Baby on the way

Zo hoor je heel lang niets en dan ineens komt er weer een bericht en wat voor een...

Het grote nieuws mag eruit. En het grote nieuws is, niets minder, dan dat ik over ongeveer een half jaar (iets langer) mama ga worden. Niels wordt dan ook papa. Heel erg bijzonder. Er is dus een baby op komst en deze keer is het geen kattenbaby, maar een echte mensenbaby.

Het heeft niet heel lang geduurd, voordat ik zwanger raakte. Binnen 3 maanden, wat toch best wel snel was voor ons gevoel, aangezien we hadden gedacht, dat het ongeveer een jaar zou kunnen duren. We zijn natuurlijk dolgelukkig en blij met mijn zwangerschap.

Natuurlijk ga ik niet vertellen hoe het allemaal gebeurd is, maar wat ik wel kan vertellen is dat ik in Rome was met mijn beste vriendin, niet wetende dat ik al zwanger was. Ik merkte wel, dat ik misselijk werd van de espresso, als ik niet snel genoeg te eten kreeg werd ik ook misselijk, in de nacht moest ik er wel 4x uit om naar het toilet te gaan om mijn blaas te legen en ook smaakten sommige dingen heel anders, dan voorheen. Zo zaten we op een avond aan ons avondeten met een glas wijn, de wijn smaakte zuur. Alle wijn smaakte zuur overigens, ik kreeg het amper weg. Mijn beste vriendin zei toen al 'misschien ben je wel zwanger' en hoewel ik er wel rekening mee wilde houden, wuifde ik het een beetje wel 'zal vast niet'.

Eenmaal terug in Nederland, na een geslaagde vakantie, toch maar op de verjaardag van mijn moeder gaan testen, officieel was ik 1 dag te laat, maar aangezien mijn cyclus niet altijd even regelmatig was, dacht ik, ik ga maar even testen voordat vriendlief op vakantie gaat een week en ik een week mijn mond dicht moet houden. Na de eerste zwangerschapstest kon ik het nog niet helemaal geloven, dus reed ik naar de Kruidvat om zo een dure te halen van de ClearBlue met wekenindicator. En ook meteen een slabbetje met een vosje erop. Want als je vriend 'de Vos' heet, dan is het natuurlijk leuk om daar iets mee te doen.

De wekenindicator gaf aan 2-3 weken, wat eigenlijk 4-5 weken zwanger betekend. Daarna heb ik een briefje geschreven met 'Gefeliciteerd, je wordt papa.' en de test in het slabbetje gerold. Toen hij thuis kwam, zat ik echt vol verwachting te wachten hoe hij zou reageren. Hij zette in eerste instantie een gezicht op van 'Wat heb jij nou weer voor onzin gekocht, we hebben toch nog geen kinderen' en daarna kwam pas de test en het briefje, en daarbij dan ook het besef. Hij reageerde heel leuk en lief. Kon het amper geloven, zoals ik ook, maar kwam me gelijk knuffelen. Een mooi moment!

De voordelen van zwanger zijn? Misschien dat je niet meer elke maand last hebt van de maandelijkse vrouwenprobleem, maar verder... De voordelen zullen vast nog wel komen.

Het nadeel aan zwanger zijn kan ik je wel gelijk vertellen, namelijk dat je misselijk bent, soms moet overgeven als je niet genoeg en regelmatig eet, verder moet je er heel vaak uit om te gaan plassen in de nacht en kunnen er ook andere vervelende dingen ontstaan, zoals hoofdpijn, buikpijn, rare smaak in je mond, aversies tegen bepaald eten, een verstopte neus en ga zo nog maar even door.

Inmiddels ben ik dus 12 weken en 3 dagen zwanger en ik kan nu al amper wachten tot de kleine spruit (of eigenlijk kleine pruim, want zo groot is hij/zij nu) er is. De uitgerekende datum is 6 april 2017, 4 dagen voor mijn verjaardag en 2 dagen na de verjaardag van mijn pa. Eens kijken wat de kleine besluit te doen.

Tot die tijd moet er nog veel gebeuren, het huis moet nog babyproof gemaakt worden, er moet een hele uitzet voor de baby aangeschaft worden en de kinderkamer moet ook klaargemaakt worden. Gelukkig hebben we nog even de tijd...

