It was a blast!

Het zit er nu dan echt op...

Gisteren de herziene versie van mijn self-study research opgestuurd naar mijn docent van de minor Engels en hij zou er vandaag gelijk naar kijken. Dus ik keek net of het nu wel was goedgekeurd of dat het nog eens herzien moest worden.

Guess what?!

Ik heb het gehaald! 

Het is een ruime voldoende en ik ben er echt dolgelukkig mee. Een half jaar geleden mee begonnen en nu dan ook afgesloten. Als we ergens vol voor gaan, dan kan ik het ook zeker halen, ook al heb ik soms mijn twijfels of het allemaal wel goed genoeg is.

Het laatste schooljaar zit eraan te komen. Veel nieuwe en spannende uitdagingen staan voor de deur en ik kan niet wachten op het moment dat ik EIN-DE-LIJK mijn diploma in mijn handen heb. De minor zit erop... Mijn laatste jaar gaat van start! We gaan ervoor!

A woman's world

Je kent het wel, mensen die vooroordelen hebben met betrekking op iemand zijn/haar geslacht of geaardheid. Vrouwen kunnen weten niks van auto's en mannen denken maar aan één ding. Deels zijn de stereotypes uiteraard waar, maar wat nou als dat niet zo is?

Ik merk heel erg dat ik wel eens wordt gezien als een vrouw, die niet bepaald veel kan. Met al die super-handige kerels om mij heen, ben ik natuurlijk niet bepaald een uitblinker als het gaat om techniek. Ik weet de schroeven en haakjes niet te vinden in de Doe-Het-Zelf zaak, terwijl ik er pal voor sta en er wordt vaker dan mij lief is gezegd, dat ze niet begrijpen waarom ik mijn rijbewijs in één keer heb gehaald. Ik kan niet bepaald goed fileparkeren en dat heb ik ook nooit werkelijk goed gekund. Verder rijdt ik wel eens te hard, zonder het in de gaten te hebben. Maar om daarom nou te zeggen dat ik mijn rijbewijs niet verdient heb?

Even om het tegendeel te bewijzen moet ik zeggen, dat ik vandaag zonder mannelijke hulp toch maar even mijn kledingkast weer in elkaar heb gezet. Enkele weken geleden is namelijk een haakje afgebroken en is de plank met alles wat erop lag uit de kast gedonderd. Vandaag heb ik dus schroeven gehaald en van die haakjes om de plank op te kunnen leggen. Gedurende de werkzaamheden heb ik dan ook nog de tweede plank gemold, die ik daarna ook nog even kon gaan maken. Echter zit alles nu in elkaar en dat dus zonder dat er een man aan te pas moest komen. Stiekem ben ik wel een beetje trots voor een a-technisch persoon. Overigens heb ik vaker dan mensen verwachten meer verstand van dingen, waar mannen verstand van zouden moeten hebben, waar mijn lieve vriend niets vanaf weet. Zo kan ik bijvoorbeeld kaartlezen, de weg vinden met een routeplanner (zonder navigatie) en weet ik hoe je een oliepijl van de auto meet en waar de ruitenvloeistof in moet. Oh en niet te vergeten dat ik ENORM goed ben in vrouwen-dingen. Zo ben ik een kei in wassen, koken, strijken. schoonmaken, shoppen en stylen. Lekker stereotyp! :-)

Ik moest mezelf even bewijzen....

Nee is niet ja

Accepteren, iets wat heel erg moeilijk lijkt voor vele mensen. Je moet in een leven vaker dan je denkt je bij dingen neer leggen, waar je het misschien niet mee eens bent, maar waar je weinig (of misschien wel niets) aan kunt veranderen.

De laatste tijd merk ik in mijn omgeving meerdere mensen die het moeilijk hebben met accepteren. Zo is bij mij het woord 'nee' gewoon heel simpel 'nee'. Als ik zeg dat ik ergens mee stop, dan stop ik er helemaal mee en dan zijn er geen uitzonderingen te maken, tenzij het misschien vriendelijk en netjes gevraagd wordt. Dan zou ik nog wel eens iets in overweging willen nemen. Maar door bot te reageren en domme opmerkingen te maken, daar bereik je bij mij niets mee. En dan heb je nog de andere personen, die je willen ompraten, terwijl ik al duidelijk was. En als ze hun zin niet krijgen, proberen ze je 'jaloers' te maken. Nergens voor nodig, want jaloers wordt ik niet. En de laatste mensen die blijven maar vragen en vragen. Geen nut, wekt allemaal alleen maar irritatie op. Vroeger was ik misschien beïnvloedbaar en zei ik wel vaker 'ja' terwijl ik eigenlijk liever 'nee' had gezegd, maar tijden veranderen.

Voor de duidelijkheid dus nog een keer. Als ik zeg 'nee', bedoel ik niet 'misschien' of 'ja' maar dan is het 'nee' en kun je mij niet ompraten. Probeer mij ook niet om te stemmen, want mijn keuze staat vast. Maak geen gemene of domme opmerkingen, want daarmee bereik je niet. Wil je iets met mij uitpraten, bel mij dan eventjes op, dan hebben we het erover.
En het belangrijkste: leer te accepteren!