Rise Like a Phoenix

Elk jaar weer hetzelfde zangfestijn, maar ook elk jaar weer een verrassing hoever Nederland zal komen en wie de grote winnaar wordt. Het Eurovisie Songfestival.

Na 2006 heb ik enkele jaren niet gekeken, omdat het mij steeds minder begon te interesseren en Nederland eindigde elk jaar niet in de finale. Vorig jaar was ik oprecht weer geinteresseerd, omdat Anouk echt een geweldig liedje had, waar ik helemaal weg van was. Birds sloeg ook in Europa wel aan, want we werden 8ste.

Dit jaar had ik het liedje voor Nederland gehoord en was alles behalve onder de indruk. Beetje een saaie bedoeling, maar vorig jaar had ook een saai liedje gewonnen, daarbij stonden we ook vrij hoog bij de Bookmakers. Ach, wat zou het.

De tweede halve finale had ik deels gezien en ik was gelijk verliefd op het liedje van Conchita Wurst. Het liedje met Bond-allure, een super mooie tekst en gewoonweg prachtige muziek. Meer kon ik er niet van maken, dus ik ging de finale toch maar kijken.

Het was spannend, ik heb zelf gestemd op Oostenrijk. Oostenrijk kreeg van Nederland dan ook 'Douze Poits' en ik was helemaal gelukkig, toen uiteindelijk bekend werd, dat zij gewonnen had. De vrouw met de baard, waar iedereen het over had.

Rise Like a Phoenix, van de Queen of Europe, Conchita Wurst. Waarschijnlijk het nieuwe volkslied van Europa, wat mij betreft ook helemaal terecht is. (En Nederland? Tja, toch 2e geworden en daar mogen ze heel trots op zijn.)

WTF?

Kinderen, veel mensen krijgen ze in de loop der jaren. Er zijn ook  mensen die ze niet willen en mensen die geen kinderen kunnen krijgen, zij hebben enkele oplossingen, zoals adoptie. En tot slot zijn er personen die heel erg graag kinderen willen, maar geen partner hebben of willen. Er zijn talloze mogelijkheden.

Een optie vind ik echter niet kunnen, althans, niet als de iemand de beslissing neemt voor de ander. Zo zijn er dus mensen, die vrienden hebben, die graag kinderen willen, maar geen partner hebben en niet bij de donorbank terecht kunnen. Probleem! Als dan een persoon beslist, dat haar man maar even mijn cellen af moet geven voor die andere persoon, dan vind ik dat persoonlijk niet helemaal... hoe zeg je dat... goed in je hoofd?

Als ik erover nadenk, dan denk ik toch echt van, is er iets mis gegaan daar in die hersenpan? Je wilt toch niet, dat je eigen vent een kind verwekt bij een vriendin van je? Dat is toch raar? Of ligt dat aan mij? Ik zou het echt niet willen dat mijn vriend zijn X- en/of Y-chromosonen zou gaan delen met een vriendin van mij, dat zijn dat toch ook zijn kinderen. En die zie je dan om de zoveel tijd, omdat je ook bij elkaar op bezoek gaat als vrienden zijnde.

Gelukkig zijn ik en mijn vent het erover eens dat we het raar vinden en het allebei ook niet willen. Als die ander nou in een vroeg verleden eens een donatie heeft gedaan bij de bank, kun je er weinig aan doen, maar gewoon even regelen dat je kerel dat doet vind ik eigenlijk best wel luguber. Dit weten deze mensen ook, dat ik er zo over denk en zij zijn van andere mening, omdat ze er blijkbaar bij gebaat zijn om het wel zo te doen.

Het is ieder zijn ding, maar ik kan er met mijn verstand niet bij. Nu niet, nooit niet!

A woman's world

Je kent het wel, mensen die vooroordelen hebben met betrekking op iemand zijn/haar geslacht of geaardheid. Vrouwen kunnen weten niks van auto's en mannen denken maar aan één ding. Deels zijn de stereotypes uiteraard waar, maar wat nou als dat niet zo is?

Ik merk heel erg dat ik wel eens wordt gezien als een vrouw, die niet bepaald veel kan. Met al die super-handige kerels om mij heen, ben ik natuurlijk niet bepaald een uitblinker als het gaat om techniek. Ik weet de schroeven en haakjes niet te vinden in de Doe-Het-Zelf zaak, terwijl ik er pal voor sta en er wordt vaker dan mij lief is gezegd, dat ze niet begrijpen waarom ik mijn rijbewijs in één keer heb gehaald. Ik kan niet bepaald goed fileparkeren en dat heb ik ook nooit werkelijk goed gekund. Verder rijdt ik wel eens te hard, zonder het in de gaten te hebben. Maar om daarom nou te zeggen dat ik mijn rijbewijs niet verdient heb?

Even om het tegendeel te bewijzen moet ik zeggen, dat ik vandaag zonder mannelijke hulp toch maar even mijn kledingkast weer in elkaar heb gezet. Enkele weken geleden is namelijk een haakje afgebroken en is de plank met alles wat erop lag uit de kast gedonderd. Vandaag heb ik dus schroeven gehaald en van die haakjes om de plank op te kunnen leggen. Gedurende de werkzaamheden heb ik dan ook nog de tweede plank gemold, die ik daarna ook nog even kon gaan maken. Echter zit alles nu in elkaar en dat dus zonder dat er een man aan te pas moest komen. Stiekem ben ik wel een beetje trots voor een a-technisch persoon. Overigens heb ik vaker dan mensen verwachten meer verstand van dingen, waar mannen verstand van zouden moeten hebben, waar mijn lieve vriend niets vanaf weet. Zo kan ik bijvoorbeeld kaartlezen, de weg vinden met een routeplanner (zonder navigatie) en weet ik hoe je een oliepijl van de auto meet en waar de ruitenvloeistof in moet. Oh en niet te vergeten dat ik ENORM goed ben in vrouwen-dingen. Zo ben ik een kei in wassen, koken, strijken. schoonmaken, shoppen en stylen. Lekker stereotyp! :-)

Ik moest mezelf even bewijzen....

Burenruzie

De herrie komt je oren tegenmoet. Een man schreeuwt tegen een vrouw 'en nu naar huis, hop' met enorm luidde, penetrante stem. Het is weer zover, ze hebben ruzie...

Zit je daar rustig aan je schoolopdrachten te werken... komt er een hoop geschreeuw door de muur heen. Waarschijnlijk ook nog eens van de onderste verdieping van het naastgelegen blok. En afgeleid zijn we. Ik was net zo goed bezig!

Er worden gemene dingen tegen elkaar gezegd. De vent schreeuwt alles bij elkaar. De meeste slechte dingen vliegen om mijn oren en ze zijn niet eens voor mij bedoeld. Wat een agressie... En het is niet de eerste keer. Laatst was het ook al raak, gegil en getier en opeens een stilte. De gordijnen werden dicht gedaan. Alsof die vent zijn vrouw slaat. Ergens stiekem heel angstaanjagend... Op de een of andere manier gaat het hier door merg en been. Waarom weet ik ook niet, zal wel een persoonlijk iets zijn. In ieder geval ben ik blij als het zo weer rustig is aan de andere kant van deze muur en ik me weer kan concentreren op het werk dat nog voor mij ligt.