Week der kunsten!

Er was eens... een jongen, die geloofde niet, dat ik mijn blog ooit zo zou beginnen. Bij deze.... ;-) Maar even alle gekheid op een stokje, een week der kunsten, welke kunsten zou ik toch bedoelen? Er zijn verschillende manieren van kunst, denk aan schilderen, toneel, film, maar veel leuker en meer van toepassing is bij mij natuurlijk dansen en lesgeven. En dat is, waar het vandaag over gaat.

De kunst van het lesgeven:
Het is al een kunst om alle leerlingen stil te krijgen, je verhaal te doen en ervoor te zorgen, dat ze naar je luisteren en dan tot slot ook maar hopen, dat ze er überhaupt ook maar iets van begrepen hebben en het toe kunnen passen. Daarna is het een kunst om ervoor te zorgen, dat ze huiswerk maken en natuurlijk het allerbelangrijkste, dat ze leren voor toetsen.
Maar wat gebeurd er, als je geen stem hebt?
Het volgende... je gaat werken, omdat je die kids niet in de steek wilt laten. Je hoopt er een zinnige les van te kunnen maken, ondanks het gebrek aan stem. Mijn mentorklasje heeft zelf een zware discussie gevoerd over foto's doorsturen. Sommige klassen hebben een toets, wat ideaal is, want dan hoef je als docent maar weinig te zeggen. Ook gebaren als "boeken dicht" en "telefoons op mijn bureau" lukken aardig met behulp van mijn digibord. Echter een volwaardige les geven, met grammatica uitleg zat er niet echt in. Gelukkig bestaat er dan zoiets als hardwerkende leerlingen die zelfstandig gaan werken, zonder uitleg van mij. Die overigens ook de rest tot rust konden bedaren, wat echt zo fijn was. Top! Of Kahoot, waarbij je de leerlingen lekker aan het werk zet met een quiz en zelf alleen de knoppen hoeft te bedienen. Zijn ze toch bezig met het vak Duits, maar dan op een andere manier.
Hoe voelde ik mij daarbij?
Nogal stom, want ik kon niet eens uitleg geven aan de leerlingen die het nodig hadden. Plus, daarbij kwam dat leerlingen vroegen wat ik kwam doen, zonder stem kun je toch niets. Gelukkig begrepen ze wel, dat ik ze geen inval aan wilde doen en ze niet kon missen. Want ja, ik heb natuurlijk de allerleukste klassen!

De kunst van het dansen:
Dansen, een van mijn favoriete dingen om te doen, meestal op de zondagavond, als ik les heb in ballroom en latin dansen, wat jullie kennen onder de noemer "stijldansen". En gisterenavond was het zover, het afdansen kon beginnen, wat zoveel inhoud als alles dansen, wat je tot nu toe geleerd hebt en dat dan voor cijfer. En het ging echt een heel stuk beter dan vorige keer, in juni afgelopen jaar. Deze keer begon mijn lieve danspartner wel met het goede been bij de tango en ondanks wat foutjes was het toch erg leuk en ging het voor mijn gevoel erg goed. Komende week zondag krijg ik mijn certificaat en ben ik bevorderd naar het volgende seizoen en dus de volgende cursus, namelijk ZILVER!
Hoe ik dat zo zeker weet?
Over het algemeen kun je niet zakken voor het afdansen, plus de bazin van de dansschool, mevrouw Vermeulen, zei tegen mij bij het weggaan, dat het goed ging. Ik mag dus ervan uitgaan dat het wel prima ging, ik bedoel, zij kan het weten, we krijgen les van haar en haar man.

En zo sluiten we dan ook weer af, dankbaar voor de afgelopen week, ondanks dat mijn stem niet meewerkte. En hopelijk komt hij snel terug, want ik kan hem eigenlijk helemaal niet missen.

Z O M E R V A K A N T I E !

Na een hele drukke week met het Globaland project, vergaderingen, personeelsuitje en afsluitende personeelsvergadering mag ik het dan eindelijk zeggen: HET IS VAKANTIE!

