Ga ergens anders Zwarte Pieten!

Generaties zijn ermee groot gebracht, tradities horen bij elk land, elke stam en elk volk.

Tradities horen bij een bepaalde cultuur en aangezien het momenteel nogal opgelaaid is met onze cultuur en de tradities die eraan vastzitten, wil ik daar toch echt even een blogje aan wijden.

Allereerst wil ik even vertellen, dat Sinterklaas niet bepaald mijn favoriete feestdag van het jaar is. Vroeger kregen we van mamma alleen snoepjes in onze laarzen die we zetten en mijn oma kocht altijd alleen imitatie barbies, terwijl ik de échte wilde. Toen ze mij als klein kindje vertelden, dat Sinterklaar niet bestaat was ik echt heel erg boos en verdrietig, dat ze mij al die tijd aangelogen hadden.... Sinds dien heb ik er ook niet echt meer iets mee. Doe mij maar lekker Kerst!

Toch wil ik mij hier eventjes inzetten voor de nonsense die allemaal gaande is momenteel. Het zwarte pieten is begonnen door één donkere meneer, die vond dat Zwarte Piet rascisme is. En waarom vond die meneer dat? Omdat Zwarte Piet 'zwart' is en een slaaf van Sinterklaas zou zijn. Laten we dit misverstand even meteen uit de wereld helpen. Zwarte Piet is 'zwart' omdat hij door de schoorsteen heen moet, om cadeautjes in de schoenen van de kinderen te doen en hij is niet de 'slaaf' van Sinterklaas, maar gewoon een helper, want zonder de Zwarte Piet zou Sinterklaas nooit alle kinderen op tijd de cadeaus kunnen brengen.

En nu gaat ineens de VN zich ermee bemoeien? We moeten Zwarte Piet maar afschaffen? En dat alleen omdat hij 'zwart' (van het roet) is? Omdat er welgeteld 22 mensen tégen zijn? En wat dachten we dan van andere dingen in andere landen/culturen, die in mijn ogen 'niet normaal' zijn? Denk aan bijvoorbeeld: stierenvechten, vrouwen besnijdenis, kindermoord (China), kinderarbeid, etc.

Dat de VN daar maar eerst eens iets mee gaat doen, want dit kan zooooo niet! Als je het mij vraagt worden de Nederlanders gediscrimineert, omdat ze graag een feestje vieren en eigen tradities hebben. Dat ze eerst maar eens naar zichzelf gaan kijken allemaal en zich bezig gaan houden met BELANGRIJKERE zaken!

Teken ook eventjes de petitie om Zwarte Piet te behouden:
Pietitie.nl

Wanneer ben je 'happy'?

Iedereen wil gelukkig zijn, kostte wat het kost. We zijn dan ook allemaal op zoek naar geluk, elke dag weer opnieuw en als het lijkt alsof iemand anders het beter heeft, dan worden we jaloers en vragen ons af of we gelukkiger af zouden zijn als we het zo zouden hebben als de ander. Is dat wel nodig?

Uit onderzoek is gebleken, dat personen in relaties overal 'happy singles' zien lopen en dat singles overal 'happy stelletjes' zien. Ze zijn nooit tevreden en altijd twijfelen ze aan hun eigen geluk. En dat geldt (of beter gezegd: gold) ook voor mij.

Elke keer als ik samen ben met mijn vrijgezelle vrienden was, kreeg ik het idee dat ze mega blij zijn, lekker hun gang kunnen gaan, alle vrijheid van de wereld hebben en gewoon kunnen doen waar ze zin in hebben. Ik dacht terug aan mijn vrijgezelle tijd, hoe het was en kon mij alleen de goede dingen herinneren.... vreemd genoeg!

En dan nog mijn ene ex die inmiddels (sinds kort) getrouwd is en de andere die een kind (van 2) heeft samen met zijn vriendin. Het is niet zo, dat ik dat met hen had willen hebben, maar eerder een soort van jaloezie dat zij al 'verder' zijn dan ik... Is dat nodig?

Wat betreft mijn 'happy single life' was ik laatst eens e-mails terug aan het lezen, die ik gestuurd had naar een kennis in die tijden. Verhalen van mijn leventje in die tijden... en terwijl ik aan het lezen was, werd mij één ding duidelijk, duidelijker kon niet.... ik was alles behalve een 'happy single'! En als ik eraan terugdenk is er ook maar één ding wat ik denk: NOOIT MEER!

En dat mijn ex-vriendjes zogezegd 'verder' zijn qua leven, is gewoon nonsense! Een kind en een bruiloft definiëren niet dat je 'gegroeid' bent of dat je 'verder' bent. Het betekend gewoon dat je keuzes hebt gemaakt die je leven veranderen, maar of het ook hen veranderd heeft? Daar heb ik zo mijn twijfels over.

Het is niet alsof ze er flink op vooruit zijn gegaan, ze hebben zich alleen ingedekt. De ene met een bruiloft, na 3 jaar relatie, waarschijnlijk omdat zijn verlatingsangst weer toegeslagen heeft en hij nu denkt, dat zij niet bij hem weg kan, zoals hij vroeger dacht bij mij, toen hij een bioscoop abonnement voor mij afsloot. En de ander heeft een kind, maar als je in een relatie zit en een kind hebt, is het denk ik niet bepaald nodig om je ex zo nu en dan berichtjes te sturen om te praten over haar 'pluspunten' en daarbij niet vertellen dat je een 'relatie' hebt. Oftewel.... geen beetje veranderd.

