Vorige week kwam hij thuis met iets aan zijn pootje hangend. Bleek een korstje te zijn. Een paar dagen later had hij een schram boven zijn oog, of eigenlijk een kras. Meneer Poes was blijkbaar erg gedreven in het vechten.
Tot hij zaterdagavond thuis kwam met een pijnlijk pootje. Ik zag dat er iets mis was, dus nam een kijkje bij zijn kussentjes en teentjes. Het zag er niet best uit en hij liep een beetje mank. Zondag avond vond hij het zelfs te zwaar om te spinnen, want hij spinde niet meer. Wel likte hij zijn pootje om de twee minuten. Gisteren de dierenarts gebeld, deze zei dat ik het maar even moest aankijken en als zich iets ging ontsteken, dan moest ik meteen komen. Zolang hij niet slomer wordt zal er weinig aan de hand zijn. Oh, en naar buiten mag hij niet, omdat de kans op ongelukken groter is.
Nou ligt hij de hele dag te slapen, wat vrij normaal voor hem is. Dan komt hij zo nu en dan nog aandacht vragen, omdat hij daar erg goed in is en hij loopt eveneens niet meer mank. Wel likt hij zijn pootje nog zo nu en dan. Nog steeds twijfel ik of ik niet beter naar de dierenarts kan gaan met mijn Milo-poes. Wetende dat hij gaat miauwen als een malle en helemaal niet zijn reismandje in te krijgen is. Wat moet ik doen?
Vandaag kijk ik het nog een beetje aan en als ik morgen nog steeds het idee heb dat er weinig (of misschien geen?) verbetering in zit, neem ik hem mee naar de dierenarts. Mochten jullie raad weten, hoor ik het graag.
UPDATE: Om 16 uur gaat Milo naar de dierenarts, ik vertrouw het gewoon niet en ga liever één keer te veel naar de dierenarts dan één keer te weinig! Arme poezel. Hopelijk vindt hij het niet al te erg om mee te moeten in het kattenmandje. Alles voor mijn baby's, wat in dit geval mijn katten zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten