Kat on the go!

Inmiddels is het alweer bijna een weekje geleden. Milo voelt zich in ieder geval weer een stuk fitter als vorige week en dat is niet alleen te zien aan hem, ook te merken.

Zo wilde hij afgelopen week niet naar buiten. Zijn pootje was een beetje rood van de ontsteking en tussen zijn teentjes was het donkerbruin. De afgelopen dagen werd hij weer steeds actiever. En sinds twee dagen zeurt hij ook alweer of hij niet weer naar buiten mag.

Vanmorgen heb ik dan nog eens gekeken naar zijn pootje voor zover ik het kan en mag bekijken van Milo. Hij is nogal actief in het afweren geworden. Hij vindt het maar niks dat ik elke dag 2 keer zijn pootje optil en zijn teentjes een beetje probeer te spreiden om er zalf tussen te spuiten. Dus echt kijken is ook een drama. Het is echter nog steeds een beetje bruin van kleur tussen zijn teentjes en ik maakte mij uiteraard meteen weer zorgen.

En wat doe je dan als goede mammapoes? De dierenarts bellen! Dus weer 10 minuten aan de telefoon gehangen met de assistente van de dierenarts en volgens haar was het allemaal prima. Ik moest hem wel nog in de gaten blijven houden, en zolang hij niet mank loopt, mag hij weer naar buiten. De bruine kleur was te wijten aan het likken, het speeksel kleurt zijn vachtje bruin.

Een opgeluchte mammapoes had het sein gekregen... het luikje mocht weer open. De poezels zijn dolblij dat ze weer een beetje rond kunnen struinen in de tuin, want veel verder zijn ze nog niet gelopen. En Milo loopt een beetje als een angstig haasje rond te sluipen in de tuin, alsof hij bang is voor iets of iemand. Grappig om te zien. Ben benieuwd hoe lang het duurt voor hij weer de tuin zal verlaten.

In ieder geval hoop ik dat zijn pootje weer helemaal geneest en hij zichzelf niet meer bezeert en mij dus ook niet meer ongerust maakt. Go Milo, go!

Vampires

Het mythische wezen van de nacht, die je besluipt zonder dat je het merkt, zijn handen in je half zet en dan zachtjes het bloed uit je aderen zuigt....

Vampieren hebben iets mysterieus over zich, iets wat ze beangstigend en tegelijk super sexy maakt. Is het misschien het gevaar wat op de loer licht, de zwoele blik als hij van honger naar je kijkt of is het de angstaanjagendheid? Zijn ogen brandend van vuur en verlangen om je bloed te drinken of de passie waarmee hij lief heeft?

Hoe je het ook wendt of keert, vampieren zijn sexy!
Niet alleen ik vind dat, maar met mij nog vele anderen. Waarom denk je dat die vampierfilms en series zo ontzettend populair zijn? Echt niet alleen omdat er mooie verhalen over geschreven zijn, maar ook de acteurs die ze vertolken. Denk maar aan Twilight, waar heel erg veel vrouwen verzot op zijn (oké, behalve ik dan...) of een oudere film zoals The Interview with a Vampire en wat dacht je van de ontzettend populaire serie The Vampire Diaries? (And yes, I'm a huge fan!) De personages die het spannend maken zijn vaak de 'kwaadaardige' vampiers, die tevens ook het meest spannend zijn....

Vampieren zijn cool en dat zullen ze altijd blijven! They are hot!

Minder katzorgen!

Likken deed hij aan zijn pootje, vrijwel de hele dag door. Ik vond het gisteren wel erg verdacht dat hij de hele tijd zo knuffelig en aanhankelijk was, zo is hij al een hele tijd niet meer geweest. Het was voor mij tijd om de dierenarts te bellen, dit kon niet goed zijn.

Milo liep een beetje rond in de woning, ging dan weer ergens liggen en zijn pootje likken. Om twee uur de dierenarts gebeld, ik kon om 16 uur nog terecht. De afspraak gemaakt en meteen het reismandje van zolder gehaald. Chinou vond het erg interessant om het te inspecteren, Milo vond het niet opmerkenswaardig.

