April baby...

Maart loopt op zijn einde en April nadert met rasse schreden. Van normaal mens naar poëet. De tijd gaat gewoon vliegensvlug aan mij voorbij. Het lijkt net of de klok haast heeft om het volgende uur te slaan en nu met de zomertijd lijkt nog eens alles sneller voorbij te gaan. Ze zon is begonnen met schijnen in het nu niet meer zo koude kikkerland en zomer is het ook al onderhand. Maar eerst even april...

April, mijn drukste en duurste maand van dit jaar. Dat durf ik nu al te stellen. Waarom?
Allereerst komt mijn moeder naar mij op vakantie en wel volgende week donderdagavond tot de week erna op woensdag... (of zoiets?) In het weekend dat zij bij mij is, samen met Gerrie (a.k.a. Gerhard) gaan we naar een 90s party in Den Bosch. Mijn zusje komt heel misschien de zondag of maandag ook nog naar Nederland. De dinsdag dat zij hier zijn, ben ik jarig. Ja ja, alweer 24 jaar oud. Jaartje bij jaartje raak ik toch ook aan de bejaardenleeftijd, maar ik heb er nog 40 te gaan... ;-)

Als mijn geliefde familieleden het diepere Zuiden weer opzoeken, waar zij wonen, wordt het tijd voor mij om mijn koffertje in te pakken. Waarom? Een verplichte studiereis naar London staat op mij te wachten. How nice! Enkele dagen in London verblijven samen met mijn nieuwe klas- en ook lotgenoten. Overnachtingen in een hostel midden in het centrum en allerlei bezienswaardigheden zullen we gaan bezichtigen. En ja, voor niets gaat de zon op, maar helaas ligt London niet op de zon, noch is het daar goedkoop. Toch zullen we daar entree moeten betalen, moeten eten en drinken. Duur grapje! Kittysitter is gelukkig wel gratis en geregeld.

Als ik dan eenmaal terug ben, is het een week later alweer tijd om koffers in te pakken. En nu geen 4 dagen in London, maar voor een andere bestemming. Echter, voordat het zover is, heb ik eerst nog een bruiloft die ik moet bijwonen. En wel de bruiloft van Nathalie en Sander. Als daggast mag ik een gedicht voorlezen, made by Angelina, in de kerk. Alle plechtigheden mag ik meemaken en hopelijk genieten van de stralende dag. Mijn outfit is compleet, echter zullen haar en make-up in de hele vroege ochtend gedaan moeten worden en dat kost weer centjes. Het huwelijkscadeau dat ik nog moet verzinnen en regelen kost uiteraard ook weer geld.


Money, money, money, must be funny in a rich man's world... En zo is het, aangezien we de dag na de bruiloft gelijk door vliegen naar Moskou. En wel volle 8 dagen die we daar door zullen gaan brengen in een (waarschijnlijk niet zeer luxe) hostel en een wereldstad met zijn rode plein en bekende gebouwen. Tijdens ons verblijf zullen de kittysitters Milo en Chinou verzorgen met verse brokjes en water, zodat ook zij niets te kort komen.

Een dure maand wel te verstaan, maar gelukkig is april halverwege dan ook voorbij en maakt dan plaats voor de maand mei...

Het eerste jaar...

De tijd vliegt voorbij en de dagen gaan sneller om dan je voor mogelijk houdt. . Een super leuke man vroeg mij of ik zijn vriendinnetje wilde zijn, waarop ik maar al te graag 'ja' antwoordde. Hij kreeg de wedervraag of hij mijn vriendje wilde zijn, ook dat werd beantwoord met een 'ja' en werd bezegeld met een kus. Dat is inmiddels alweer één jaar en één dag geleden.

We zijn een jaar verder... wie had dat gedacht? Toen ik mee deed aan Take Me Out had ik dit niet voor mogelijk gehouden. De twee jaren dat ik vrijgezel was heb ik nooit gedacht, dat ik zo een schat van een vent tegen het lijf zou lopen. En toch is het gebeurd.

Gisteren hebben we het dan ook herdacht. Mijn lief kwam binnen lopen met een plant... Ik vroeg: 'Wat is dat?' en hij antwoordde met: 'Een bos bloemen.' En ik moest heel erg hard lachen. Ik denk dat het wel een erg origineel cadeau is, aangezien het niet zomaar een 'bos bloemen' is. Het zag er misschien uit als een bos bloemen (voor leken) maar dat was het helemaal niet. Kijk en oordeel zelf....



Daarbij zat een mega leuke, maar vooral lieve kaart. (Zie foto!) Ik toonde mijn blijdschap en vriendjelief snapte het niet. Hij dacht dat ik teleurgesteld zou zijn, dat het geen überromantische kaart was, maar een Boeddhakaart. Dit was alles behalve een teleurstelling... Juist origineel en leuk! Net als de plant, genaamd een Hortensia. Verpakt in plastic folie en een bruin plastic potje... Ik heb hem inmiddels gepot in de zwarte pot die je op de foto ziet. Waarom Niels deze Hortensia gekozen heeft? Omdat hij blauw met roze van kleur was... Blauw voor het mannetje en roze voor het vrouwtje. Hihi!

