat sporten, moet je niet alleen gaan rennen als een dolle of gaan roeien als een gek, maar dit combineren met krachttraining voor het beste resultaat. (Mijn mening a.d.h.v. vorige ervaringen in sportscholen, literatuur, collega's op werk die fanatiek zijn, etc.)

Vorige week maandag was mijn eerste dag bij de sportschool, ik zou een intake krijgen met daarin oefeningen die ik de komende 6 tot 8 weken zou moeten doen. Echter heb ik voor mijzelf al besloten wat ik wel en niet wil doen. Daarbij kan ik vertellen dat ik niet op die stomme apparaten ga lopen hopsen en doen, maar gewoon de groepslessen als 'cardio' ga doen en daarnaast krachttraining wil doen.

Degene die mijn intake zou doen was alles behalve gemotiveerd om dit te doen en had andere ideeën dan ik. Hij vond dat ik alleen maar cardio moest gaan doen. Dat zie ik dus niet zitten, want......alleen cardio breekt ook je spieren af (naast het vet) en door krachttraining bouw je juist weer spieren op, wat erin resulteert, dat je spieren opbouwt en vet afbreek. En hoe meer spieren je hebt, hoe meer je verbrand in ruststand.

Ik dacht mijn ding en liet hem zijn zegje doen. Uiteindelijk probeerde hij steeds weer iemand te strikken die de intake met mij zou doen. Pfff! Niet bepaald wat ik een competent iemand vind, maar oké. Toen vroeg hij naar een tijdje of ik niet liever een groepsles mee wilde doen, dat zag ik wel zitten, omdat we inmiddels een half uur verder waren en nog steeds niks uitgevoerd hadden. Dus daar ging ik, op naar de groepsles.

Bodyshape it was. Kei harde work-out met gewichten. Ik vond het echt een super les, met een super toffe instructrice, die echt super lief was ook. Halters met gewichten eraan en dan nog losse gewichten waren de tools. Heb er dan ook 3 dagen spierpijn van gehad.

De woensdag erna heb ik dan bodyshake gedaan, met een metalen buis waar rijst of ander rammelend materiaal in zat om een samba geluidje mee te maken. De training was ook pittig, maar minder spannend als bodyshape en de types die er rond renden waren ook niet bepaald mijn soort mensen. Allemaal behoorlijk zelfingenomen. Niet bepaald voor herhaling vatbaar, helaas.

Vorige week vrijdag dan nog een lesje Zumba er achteraan gedaan, just for fun. Deze keer weer een super toffe en pittige tante als instructrice. Ze was ook ontzettend aardig en de mensen daar bevielen mij ook wel. Echt super! En Zumba is een soort van dansen, dus dat is en blijft toch een leuk iets om te doen. Daarna ook helemaal de neiging om te dansen, as usual.
De intake heb ik afgelopen dinsdag gehad en maandag en donderdag heb ik nog een keer bodyshape gedaan. Verder zal ik de komende tijd ook nog een keer verschillende groepslessen gaan doen om te kijken of het iets voor mij is.
Op mijn lijstje om uit te proberen staan:
- Dance fit
- Power hour
- BBB
- Martial fit
- Hip hop fit
- Piloxing
- Spinning

So let's make the best of it!

woensdag 24 juli 2013

Nuttig alleen...

Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld, tegenwoordig is het verschrikkelijk wennen. Vroeger was het enkele dagen per week normaal, tegenwoordig is het vrij bizar. Vroeger vond ik het niet heel leuk, tegewoordig ook niet. Al veranderen er dingen, sommige dingen blijven gelijk. En hoewel het vroeger misschien normaler was toen ik nog alleen woonde, alleen thuis zijn is nooit een hobby van mij geweest.

Het is zo, dat mijn vriend een weekje op vakantie is met zijn vrienden. Super leuk en gezellig natuurlijk, maar ik zit dan een week alleen thuis en dat is minder. Alhoewel het echt heel erg wennen was deze keer, kan ik er ook wel een beetje van genieten. Het was vreselijk wennen, omdat we nu alweer 6 maanden (bijna 7) samen wonen en we normaliter dus elke dag bij elkaar zijn. Het is fijn om te weten dat alles goed met hem gaat en hij het leuk heeft. Toch lijkt hij er ook iets meer moeite mee te hebben dan voorgaande jaren, aangezien hij bij dag 2 al zei, dat hij mij miste (en dat gebeurde voorheen geen enkele keer).