De zomer was al begonnen met het enorm warme weer vorige week, maar nu is ook nog de dag gekomen, dat de laatste dag van het schooljaar erop zit en zowel de leerlingen als ook de docenten mogen zeggen dat het vakantie is. Gewoon 5 à 6 weken niets, tenzij we dat graag willen.

Ik kan terugkijken op een heel leuk schooljaar met super leuke leerlingen, met ups en downs natuurlijk en ik verheug mij al op het volgende jaar, hoewel dat een stuk drukker gaat worden, omdat ik bijna fulltime ga werken.

Hopelijk zie ik enkele zittenblijvers terug in de klassen, die ik les mag gaan geven en gaan ze gewoon komend jaar over met dikke achten op hun lijst. Ik gun het ze namelijk van harte. Ik hoop ook, dat mijn mentorklas super leuk zal zijn en ik goed contact met ze zal hebben en met de ouders. En ik wens me dat iedereen komend jaar goed zijn/haar best doet, zodat er niemand blijft zitten. (Het is ijdele hoop, maar misschien zit het erin?) Verder wens ik alle 4e jaars leerlingen heel veel succes met hun laatste jaar en hoop ik dat ze slagen, vooral de mensen, die ik les heb gegeven dit jaar in de 3e klas natuurlijk.

Mijn vakantie is in elk geval goed begonnen, na deze drukste week (op de London-week na) van het schooljaar. Na de vergaderingen op maandag deed ik met mijn aanstaande mentorklas mee aan het Globaland project, waarbij allerlei onderwerpen over ontwikkelingslanden aan bod kwamen en de problemen die de landen en de mensen daar hebben. Door middel van spellen, konden de leerlingen 'geld' verdienen, die ze dan weer mochten verdelen in hun 'land' wat ze moesten besturen. Erg leerzaam en leuk project. Ik was zelf nogal onder de indruk van de filmpjes over de problemen in bepaalde landen, waarbij mensen dood gaan, omdat de medicijnenindustrie geen medicatie maakt, omdat de landen het niet kunnen betalen. Het greep mij nogal aan, net als alle andere verhalen over oneerlijke handen, wonen en leven en ga zo maar door. Mijn toekomstige mentorklasje had het aardig gedaan, van de 90 groepen die mee deden, stond de hoogste op plaats 17! Erg netjes.

Bij het personeelsuitje ben ik met nog 24 collega's gaan glasblazen, terwijl anderen gingen sporten of andere activiteiten deden bij Geofort. Het was ontzettend leuk en heb me enorm vermaakt met het smelten van glas en dan lepeltjes maken met figuurtjes erop en dergelijke. Tot slot ook nog een eigen theelichthoudertje geblazen, die staat nu op het dressoir in de woonkamer.

Vanmorgen dan nog de gezamenlijke afsluiting van het jaar, waarna ik naar huis ging en de tuin eindelijk weer toonbaar eruit ziet. Gisteren zag het er al beter uit, maar vandaag is het gewoon af. (Of ja, bijna dan.) Het enige wat ik graag nog wil is een schutting en hekwerk om de tuin heen. Dan ben ik nog gelukkiger, dan dat ik nu al ben. Maar, alles op zijn tijd.

Met dank aan RVW Bouw & Tuin

En tot slot kan ik mij ook al verheugen op een week van de vakantie, waar ik gezellig een weekje weg ga, namelijk naar mijn moeder in Zwitserland. En natuurlijk alle andere gezellige/leuke dingen die ik gepland heb deze zomer. En wellicht zit er nog een weekje vakantie in het verschiet, maar tot nu toe nog niets gepland. Anders wordt het gewoon thuis genieten van een weekje samen met Niels, die ook een weekje vakantie heeft tegelijk met mij.

Dan rest mij alleen nog te zeggen...... Fijne Z O M E R V A K A N T I E !

Terugblik 2014

Zoals elk jaar, kan ik het dit jaar natuurlijk ook niet laten om een terugblik te maken op het afgelopen jaar. Maar mijn hemel, wat gaat de tijd toch snel voorbij. Ik kan er haast met mijn verstand niet bij, zo snel gaat het. Maar bij deze dan mijn persoonlijke terugblik op het afgelopen jaar.

2014 was het jaar van...