Om 15.40 uur vond ik het tijd om Milo te vangen en in het reismandje te stoppen. Hij vond het alles behalve leuk en begon meteen met hartverscheurend miauwen. In de auto ging de pret nog door, zelfs tot voor de dierenkliniek. Eenmaal binnen werd hij rustiger, er waren namelijk ook twee honden in de wachtkamer. Hij vond het zo eng, dat hij helemaal lag te shaken in zijn bakkie. Hij kroop zo ver mogelijk naar achteren en trilde. Arme poezel!

Bij binnenkomst werd er al tegen mij gezegd dat de afspraken uitlopen, dus dat was meteen een goede binnenkomer. Om 16 uur had ik officieel de afspraak, om 16.30 uur zat ik nog steeds in de wachtkamer. Enkele minuten later was Milo dan aan de beurt. Hij werd grondig onderzocht door de dierenarts en Milo was nog steeds erg rustig. Ik moest hem vasthouden en hij kroop dicht tegen mij aan. De dierenarts haalde de assistente erbij, omdat hij zelf wat haartjes bij Milo zijn pootje weg moest knippen. En toen zag hij ook dat Milo dus twee wondjes had tussen zijn tenen. Een scheurtje en een gaatje. Hoe hij eraan komt? Niemand weet het, behalve Milo. De wondjes waren al lichtelijk aan het ontsteken. Toen kreeg hij wat zalf tussen zijn teentjes en nog een spuitje tegen de ontsteking. En mocht hij weer terug in zijn reismandje. Super lieve dierendokter!

Bij de balie kreeg ik dan een zalfje mee, die ik twee maal daags aan moet brengen tussen zijn teentjes en ook nog een medicijn wat ik bij zijn eten moet doen, tegen de ontstekingen. Dat mag hij maar één keer per dag. Vanmiddag na 5 uur dus de eerstvolgende keer. En als het goed is, is Milo na het weekend weer helemaal de oude.


Het grappige is, dat ik nu al verschil merk. Hij wil weer naar buiten, is weer wat speelser, maar zoekt nog steeds de hele tijd aandacht. Beterschap, lieve Milo-poes!

Katzorgen!

Twee weekjes terug was Milo niet binnen te houden en nu wil hij niet meer naar buiten. Het muizen vangen is voorbij en daarvoor heeft hij zijn acties ingeruild voor krassen en verwondingen...

Vorige week kwam hij thuis met iets aan zijn pootje hangend. Bleek een korstje te zijn. Een paar dagen later had hij een schram boven zijn oog, of eigenlijk een kras. Meneer Poes was blijkbaar erg gedreven in het vechten.

Tot hij zaterdagavond thuis kwam met een pijnlijk pootje. Ik zag dat er iets mis was, dus nam een kijkje bij zijn kussentjes en teentjes. Het zag er niet best uit en hij liep een beetje mank. Zondag avond vond hij het zelfs te zwaar om te spinnen, want hij spinde niet meer. Wel likte hij zijn pootje om de twee minuten. Gisteren de dierenarts gebeld, deze zei dat ik het maar even moest aankijken en als zich iets ging ontsteken, dan moest ik meteen komen. Zolang hij niet slomer wordt zal er weinig aan de hand zijn. Oh, en naar buiten mag hij niet, omdat de kans op ongelukken groter is.

Nou ligt hij de hele dag te slapen, wat vrij normaal voor hem is. Dan komt hij zo nu en dan nog aandacht vragen, omdat hij daar erg goed in is en hij loopt eveneens niet meer mank. Wel likt hij zijn pootje nog zo nu en dan. Nog steeds twijfel ik of ik niet beter naar de dierenarts kan gaan met mijn Milo-poes. Wetende dat hij gaat miauwen als een malle en helemaal niet zijn reismandje in te krijgen is. Wat moet ik doen?