Per direct was ik een 'bos bloemen' Hortensia rijker en moet ik de katten ervan weerhouden om deze op te vreten. We zouden alleen 'romantische' dingen doen en er werd besloten om geen boodschappen te doen en ook om niet te koken. In plaats daarvan zouden we take-out Chinees halen. Zeer romantisch... hahaha! En naast de take-out Chinees zat een C1000 waar we dan toch nog even romantisch stiekem brood zijn gaan kopen. Thuis dan romantisch Chinees gegeten in de mega opgeruimde en schone woning, waarna we dan nog eventjes TV hebben gekeken en uiteindelijk lekker naar bedje zijn gegaan om te slapen.

Bij deze dus nogmaals bedankt lieve schat!
Ik ben trots om jouw vriendinnetje te mogen zijn...

Liefje, ik hou van jou!

R A M M S T E I N

Na een hele lange tijd te hebben moeten wachten was het gisteren dan  E I N D E L I J K  zover en mochten we afreizen naar het verre Rotterdam. Ahoy stond op ons te wachten, maar Rammstein zou dat in geen enkel geval doen....

We vertrokken rond half 4 richting Rotterdam, al snel waren we op de A58, de weg die ons zou leiden naar de eindbestemming, Ahoy. Al bijna een jaar wachtend en smachtend om deel uit te kunnen maken van het spectaculaire concert van de meest geweldige hardrock/metal band uit Europa! Echter werd onze verwachting van een soepel verlopende reis verstoord toen we al vrij snel in een file terecht kwamen... We kwamen geen meter vooruit en achteruit rijden was uiteraard geen optie, aangezien dat verboden is! Na zeker drie kwartier stil gestaan te hebben, wel 8 ANWB wagens en opruimingsdiensten over de vluchtstrook voorbij geschoten zien hebben, kwam er dan eindelijk weer wat beweging in de kilometerslange rij... Binnen de kortste keren konden we alweer 20 km/h rijden op de snelweg. Maar het motto was, liever langzaam rijden en arriveren, dan helemaal geen beweging krijgen in die massa van blik. Na een stukje gereden te hebben kwamen we langs het probleem van de file af. Er was een vrachtwagen met aardappels gekanteld. Alle aardappels lagen over de weg verspreid. Aan de andere kant van snelweg reed dan ook geen kip. We waren allang blij dat we verder konden met onze reis.

De verdere reis richting Rotterdam liep op rolletjes, we kwamen om 17.59 uur aan op het parkeerterrein van Ahoy en parkeerden de auto. Even snel nog een hapje eten gehaald bij de KFC in het winkelcentrum tegenover de concertzaal en liepen met alles weer terug richting Ahoy. Eenmaal in de rij, stonden (uiteraard) mensen achter ons en wees iemand erop dat ze iets zag vallen, een envelop. Ik zei nog 'die is niet van ons, want hij zit in de tas' en refereerde daarmee naar onze toegangsbewijzen voor het concert, die naar mijn weten in mijn tas zaten. Toen ik eenmaal ging kijken, kon ik de kaartjes niet vinden en raakte ik helemaal gestresst. Ik was ervan overtuigd dat iemand de kaartjes gerold had en ze nu lekker aan het doorverkopen was aan andere mensen! Ik baalde als een stekker en stelde voor om in de auto te gaan kijken. Door de regen heen en terug gelopen en na een lange zoektocht had Niels de kaartjes in het dashboardkastje gevonden. Hoe ze daar kwamen???? Dat deed er ook niet toe, ik wilde namelijk alleen nog maar naar binnen en van het concert gaan genieten.

Eenmaal binnen was de lucht nogal benauwd en de mensen die voor ons stonden allemaal te lang. Zo stond mister 2 meter en mister 3 meter voor mijn neus en kon ik geen ene bal zien. Behoorlijk vervelend. Niels wurmde zich dan tussen die mannen door naar voren en ja, dan kun je als vriendinnetje niet achter blijven natuurlijk. (Thanks sweety!) Als voorprogramma hadden we 'Deathstars' wat een Scandinavische Gothicband moest voorstellen. De bassist intrigeerde mij met zijn twee meter lange dreadlocks. Het eerste liedje was wel leuk, maar alles wat daarna volgde was niet zo'n succes, aangezien het allemaal op dezelfde monotone toon gezongen werd. Erg voorspelbaar en dus niet leuk.

Na dat kon dan eindelijk de échte show beginnen. R A M M S T E I N ! ! !
Ze hadden een loopbrug die meerdere keren naar boven en beneden ging, ze openden met 'Sonne'. En gingen een heel repetoire af van o.a. Keine Lust, Links 2 3 4, Ohne Dich, Bück Dich, Du Hast, Ich Will, Mann Gegen Mann, Mein Teil en nog anderen. Het waren niet allemaal nummers die ik gelijk gekozen zou hebben en het concert duurde ook niet heel erg lang, maar goed. De show bevatte erg veel vuur, spectakel, sensatie, rondvliegende glitters en als geniale afsluiter een schuimkanon in samenwerking met het liedje 'Pussy'.

Al met al een geniale show, geweldige avond, de muziek knalde er echt helemaal uit. Dit heeft helaas voor mij het gevolg dat ik zelfs vandaag nog met mijn linker oor niet goed hoor. En bij deze dan de afsluiter van de avond in een filmpje van een paar seconden!!!