... het werken aan mijzelf.
... hard werken op kantoor.
... op zoek zijn naar een andere baan.
... een nieuwe bank kopen.
... de oude banken proberen te verkopen.
... eindelijk eens Parijs in het echt zien.
... de Eiffeltoren beklimmen.
... 3 jaar samen zijn met mijn lieve Niels in Parijs.

... problemen hebben met mijn knie.
... de eerste keer een MRI laten maken.
... enkele keren fysiotherapie ondergaan.
... vriendschappen onderhouden.
... gezelligheid met vrienden.
... creatief bezig zijn.
... van 25 naar 26 gaan.
... mijn verjaardag vieren met schoonouders in een Italiaans restaurant.

... meerdere tripjes naar Zwitserland.
... Palermo bezoeken in de vakantie.
... overheerlijk pistache ijs eten in Palermo.
... een rondje in een koets rijden.
... mummies bekijken in de Catacombi dei Cappuccini.

... solliciteren op een vacature in het onderwijs.
... na twee dagen gebeld worden met het nieuws, dat ik aangenomen ben.
... het bezoek van Wietske aan Nederland.
... heel veel gezelligheid met Wietske.
... bijna het WK voetbal winnen.
... uiteindelijk 'maar' 3e worden.
... het wereldkampioenschap wat gewonnen werd door Duitsland!
... weer afscheid nemen van Wietske na 2 maanden.
... de MH17 ramp, één dag nadat Wietske geland was in Australië.
... "tante" worden van kleine Manísha.

... afscheid nemen van mijn collega's van mijn oude werk.
... voorbereidingen treffen voor de bruiloft van mijn moeder.
... de eerste keer Ierland bezoeken.
... een heerlijk weekendje Dublin met vriendje.
... ervaren hoe geweldig Ierland is.
... mijn eigen Guiness tappen.
... het Guiness en Jameson museum bezoeken.

... beginnen bij mijn nieuwe werk.
... het heel erg naar mijn zin hebben als docente voor de klas.
... beginnen met de beginnerscursus stijldansen.
... een grappige danspartner hebben.
... meerdere dure autoreparaties.
... weer het OV moeten gebruiken.
... de bruiloft van mijn mama.
... de dag dat ik getuige mocht zijn van Gerhard.
... het boeket vangen van mijn moeder.

... in de herfstvakantie enkele dagen alleen naar Zwitserland.
... gezelligheid met mijn zusje.
... de eerste keer naar de Hammam.
... een echt koffieapparaat hebben in huis met dank aan Gerhard.
... nieuwe recepten uitproberen.
... heel veel selfies maken.
... een nieuw paspoort aanvragen.
... een afschuwelijke paspoortfoto hebben.
... een reis boeken naar China in 2015.
... inentingen halen voor de reis naar China.
... erachter komen dat inentingen echt bizar veel geld kosten.
... mijn zorgverzekering aanvullen met twee sterren.
... een nieuwe koelkast kopen.
... gezelligheid met Laura.

... echte dansschoenen bezitten.
... de eerste keer van mijn leven schaatsen.

... een eigen kerstkrans maken op werk.
... koekjes bakken voor Kerst.
... cadeautjes zoeken voor Niels.
... Kerstavond genieten met vriendjelief.
... een Kerstdiner koken voor ons en mijn schoonouders.
... een 6-gangen diner eten bij mijn schoonouders thuis.
... net na Kerst de eerste sneeuwval meemaken.

... het overwinnen van mijn binge eating disorder.
... het jaar wat nu bijna aan zijn einde is gekomen.

Nog maar enkele uren te gaan en dan begint het nieuwe jaar. Dus bij deze wens ik jullie dus alvast een heel fijn uiteinde en heel veel liefde, geluk en voorspoed voor het nieuwe jaar!

3,5 jaar (en 1 week)

Time flies when you're having fun! En dat is een understatement.

De tijd is echt snel gegaan. Een half jaar geleden zaten we nog in Parijs ter ere van ons 3-jarig jubileum. Deze keer (vorige week zaterdag) zaten we gewoon thuis en hadden we niets speciaals gedaan. Ja, we hebben een hele drukke dag gehad.