Vandaag kijk ik het nog een beetje aan en als ik morgen nog steeds het idee heb dat er weinig (of misschien geen?) verbetering in zit, neem ik hem mee naar de dierenarts. Mochten jullie raad weten, hoor ik het graag.

UPDATE: Om 16 uur gaat Milo naar de dierenarts, ik vertrouw het gewoon niet en ga liever één keer te veel naar de dierenarts dan één keer te weinig! Arme poezel. Hopelijk vindt hij het niet al te erg om mee te moeten in het kattenmandje. Alles voor mijn baby's, wat in dit geval mijn katten zijn.

i-Shoppen

Internetwinkels staan vol met leuke, bruikbare dingen die je eens in je leven toch wel nodig zult hebben. En cadeaubonnen hebben ze ook voor bijna alle winkels die er zijn.

Wie doet het niet? Internetshopping? Kleding winkelen op Zalando of Bonprix, inboedel op Wehkamp of Otto en CDs en DVDs op BOL. En natuurlijk kun je bij alle internetwinkels ook weer verschillende dingen kopen, niet alles één bepaald soort artikel.

Zo kreeg ik onlangs voor mijn verjaardag een bon voor BOL.com van mijn lieve vriendje. En vandaag vond ik het tijd om deze in te wisselen. Een ding voor mijzelf en een voor ons gezamenlijk. Afgelopen week heb ik al uren lopen denken over dingen die ik graag wilde hebben. Uren op BOL.com gezocht, maar de dingen die ik echt wilde, hadden ze niet. Jammer maar helaas!

Dus vandaag gezocht naar een weegschaal, aangezien we die nog geen hebben en deze wel graag willen. Weten we straks weer hoe zwaar we zijn. Niet dat ik erop sta te springen om te weten hoeveel ik weeg, aangezien ik weet dat ik wat zwaarder ben geworden, maar dan heb ik er voor mijn gevoel weer meer controle op. En dat is dan weer fijn!

Als cadeau voor mijzelf heb ik een nieuwe beautycase besteld met een mooi motiefje en waar hopelijk al mijn make-up in past. Het ding is als het goed is een stuk groter als die kleine frummeldingen die ik in mijn kast heb liggen.

Als het goed is komt het komende week binnen, we shall see.

Cadeautjes

Je krijgt ze met Kerst, Sinterklaas en je verjaardag. En tussendoor misschien ook nog wel eens een keertje onverwacht. Cadeautjes!

Cadeautjes, ook wel bekend als presentjes, zijn eigenlijk een soort verrassingen als er iets gevierd wordt. Het kan van alles zijn, van een aansteker tot een auto. En elk jaar wordt er ook gevraagd wat je graag wilt hebben, de zogenaamde cadeautips.

Eerlijk is eerlijk, de tips die ik altijd geef vallen vaak in een budget tot 20 à 30 euro. Maar meestal zijn dat niet de dingen die ik het allerliefst zou willen, die zijn namelijk altijd een heel stuk duurder. Waar je mij echt blij mee zou maken zijn vaak sieraden, maar dan wel een met betekenis of gewoon geld, zodat ik zelf iets kan kopen.

Vroeger had ik een Pandora armband, die ze waarschijnlijk gejat hebben toen ik op kamers woonde in Eindhoven. Beetje jammer, maar dat was altijd leuk om dan een nieuw bedeltje voor het armband te vragen. Mijn favoriete bedel was er een met knalrode hartjes erop, die mijn moeder mij gegeven had. En zelfs de niet al te dure Melano ringen zijn gewoon geniaal. Daarvan kun je ook verschillende kleuren en maten steentjes kopen die je op je ring kunt schroeven, ideaal. Maar verder zijn ook vaak beauty producten erg populair om te krijgen. Echter heb ik wel weer een aparte smaak qua merk.

Dus even een lijstje voor mijzelf van standaard dingen die ik kan vragen...
- Producten van Lush (Bubblebath bars, Big shampoo of gewoon de cadeaupakketjes)
- Body scrub (liefst zeezout als basis)
- Pandora bedels (mits ik al een armband heb)
- Producten van Oil & Vinegar
- Centjes

Muizenhuis

Muizen, ongewenste dieren voor de meeste mensen, zeker als ze uit het wild komen en zich in je huis nestelen.