Mijn vriend heeft mij dan misschien nog niet ten huwelijk gevraagd en met kinderen maken zijn we ook nog niet bezig, maar ik weet dat dit goed zit. Tenslotte is het (inmiddels) mijn langste relatie en ben ik nog steeds super gelukkig met mijn (te) gekke man. So let them all be wed, I'll be happy instead!

En dan nog twee liedjes die mij helemaal blij en vrolijk maken....

Pharrell Williams - Happy

Daft Punk - Get Lucky

Working and writing

Schrijven is altijd al een passie van mij geweest. Als kind van 11 schreef ik al in mijn dagboek en heb dat geruime tijd volgehouden om vrij vaak te schrijven, met pen op papier. Tegenwoordig schrijf ik nog steeds wel eens in mijn dagboek, maar meestal vergeet ik het. Dit komt niet alleen omdat ik er niet aan denk, maar meer omdat ik een druk leventje heb, veel moet werken en daarnaast nog vele dingen doe.

Schrijven doe ik tegenwoordig meer op mijn blog en sinds deze week een nieuw blogje. Het is misschien een beetje afgezaagd, maar dat maakt mij niet zo veel uit, aangezien ik het gewoon leuk vind. Daarom ben ik maar begonnen met 'beautybloggen', maar dan op mijn eigen manier.

De link vind je hier: Fashion and Beauty by Anlaja
De naam heb ik eigenlijk samen gesteld uit de eerste twee letters van mijn namen.

Maar niet getreurd hoor, hier blijf ik ook gewoon mijn blogjes plaatsen en verhalen posten, alleen daar kun je terecht voor dingen die te maken hebben met kleding, make-up, verzorgingsproducten en dergelijke.

Daarnaast ga ik gewoon verder met mijn drukke leventje, aangezien ik contractverlenging heb gekregen bij het internationale bedrijf waar ik momenteel nog voor werk. Helaas maar een half jaartje, maar daarin kan ik mijzelf nog gaan bewijzen wat ik waard ben. Het is nog niet getekend, maar een mondelinge afspraak is ook een afspraak.

Ook sport ik nog steeds elke week zo'n 3 à 4 keren. Elke maandag sowieso, omdat ik dan mijn favoriete les van mijn favoriete sportinstructeur heb en voor de rest deel ik het een beetje op, zo ging ik de afgelopen tijd vrij vaak op woensdag en zaterdag, maar aankomende week ga ik eens een keertje een uurtje Yoga er tussendoor gooien, om wat meer 'zen' te worden.

Tussen alle drukte door dan nog de dagelijkse dingen. We komen er wel... hopelijk zonder complicaties.

Oh wat goed....NOT!

Problemen met onszelf, wie heeft ze niet? Te dik, te dun, te groot, te klein, te donker, te licht en we doen er alles aan om maar 'perfect' te worden voor onszelf. Daarbij horen schoonheidsbehandelingen, plastische chirurgie, tabletten slikken en zware operaties.

Oh wat goed zeg, dat je zoveel bent afgevallen. Goed gedaan meid. Oh ik ben zo trots op jou! Allemaal commentaren van mensen die reageren op een FB bericht van een persoon die een half jaar geleden een Gastric Bypass heeft gehad.

Laten we eerlijk zijn, knap is het toch niet? En dat trots zijn slaat toch ook nergens op? Waarom zijn mensen trots op personen die vrijwillig onder het mes gaan en een makkelijke weg kiezen om af te vallen? Wat is daar knap aan? Behalve dat je de zware operatie overleefd hebt en alleen nog een hoeveelheid van ongeveer 4 aardbeien in je maag krijgt? En dan ook nog gewoon super slecht blijven eten?

Nou klink ik waarschijnlijk bot en ben ik waarschijnlijk te direct, maar ik vind het persoonlijk ontzettende onzin. Als je 40kg afvalt op een natuurlijke manier, door je voeding aan te passen, te trainen en zo, dan pas kan ik zulke statussen waarderen. Heel fijn voor ze, dat ze zoveel zijn afgevallen, maar ze hoeven er gewoon helemaal NIETS voor te doen, dus respect krijgen ze er niet voor. En zeker niet als ze elke week weer nieuwe foto's op Facebook zetten met hoeveel ze wel niet zijn afgevallen en klagen over dat ze geen kleding meer passen en alles nieuw moeten kopen.

Voor degenen die ervoor gekozen hebben: goed voor ze, dat ze die keuze hebben gemaakt, dat ze zoveel zijn afgevallen. In sommige gevallen is het ook echt goed voor de persoon zelf, omdat ze het zelf gewoon niet kunnen en alles al geprobeerd hebben en niets werkt. Echter, sommige proberen niet eens iets te doen aan hun levenswijze en willen er alleen maar aandacht mee trekken. They take the easy way out.... No respect for that!