Z O M E R V A K A N T I E !

Na een hele drukke week met het Globaland project, vergaderingen, personeelsuitje en afsluitende personeelsvergadering mag ik het dan eindelijk zeggen: HET IS VAKANTIE!

De zomer was al begonnen met het enorm warme weer vorige week, maar nu is ook nog de dag gekomen, dat de laatste dag van het schooljaar erop zit en zowel de leerlingen als ook de docenten mogen zeggen dat het vakantie is. Gewoon 5 à 6 weken niets, tenzij we dat graag willen.

Ik kan terugkijken op een heel leuk schooljaar met super leuke leerlingen, met ups en downs natuurlijk en ik verheug mij al op het volgende jaar, hoewel dat een stuk drukker gaat worden, omdat ik bijna fulltime ga werken.

Hopelijk zie ik enkele zittenblijvers terug in de klassen, die ik les mag gaan geven en gaan ze gewoon komend jaar over met dikke achten op hun lijst. Ik gun het ze namelijk van harte. Ik hoop ook, dat mijn mentorklas super leuk zal zijn en ik goed contact met ze zal hebben en met de ouders. En ik wens me dat iedereen komend jaar goed zijn/haar best doet, zodat er niemand blijft zitten. (Het is ijdele hoop, maar misschien zit het erin?) Verder wens ik alle 4e jaars leerlingen heel veel succes met hun laatste jaar en hoop ik dat ze slagen, vooral de mensen, die ik les heb gegeven dit jaar in de 3e klas natuurlijk.

Mijn vakantie is in elk geval goed begonnen, na deze drukste week (op de London-week na) van het schooljaar. Na de vergaderingen op maandag deed ik met mijn aanstaande mentorklas mee aan het Globaland project, waarbij allerlei onderwerpen over ontwikkelingslanden aan bod kwamen en de problemen die de landen en de mensen daar hebben. Door middel van spellen, konden de leerlingen 'geld' verdienen, die ze dan weer mochten verdelen in hun 'land' wat ze moesten besturen. Erg leerzaam en leuk project. Ik was zelf nogal onder de indruk van de filmpjes over de problemen in bepaalde landen, waarbij mensen dood gaan, omdat de medicijnenindustrie geen medicatie maakt, omdat de landen het niet kunnen betalen. Het greep mij nogal aan, net als alle andere verhalen over oneerlijke handen, wonen en leven en ga zo maar door. Mijn toekomstige mentorklasje had het aardig gedaan, van de 90 groepen die mee deden, stond de hoogste op plaats 17! Erg netjes.

Bij het personeelsuitje ben ik met nog 24 collega's gaan glasblazen, terwijl anderen gingen sporten of andere activiteiten deden bij Geofort. Het was ontzettend leuk en heb me enorm vermaakt met het smelten van glas en dan lepeltjes maken met figuurtjes erop en dergelijke. Tot slot ook nog een eigen theelichthoudertje geblazen, die staat nu op het dressoir in de woonkamer.

Vanmorgen dan nog de gezamenlijke afsluiting van het jaar, waarna ik naar huis ging en de tuin eindelijk weer toonbaar eruit ziet. Gisteren zag het er al beter uit, maar vandaag is het gewoon af. (Of ja, bijna dan.) Het enige wat ik graag nog wil is een schutting en hekwerk om de tuin heen. Dan ben ik nog gelukkiger, dan dat ik nu al ben. Maar, alles op zijn tijd.

Met dank aan RVW Bouw & Tuin

En tot slot kan ik mij ook al verheugen op een week van de vakantie, waar ik gezellig een weekje weg ga, namelijk naar mijn moeder in Zwitserland. En natuurlijk alle andere gezellige/leuke dingen die ik gepland heb deze zomer. En wellicht zit er nog een weekje vakantie in het verschiet, maar tot nu toe nog niets gepland. Anders wordt het gewoon thuis genieten van een weekje samen met Niels, die ook een weekje vakantie heeft tegelijk met mij.

Dan rest mij alleen nog te zeggen...... Fijne Z O M E R V A K A N T I E !

Laatste lesdag

Het zit er weer op. Het eerste jaar op mijn huidige werk is voorbij gevlogen. De laatste les van dit jaar heb ik weer gegeven en de vakantie staat al bijna weer voor de deur.

Het jaar begon eind augustus met kennismaking met alle nieuwe collega's op mijn werk. De week erna volgden de eerste lessen met 5 verschillende klassen en 10 lesuren per week, maar dan van 70 minuten. Het was even wennen, hard werken, lessen voorbereiden en dan ook geven. Ik ben weer docente Duits en het bevalt goed.

De leerlingen kunnen je dag dan ook maken of breken en ik moet zeggen, ik had het wel getroffen met mijn klasjes. Mevrouw J. heeft het echt heel erg naar haar zin gehad. Het ging ook allemaal beter dan ik vooraf had verwacht, ook al liep niet alles even soepel. En nu, ja, nu is het bijna vakantie, zijn de laatste lessen afgesloten en liggen er alleen nog activiteitendagen en vergaderingen voor de deur.

Van enkele leerlingen heb ik dan ook nog lekkere chocolade gekregen als afscheidscadeautje, en niet te vergeten ook nog een leuke foto gemaakt samen met enkele stoere gasten uit de 3e klas. Die wilden wel een foto met Mevrouw Jansen (of zoals ze mij NIET mogen noemen: Angie!).