Milo, mijn mannetjes poes, is een echte buitenganger. Sinds we in Nijmegen wonen heeft hij een kattenluikje waar hij in en uit kan lopen. Chinou mag hetzelfde luikje gebruiken, maar zij ligt liever lekker lui op de krabpaal of bank te slapen in plaats van uren buiten rond te rennen.

Nou waren mijn moeder en zusje op bezoek, toen mijn zusje ineens opmerkte dat er een muis in de gang was. Milo was erbij, hij had de muis waarschijnlijk mee naar binnen genomen en was nu met het muisje aan het spelen, in de gang. Mijn zusje is toen een theedoek gaan halen, waar we de muis op probeerden te krijgen, zodat we hem konden redden. Milo wilde echter spelen met de kleine muis, dus moesten we hem daar weg halen. Gelukkig is het ons toen gelukt om het muisje te redden.

De dag erna kwam Milo weer binnen, wéér met een muis, dit keer in zijn bekje. We hebben Milo met muis in zijn bek naar buiten gegooid. Na een tijdje deden we de keukendeur open en daar lag hij dan, dood op de grond... Milo had hem dood gemaakt. Even later kwam Milo alwéér met een muis naar binnen wandelen. Hij rende naar boven met de muis in zijn bek en 'speelde' met de muis. Hij beet hem in zijn pootje en de muis piepte zielig. Redden konden we hem deze keer weer niet. Super zielig! Half dood heb ik de muis buiten in een kuiltje gedaan, bij de hondenuitlaatstrook. Milo mocht die dag niet meer naar buiten en het luikje hebben we dan ook dicht gedaan.

De volgende ochtend kwam ik beneden, tot mijn verbazing had Milo blijkbaar de dag ervoor nog één muis extra naar binnen weten te smokkelen. Er lag namelijk een staart met daar aan vast een pootje en een stukje darmen van een muis voor de deur. Bah! Milo had dus nog even een muis bijna helemaal opgepeuzeld.

Sinds dien doen we het kattenluikje op slot zodra het donker gaat worden, zodat Milo geen arme muisjes meer kan vangen en opeten in huis. En als het even kan laten we hem ook niet ontsnappen. Hij zal het vast heel lief bedoelen, maar we hebben zelf genoeg te eten en hoeven geen verse muizensteak op tafel... Maar toch bedankt, Milo.

25

Vijfentwintig jaar alweer in leven, 
Een kwart eeuw is mij al gegeven.
Op naar nog vele nieuwe jaren,
Dat ik ze door mag komen zonder mij zorgen te baren,
En ik nog veel mag beleven.

Helaas was het een minder leuke verjaardag dan ik van te voren had verwacht. Mijn zusje was daags ervoor al vertrokken en gisteren is ook mijn moeder nog naar huis gegaan. Mijn mams kon er niets aan doen, ze moest naar de dokter, want het ging haar niet goed.

Ik mis ze nu al!

Wel heb ik tot nu toe leuke cadeautjes gehad...
Een coole gouden uilenketting (Mamma), vrij te besteden 100 euro die ik er doorheen heb gejaagd en voornamelijk keukendingen voor heb gekocht (stiefoma), een leeg dagboek, douchegel in de vorm van een piemel en spermacel (zusje & schoonzusje), een tajine en tajinereceptenboekje (schoonouders), 007 Skyfall en een tegoedbon van 50 euro van Bol.com (liefje).

En dan zal ik vast nog het een en ander krijgen wanneer het feestje is.
Nog enkele cadeautips nodig?
- Bubble bath bars van Lush
- Cadeaupakketjes van Lush
- Geld
- Tradition de Hammam peeling/kleimasker van Yves Rocher
- John Frieda shampoo & conditioner
- John Frieda anti-pluis
- Nieuwe bank