Behalve nadelen, zoals alleen slapen, alleen zijn, niemand om mee te kletsen in huis, niemand om tegen te zeuren als er iets minder ging die dag en de afwezigheid aan zich, heeft het ook zo zijn voordelen. Deze week heb ik dan ook helemaal volgeplant met allerlei zaken, zodat ik mij niet zal vervelen. Dingen die dringend nog moeten gebeuren, zoals het schilderen van de keuken en het ophangen van dingen komen aan de beurt. Daarnaast kan ik alles zelf indelen, niet alleen de tijd, maar ook wat ik ga eten. Zo eet ik deze week allemaal dingen die ik lekker vind en mijn vriendje niet lust of gewoon lekker simpel een salade met een stukje vlees of vis. Heerlijk! Daarnaast doe ik behalve nuttige dingen, ook veel nuttige vrouwendingen, die ik normaal inkort, omdat het anders wel heel lang duurt. Gisterenavond heb ik 's avonds een douche genomen (zoals elke avond nog, aangezien ik dan later op kan staan en fris mijn bedje in duik) en heb ik uitgebreid mijn dingetjes gedaan als haarmaskers, gezichtsmasker, ontharen, scrubben en natuurlijk de gebruikelijke douche-dingen. Ook dit was voortreffelijk. Achteraf heb ik mijzelf dan lekker ingesmeerd met bodylotion, voetencreme, handcreme en gezichtscreme. Tja, wat wil je als vrouw nog meer? Toen lekker op bed gaan liggen en gaan relaxen met alle ramen op de bovenverdieping open, zodat het een beetje af kon koelen. Relaxen hoort erbij!



Verder zal ik deze week nog een bezoekje brengen aan mijn opa, de keuken schilderen dus, gordijnen voor boven bestellen/kopen (de kamers die nog niet voorzien zijn), medicijnkastje kopen (en ophangen), gordijnen beneden achter ophangen, schilderijen ophangen, opruimen/poetsen en alles wat ik nog vergeten ben. Dat zal een aangename verrassing zijn voor vriendje-lief als hij thuis komt.

Dus nog enkele dagen zonder hem uithouden en nuttige dingen doen, waarna het rustige leventje weer verder kan gaan met een blij vriendje en een leuk huisje.

donderdag 21 juni 2012

The end is near...

Elke keer weer begin je aan nieuwe dingen... Helaas bestaat het leven uit beginsels en eindes. En zo komt er ook een einde aan het minor Engels tijdperk.

Vandaag was namelijk de officiële eindtoets van het vak 'Comprehensive' wat ook wel het examen werd genoemd. Afgelopen keren hebben we elke keer een oefentoets gemaakt, die ik toen elke keer zwaar verknald had. Hoopte vandaag op een betere afloop, maar had er niet zo'n vertrouwen in...



Na afloop van het examen zouden we met de personen van de klas nog wat gaan drinken. Eerst was er wel een beetje animo voor, maar dat bleek helaas bagger weinig te zijn na het examen. Toch ben ik dan maar een drankje gaan doen met één klasgenoot, Tom. Het was, zoals gewoonlijk, erg gezellig en we hebben weer gezellig gekletst, zoals we ook in de lessen deden. Na afloop ook maar afscheid genomen, aangezien we elkaar hierna waarschijnlijk niet meer zien.

Toch is het wel zonde om elke keer weer afscheid te moeten nemen van mensen, waar je goed mee kunt praten en lekker grappen mee kunt maken. Zo heb ik vorige week woensdag namelijk een t-shirt gekregen met daarop 'I love aspiration' als grapje. Afgelopen maandag werd er nog door een docente gezegd, dat onze klas de eerste klas is, die veel minder een 'groepsgevoel' afgaf en dat konden we vandaag ook wel weer concluderen. We zijn allemaal wat meer 'Einzelgänger' dan groepsmensen, zo bleek. Het was een leuke tijd, zowel in de lessen als ook in London en heb een hoop geleerd!

Het is nou alleen nog de workshop Cultural Diversity afronden, mijn Research aanpassen en dan de CEF-test maken en dan is het toch echt voorbij...

En dan nog het goede nieuws... Het is me gelukt!
Ik heb mijn comprehensive examen gehaald! Welliswaar met een 6, maar gehaald is gehaald!

maandag 30 januari 2012

Knalfeest!

Elke dag worden we weer een dagje ouder... Elk uur, elke seconde zelfs. De tijd tikt voorbij, goede en slechte tijden passeren de revue. Mooie herinneringen blijven, slechte eveneens... Tijd om de goede herinneringen een handje te helpen.