Eerst ging Niels zijn auto verkopen in Schiedam, terwijl ik in de sportschool met gewichten stond te zwoegen. Daarna moesten we boodschappen doen voor de BBQ 's avonds bij ons thuis met een paar vrienden, waarna we nog een gezellige avond ervan gemaakt hadden, voordat de heren nog even bij Ti-Ta-Techno gingen kijken en ik lekker mijn bedje in kroop.

Het is niet altijd feest, zullen we maar zeggen, maar neemt niet weg, dat we alweer 3,5 jaar samen zijn (en inmiddels 1 week extra) en er hopelijk nog heeeeeeeeeeeeeeeeeel veel jaren zullen volgen. Ik ben nog elke dag blij, dat ik mijn vent tegen ben gekomen, dat we inmiddels alweer 1,5 jaar samen wonen en het nog steeds zo super gaat. Op naar de 4 jaar! ;-)

Wanneer ben je 'happy'?

Iedereen wil gelukkig zijn, kostte wat het kost. We zijn dan ook allemaal op zoek naar geluk, elke dag weer opnieuw en als het lijkt alsof iemand anders het beter heeft, dan worden we jaloers en vragen ons af of we gelukkiger af zouden zijn als we het zo zouden hebben als de ander. Is dat wel nodig?

Uit onderzoek is gebleken, dat personen in relaties overal 'happy singles' zien lopen en dat singles overal 'happy stelletjes' zien. Ze zijn nooit tevreden en altijd twijfelen ze aan hun eigen geluk. En dat geldt (of beter gezegd: gold) ook voor mij.

Elke keer als ik samen ben met mijn vrijgezelle vrienden was, kreeg ik het idee dat ze mega blij zijn, lekker hun gang kunnen gaan, alle vrijheid van de wereld hebben en gewoon kunnen doen waar ze zin in hebben. Ik dacht terug aan mijn vrijgezelle tijd, hoe het was en kon mij alleen de goede dingen herinneren.... vreemd genoeg!

En dan nog mijn ene ex die inmiddels (sinds kort) getrouwd is en de andere die een kind (van 2) heeft samen met zijn vriendin. Het is niet zo, dat ik dat met hen had willen hebben, maar eerder een soort van jaloezie dat zij al 'verder' zijn dan ik... Is dat nodig?

Wat betreft mijn 'happy single life' was ik laatst eens e-mails terug aan het lezen, die ik gestuurd had naar een kennis in die tijden. Verhalen van mijn leventje in die tijden... en terwijl ik aan het lezen was, werd mij één ding duidelijk, duidelijker kon niet.... ik was alles behalve een 'happy single'! En als ik eraan terugdenk is er ook maar één ding wat ik denk: NOOIT MEER!

En dat mijn ex-vriendjes zogezegd 'verder' zijn qua leven, is gewoon nonsense! Een kind en een bruiloft definiëren niet dat je 'gegroeid' bent of dat je 'verder' bent. Het betekend gewoon dat je keuzes hebt gemaakt die je leven veranderen, maar of het ook hen veranderd heeft? Daar heb ik zo mijn twijfels over.

Het is niet alsof ze er flink op vooruit zijn gegaan, ze hebben zich alleen ingedekt. De ene met een bruiloft, na 3 jaar relatie, waarschijnlijk omdat zijn verlatingsangst weer toegeslagen heeft en hij nu denkt, dat zij niet bij hem weg kan, zoals hij vroeger dacht bij mij, toen hij een bioscoop abonnement voor mij afsloot. En de ander heeft een kind, maar als je in een relatie zit en een kind hebt, is het denk ik niet bepaald nodig om je ex zo nu en dan berichtjes te sturen om te praten over haar 'pluspunten' en daarbij niet vertellen dat je een 'relatie' hebt. Oftewel.... geen beetje veranderd.

Mijn vriend heeft mij dan misschien nog niet ten huwelijk gevraagd en met kinderen maken zijn we ook nog niet bezig, maar ik weet dat dit goed zit. Tenslotte is het (inmiddels) mijn langste relatie en ben ik nog steeds super gelukkig met mijn (te) gekke man. So let them all be wed, I'll be happy instead!

En dan nog twee liedjes die mij helemaal blij en vrolijk maken....

Pharrell Williams - Happy

Daft Punk - Get Lucky