En zo gaan we na de vakantie weer een nieuwe uitdaging aan op dezelfde werkplek, maar met hele andere klassen, veel meer uren en natuurlijk met een vast contract. Ik zal bijna fulltime rond gaan lopen op mijn werk en ook aan 7 klassen les gaan geven. Tevens krijg ik mijn eigen mentorklasje, waar ik me op verheug, omdat ik daar waarschijnlijk nog heeeeeel veel van kan leren. Ik ben heel erg benieuwd, wat mij komend schooljaar allemaal te wachten staat.

Op naar de vakantie en de nieuwe uitdagingen daarna.

P.s. de cijfers staan op Magister, jullie hadden wel wat beter mogen leren voor de grammatica en Redemittel.

Bachelor of Education

Het heeft even geduurd, maar het is dan nu eindelijk zover. Na wisselingen van locatie, hard werken, studeren en tussendoor nog familie verzorgen ben ik dan eindelijk klaar met mijn opleiding. Vandaag was de dag dat ik mijn diploma eindelijk in ontvangst mocht nemen!

De jaren gingen snel voorbij en de studie duurde en duurde, mijn ouders werden er allebei afzonderlijk gillend gek van. Het waren niet de makkelijkste jaren, niet alleen qua studeren, want dat had ik nog niet echt geleerd, maar ook vanwege familiaire dingen.

Na het eerste jaar van mijn studie kwam ik er alleen voor te staan. Mijn vader woonde al in het buitenland, maar mijn moeder ging toen ook wat verder weg wonen en ik kwam op een studentenkamer te zitten. Mijn eigen kamer, met eigen spullen, eigen verantwoordelijkheden. Op eigen benen staan is zo makkelijk nog niet.

Na 3x verhuizen zat ik dan eindelijk op de goede plek, mijn eigen plekje, een eigen appartement in plaats van een veel te dure studentenkamer al dan niet met gezellige medebewoners. Eindelijk rust om verder te gaan. Docenten van de opleiding raadden mij elk jaar weer om te stoppen, omdat het niet opschoot, maar zoals ik ook op de HAVO deed, ging ik ervoor en het tegendeel bewijzen, dat ik het kan en ga doen ook.

En dan was toch ineens mijn oma een stuk belangrijker. En als ik niet bij oma en opa was om te koken, wassen, strijken, dan moest ik bijkomen van alle ellende en het einde wat eraan zat te komen voor oma. Ook oma nog verloren, vorig jaar. Maar ben af en toe een schop onder mijn kont van mijn wederhelft toch weer doorgezet en oma heeft waarschijnlijk van bovenaf hetzelfde gedaan.

Desalniettemin is het nou eindelijk gelukt. Voorbij! Afgestudeerd. EIN-DE-LIJK! En dat werd bekroond met een diploma. Een HBO diploma. Mijn bachelor of education in the pocket!

En zoals velen zeggen: de aanhouder wint en ook ik ben daarvan nu overtuigd. Wilskracht en doorzettingsvermogen, dat is alles wat je nodig hebt.

Oudjaar...

En weer een jaar is voorbij gevlogen...

2011, het jaar...

... van de grote brand in 't Speelhuis in Helmond, gewoon eergisteren, in de binnenstad van Helmond, nog geen 2 km hier vandaan. Helemaal verwoest, niet meer te redden.
... waarin verschillende moeilijke keuzes gemaakt moesten worden, die eigenlijk allemaal zelf oplossing vonden of waarbij een oplossing opgedwongen werd.
... dat voor mij persoonlijk vrij rot begon, waardoor ik totaal niets meer met kerels te maken wilde hebben.
... waarin ik snel over mijn mannen-blijf-uit-mijn-buurt-fase kwam, toen ik Niels ontmoette.
... van mijn nieuwe liefde Niels (en dat nog veeeeele jaren mogen volgen met deze man!)
... van het oordeel. Velen hadden een oordeel klaar over mijn nieuwe lief, terwijl ze hem 1x hebben gezien of nog niet eens.
... voor het bezoeken van verschillende optredens: Maroon5 en Band Zonder Banaan.
... van de meest aparte vakantiebestemming tot nu toe: Rusland, St. Petersburg.
... waarin ik mijn familie in Italië weer een bezoek aflegde, na 6 jaren tijd.
... van de ziekenhuisbezoeken voor mezelf. Niet dat ik in het ziekenhuis moest liggen, maar dat ik elke keer in de avond ziek werd en dus de spoedpost 0900-,,, moest bellen en ik elke keer naar de huisartsenpost moest komen voor onderzoek of medicatie. (Zoals: inwendige echoscopieën, inwendig onderzoek, pijnstillerkuren, antibioticakuren, bloedafname.) Ook de huisartsen hier in de straat tegenover heb ik vaker dit jaar een bezoekje moeten afleggen. (Voor bijvoorbeeld: plaatsen anticonceptie, inwendig onderzoek [meerdere keren....], gesprekken, krijgen van verdovende middelen.)
... waarin mijn stage is afgebroken, wat mijn afstuderen groots belemmert. :-(
... waarin ik geen enkele baan in het onderwijs wist te houden.
... van te veel ruzies met mijn dierbaren (vrienden, familie, geliefde)
... van economische crisis, die weer opnieuw begint. Wat invloed heeft op al wat leeft.
... waarin veel mis is gegaan.
... dat over 12 uren op zijn einde komt, zodat het nieuwe jaar zijn intrede kan maken.