Zo'n twee weken geleden stuurde ik de vrienden van mijn vriendje een berichtje. Aangezien vriendlief 26 januari jarig was, moest er natuurlijk wel een feestje gevierd worden. De halve Abraham moet wel even in de spotlights gezet worden. Iedereen stemde in! Het hoe, wat, waar en wanneer kostte wat tijd om te regelen maar op 26 januari waren we er dan eindelijk uit. We zouden lekker bij China Delight gaan eten en later de stad van Nijmegen onveilig gaan maken. Zo gezegd, zo gereserveerd en zo gedaan!

Op 26 januari hebben we het samen gevierd, met zijn tweetjes. Op 28 januari waren de boys aan zet om de tent op z'n kop te zetten. De planning was om 19.30 uur te verzamelen in het restaurant. Wij konden echter geen parkeerplaats vinden en waren een tikkeltje te laat. Dit resulteerde echter wel in het welkom wat ideaal was voor de jarige. De 7 heren die er al waren zetten met z'n allen 'lang zal ie leven' in... Geweldig! De sfeer zat er al flink in. Allen aan het bier, alleen deze Lien moest afzien. Cola it is! Na één ronde buffet werden de cadeaus geopend. Dit resulteerde in een mega bouwpakket van Sluban (Chinese lego), CD met harde muziek, friteuse, dobbelstenen en niet te vergeten de tassels, die voor zowel mij als Niels zijn. We moesten er maar om vechten, wie ze mocht dragen.


Na twee rondjes buffet/wok/teppanjaki hield ik pauze, de heren gingen vrolijk verder. Er werd volop gekletst, gedronken, gegeten en het was echt mega gezellig. En erg genoeg wisten ze mij te vragen over mijn ervaringen bij Take Me Out. Te erg gewoon! Na het eten even gaan chillen bij Nick thuis, voordat de stad onveilig gemaakt zou gaan worden. Om 12 uur werden we er bijna letterlijk uit gegooid, maar dat was niet erg. Eerst bij de Dollars uit ons dak gegaan en daarna door gegaan naar Billabong, omdat Dollars al stampendvol was en je amper kon ademen. Bij Billabong verder tot in de late uurtjes op de dansvloer gestaan met de heren van het goede leven. Wat kun je je als vrouw nog meer wensen, dan omgeven zijn door uiteindelijk 10 leuke jonge mannen? En ook nog eens (bijna) allemaal in een dans modus... Beter kan toch niet? Net als met Oud & Nieuw was het ook deze keer weer volop genieten van de heerlijke sfeer, het swingen in de club en de mega gezelligheid. Het werd later en later... De een na de ander nam afscheid, omdat het tamelijk laat werd. Een enkeling gaf me drie kussen nadat ze zeiden 'goed georganiseerd' of iets in die richting, voordat ze afscheid namen. We reden om 4.30 uur nog terug van Nijmegen naar Helmond, om daar onze slaap te pakken in ons tweepersoonsbedje. Niels vond zijn feestje geslaagd... en dat was ook helemaal zo...

Een top avond! Een geslaagd feestje mede mogelijk gemaakt door Tom L, Tom B, Rik, Nick, Simon G, Simon vZ, Gijs, Michiel en Mingus! Bedankt allemaal!

maandag 2 januari 2012

Nieuwjaar!

2011 heeft weer zijn einde gevonden en 2012 is inmiddels alweer begonnen... Dag twee is inmiddels alweer bijna ten einde.


Oudjaar hebben we grotendeels nog in Helmond doorgebracht, rond 22.30 uur zijn we dan richting Nijmegen gereden, waar we om 23.40 uur aankwamen op plaats van bestemming. Samen met het lekke luchtbed maakten we ons op weg naar de slaapkamer van mijn vriendje, waarin zich (helaas) geen 2persoons bed bevindt. Na de stekker in het stopcontact gestoken te hebben en de stand op 'deflate' gezet te hebben hadden we binnen no time een luchtbed ter beschikking. Daar zou Niels 's nachts na het stappen op gaan slapen...

Iets voor twaalven gingen we dan toch maar naar beneden, een beetje eenzaam met zijn tweeën en zonder enige klok die aan het aftellen was, zodat ik snel op mijn telefoon een aftelklok ging zoeken, die ik vond, toen het precies 0.00 uur was, aangezien bij buren een hoop gejuich te horen was. We openden onze Asti Spumante en dronken een glas samen op het nieuwe jaar. En in plaats van (gebruikelijk) voren naar buiten te gaan om wat vuurwerk af te vuren, gingen we naar de tuin, waar we een paar pijltjes afschoten om daarna gelijk weer onze spullen te pakken en richting Doornroosje te wandelen. Het zou net zo ver zijn als van mij thuis naar het centrum, maar dat was uiteraard niet het geval, het was namelijk 3x zo lang.

Ineens stonden we voor een deur, die niet open ging. Bleek van Simon te zijn. Er werd wat gebeld en binnen een paar minuten stond Simon ook voor zijn deur om ons binnen te laten. We dronken nog een glas Prosecco en gingen toen naar Doornroosje, waar het feestje pas echt kon beginnen. Het begon echter te regenen en we stonden in een mega rij voor de deur. Ik moest mijn kaartje nog ophalen, aangezien ik vergeten was deze te printen.

Eenmaal binnen was het tijd om kennis te maken met ALLE vrienden van Niels, die ik nog niet gezien had. En dat waren er nogal wat. Ze wensten mij allemaal een gelukkig Nieuwjaar, twee inclusief 3 kussen op de wang en één zelfs nog met persoonlijke noot. Ik moest voorzichtig zijn met mijn ventje en ik beloofde dat ik het zou zijn, zolang hij ook voorzichtig met mij is. Enkelen vertelden mij hoe ze elkaar hebben leren kennen en ook andere gesprekken kwamen al snel op gang in de mega herrie in de grote zaal van Doornroosje. Gezellige boel. Enkelen deelden mee dat het absoluut niet hen muzieksmaak is, maar dat ze de tickets gekocht hadden voordat er een line-up bekend was of gewoon omdat er allemaal gezellige mensen gingen en zij dus ook. En zo is het, je moet het zelf gezellig maken. Normaliter ben ik ook absoluut niet van de Dubstep, maar dit avondje was wel echt geslaagd. Qua dansen deed ik maar wat, volgens mij vrij goed op het ritme in tegenstelling tot mijn vriendje, dat de helft van de tijd onderwege was... Drank halen, rondje lopen, naar de WC, enz. enz. enz. In de kleine zaal draaiden ze Reggae, waarop beter ritmisch te bewegen is, maar daar bleven we niet lang. De heren beloofden ook op mij te passen, zodat ik ze niet kwijt zou raken en dat deden ze ook wel. :-) Ik was erg verrast van deze jongens, wat zijn het een schatten. Stuk voor stuk lieve kerels, die weten wat een feestje is en je gewoon opnemen in de groep. Wat wil je nog meer?

Samen met the boys hebben we flink wat alcohol genuttigd. Gin/tonic, Cola/razz, bier, bier, nog meer bier en vodka ging er goed in. We gingen best los en vooral vriendlief was niet te stoppen. Toen ik hem vroeg of hij een slokje wilde van een of ander drankje, gooide hij het halve glas over zijn shirt heen. En rond 7 uur 's ochtends moesten we dan ook weer de weg terug naar het oudelijk huis van Niels zien te vinden. Wankelend door de wegen van Nijmegen bereikten we na een tijd het huisje. Ik ging nog even naar de WC toen Niels al naar zijn kamer liep. Toen ik (één minuut later) ook op de kamer kwam, lag hij al knock-out op het luchtbed met al zijn kleren aan. Ik ging ook lekker in mijn bedje liggen en keek nog even op de klok, die een tijd van 7.43 uur weergaf en vertrokken was ik...

Niet lang erna kroop er een Nielsje bij mij in bed, nadat hij zich grotendeels had ontdaan van zijn vieze kleding. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, gezien we dan toch weer met zn tweeën in een 1persoons bedje sliepen, maar ach... Nadat ik de dekens weer terug gejat had, kon ik weer heerlijk verder slapen. Rond 14 uur werden we dan wakker, Niels herinnerde zich niet, dat hij bij mij in bed was gekropen...

Een kater bleef ons helaas niet bespaard. Maar toch was het een geslaagd begin van het nieuwe jaar!

woensdag 28 december 2011

Fijne vreetdagen toegewenst!

De Kerstdagen zijn voorbij gevlogen en de buikjes hebben we weer extra rond gegeten. (Om maar vast na te gaan denken over goede voornemens...)

Wij hebben het dit jaar behoorlijk kleinschalig gevierd, namelijk met zijn tweeën. Nou ja, bijna dan, want op Kerstavond stond rond 18.30 uur de webcam van de laptop aan en deden we gezellig long-distance-dineren met mijn moeder en mijn toekomstige stiefvader (of eigenlijk gewoon: de nieuwe vriend van mijn moeder!) Nou hadden wij om 18 uur ons voorgerecht (salade met kip, spekblokjes en mandarijntjes) al op tafel staan en waren we rond 18.30 uur al bijna klaar met het hoofdgerecht ([mislukte] rollade met cranberrysaus en aardappelgratin), terwijl zij nog bezig waren met het koken van het Kerstavondmaal, maar dat mocht de pret niet drukken. We hebben gekletst, de webcam viel een enkele keer weg, maar wij gingen gezellig verder vieren. Cadeautjes uitpakken is bij ons op Kerstavond en vriendlief was de hele middag bezig geweest om een cadeau te shoppen.


Overdag was vriendlief dus weg op zoek naar een geschikt Kerstcadeautje, terwijl ik nog even de laatste puntjes op de i zette wat betreft huishouding en voorbereidingen voor het eten. Mijn stofzuiger hield het voor gezien, begaf het en gaf de pijp compleet aan Maarten, aangezien de slang helemaal uitrafelde. Helaas pindakaas, dat moet dus vervangen worden. Aangezien het al tegen de avond liep, toen dit gebeurde en mijn vriendje al weer onderweg naar huis was, kon ik die nieuwe stofzuiger als cadeau (of extraatje) wel vergeten. Daags ervoor had ik nog lopen wikken en wegen wat ik zou bestellen van mijn 'Kerstpakket' wat een cadeaubon met 200 punten inhield. De keus was snel gevallen op een Princess, die goede referenties had, met FreeBees en 5,82 euro had ik mijn nieuwe aanwinst besteld. (Is overigens ook nog niet binnen!)

Pakjesavond wordt het ook wel genoemd, we gingen de 3 cadeautjes, die er maar zielig bij lagen onder de zielige mini-boom, uitpakken, net toen de camera uitviel. Geen ramp! Het leven gaat door, dus wij ook. Twee cadeautjes voor mijn wederhelft en ééntje voor mij. Mijn wederhelft mocht als eerste, de grotere doos (Kornflakes doos met daarin het eigenlijke cadeautje) uitpakken en toverde een stel sloffen uit de doos. (Pastte wel goed bij zijn Sinterklaascadeau, wat een badjas was!) Ik mocht mijn cadeautje openen en vond een ontzettend mooi horloge van Anne Klein met veel (strass?)steentjes in een enorm luxe doosje. Toen ik het doosje uit het inpakpapier haalen en zag, dacht ik gelijk aan sierraden, misschien een setje? Ketting met oorbellen? Een horloge dus. Een soortgelijk cadeautje kreeg mijn lieveling ook van mij, de grootte van het pakketje verschilde al niet veel en ik grapte al tegen hem van 'dadelijk hebben we hetzelfde voor elkaar gekocht' terwijl ik nog niet wist wat het was. En ja hoor, hij kreeg van mij een Fossil horloge, nieuwste stijl en kleur. De eerste die ik zag in de winkel, waarna ik nog vele anderen heb bekeken en toch ben teruggekomen voor die ene. En hij was er gelukkig erg blij mee. (Mag ook wel, voor die prijs!)

De rest van de avond veel gekletst met de webcam en later ook nog lekker tegen mijn lieverd aangeknuffeld en lekker op tijd naar bed. De volgende ochtend gingen we niet echt Kerstontbijten, maar gewoon normaal doen. Hebben de hele dag bijna lui op de bank gehangen en 's avonds lekker gegourmet met z'n tweetjes. Geen familie, geen vrienden, gewoon even samen genieten. En het was leuk. Deze Kerst zijn zelfs twee drinkglazen gesneuveld, dat betekend dat we binnenkort toch maar weer eens een nieuwe set moeten aanschaffen, aangezien langzaamaan de glazen opraken in het keukenkastje. (Over wijnglazen zullen we het niet hebben, daarvan zijn er dit jaar zeker 9 gesneuveld!!!!) Maar het was gezellig en we zaten vol. Met als toetje de left-over Vienetta Caramel van de dag ervoor.

 Tweede Kerstdag was dan voor mij weer ietsje minder. Eerst zingen in de kerk, of beter gezegd, in de kapel, die op een gymzaal lijkt en qua akoestiek niks te bieden heeft en daarna door naar het werk. Met heel veel tegenzin die ochtend al opgestaan, aangezien ik liever lekker lui op de bank had gehangen, dan mijn handen vuil te maken. En toch was het gezellig op het werk met mijn lieve collega's die er ook met enorm veel tegenzin stonden te werken. 's Avonds aten we kip gemarineerd in rum met rijst en salade. Simpel, maar wel lekker. (Met dank aan mijn personal chef...) Tevens was de afwas van de dagen ervoor gedaan (in de badkuip, dat terzijde...) en zijn we vrij vroeg weer het bed in gedoken, gezien de wekker alweer om 6 uur alarm zou slaan. En met tegenzin moesten we ook opstaan rond 7 uur, na een uur lekker snoozen (en knuffelen!) en waren de vreetdagen weer passé...

Op naar 2012!