April baby...

Maart loopt op zijn einde en April nadert met rasse schreden. Van normaal mens naar poëet. De tijd gaat gewoon vliegensvlug aan mij voorbij. Het lijkt net of de klok haast heeft om het volgende uur te slaan en nu met de zomertijd lijkt nog eens alles sneller voorbij te gaan. Ze zon is begonnen met schijnen in het nu niet meer zo koude kikkerland en zomer is het ook al onderhand. Maar eerst even april...

April, mijn drukste en duurste maand van dit jaar. Dat durf ik nu al te stellen. Waarom?
Allereerst komt mijn moeder naar mij op vakantie en wel volgende week donderdagavond tot de week erna op woensdag... (of zoiets?) In het weekend dat zij bij mij is, samen met Gerrie (a.k.a. Gerhard) gaan we naar een 90s party in Den Bosch. Mijn zusje komt heel misschien de zondag of maandag ook nog naar Nederland. De dinsdag dat zij hier zijn, ben ik jarig. Ja ja, alweer 24 jaar oud. Jaartje bij jaartje raak ik toch ook aan de bejaardenleeftijd, maar ik heb er nog 40 te gaan... ;-)

Als mijn geliefde familieleden het diepere Zuiden weer opzoeken, waar zij wonen, wordt het tijd voor mij om mijn koffertje in te pakken. Waarom? Een verplichte studiereis naar London staat op mij te wachten. How nice! Enkele dagen in London verblijven samen met mijn nieuwe klas- en ook lotgenoten. Overnachtingen in een hostel midden in het centrum en allerlei bezienswaardigheden zullen we gaan bezichtigen. En ja, voor niets gaat de zon op, maar helaas ligt London niet op de zon, noch is het daar goedkoop. Toch zullen we daar entree moeten betalen, moeten eten en drinken. Duur grapje! Kittysitter is gelukkig wel gratis en geregeld.

Als ik dan eenmaal terug ben, is het een week later alweer tijd om koffers in te pakken. En nu geen 4 dagen in London, maar voor een andere bestemming. Echter, voordat het zover is, heb ik eerst nog een bruiloft die ik moet bijwonen. En wel de bruiloft van Nathalie en Sander. Als daggast mag ik een gedicht voorlezen, made by Angelina, in de kerk. Alle plechtigheden mag ik meemaken en hopelijk genieten van de stralende dag. Mijn outfit is compleet, echter zullen haar en make-up in de hele vroege ochtend gedaan moeten worden en dat kost weer centjes. Het huwelijkscadeau dat ik nog moet verzinnen en regelen kost uiteraard ook weer geld.


Money, money, money, must be funny in a rich man's world... En zo is het, aangezien we de dag na de bruiloft gelijk door vliegen naar Moskou. En wel volle 8 dagen die we daar door zullen gaan brengen in een (waarschijnlijk niet zeer luxe) hostel en een wereldstad met zijn rode plein en bekende gebouwen. Tijdens ons verblijf zullen de kittysitters Milo en Chinou verzorgen met verse brokjes en water, zodat ook zij niets te kort komen.

Een dure maand wel te verstaan, maar gelukkig is april halverwege dan ook voorbij en maakt dan plaats voor de maand mei...

Knalfeest!

Elke dag worden we weer een dagje ouder... Elk uur, elke seconde zelfs. De tijd tikt voorbij, goede en slechte tijden passeren de revue. Mooie herinneringen blijven, slechte eveneens... Tijd om de goede herinneringen een handje te helpen.

Zo'n twee weken geleden stuurde ik de vrienden van mijn vriendje een berichtje. Aangezien vriendlief 26 januari jarig was, moest er natuurlijk wel een feestje gevierd worden. De halve Abraham moet wel even in de spotlights gezet worden. Iedereen stemde in! Het hoe, wat, waar en wanneer kostte wat tijd om te regelen maar op 26 januari waren we er dan eindelijk uit. We zouden lekker bij China Delight gaan eten en later de stad van Nijmegen onveilig gaan maken. Zo gezegd, zo gereserveerd en zo gedaan!

Op 26 januari hebben we het samen gevierd, met zijn tweetjes. Op 28 januari waren de boys aan zet om de tent op z'n kop te zetten. De planning was om 19.30 uur te verzamelen in het restaurant. Wij konden echter geen parkeerplaats vinden en waren een tikkeltje te laat. Dit resulteerde echter wel in het welkom wat ideaal was voor de jarige. De 7 heren die er al waren zetten met z'n allen 'lang zal ie leven' in... Geweldig! De sfeer zat er al flink in. Allen aan het bier, alleen deze Lien moest afzien. Cola it is! Na één ronde buffet werden de cadeaus geopend. Dit resulteerde in een mega bouwpakket van Sluban (Chinese lego), CD met harde muziek, friteuse, dobbelstenen en niet te vergeten de tassels, die voor zowel mij als Niels zijn. We moesten er maar om vechten, wie ze mocht dragen.

Na twee rondjes buffet/wok/teppanjaki hield ik pauze, de heren gingen vrolijk verder. Er werd volop gekletst, gedronken, gegeten en het was echt mega gezellig. En erg genoeg wisten ze mij te vragen over mijn ervaringen bij Take Me Out. Te erg gewoon! Na het eten even gaan chillen bij Nick thuis, voordat de stad onveilig gemaakt zou gaan worden. Om 12 uur werden we er bijna letterlijk uit gegooid, maar dat was niet erg. Eerst bij de Dollars uit ons dak gegaan en daarna door gegaan naar Billabong, omdat Dollars al stampendvol was en je amper kon ademen. Bij Billabong verder tot in de late uurtjes op de dansvloer gestaan met de heren van het goede leven. Wat kun je je als vrouw nog meer wensen, dan omgeven zijn door uiteindelijk 10 leuke jonge mannen? En ook nog eens (bijna) allemaal in een dans modus... Beter kan toch niet? Net als met Oud & Nieuw was het ook deze keer weer volop genieten van de heerlijke sfeer, het swingen in de club en de mega gezelligheid. Het werd later en later... De een na de ander nam afscheid, omdat het tamelijk laat werd. Een enkeling gaf me drie kussen nadat ze zeiden 'goed georganiseerd' of iets in die richting, voordat ze afscheid namen. We reden om 4.30 uur nog terug van Nijmegen naar Helmond, om daar onze slaap te pakken in ons tweepersoonsbedje. Niels vond zijn feestje geslaagd... en dat was ook helemaal zo...

Een top avond! Een geslaagd feestje mede mogelijk gemaakt door Tom L, Tom B, Rik, Nick, Simon G, Simon vZ, Gijs, Michiel en Mingus! Bedankt allemaal!

Nieuwjaar!

2011 heeft weer zijn einde gevonden en 2012 is inmiddels alweer begonnen... Dag twee is inmiddels alweer bijna ten einde.

Oudjaar hebben we grotendeels nog in Helmond doorgebracht, rond 22.30 uur zijn we dan richting Nijmegen gereden, waar we om 23.40 uur aankwamen op plaats van bestemming. Samen met het lekke luchtbed maakten we ons op weg naar de slaapkamer van mijn vriendje, waarin zich (helaas) geen 2persoons bed bevindt. Na de stekker in het stopcontact gestoken te hebben en de stand op 'deflate' gezet te hebben hadden we binnen no time een luchtbed ter beschikking. Daar zou Niels 's nachts na het stappen op gaan slapen...

Iets voor twaalven gingen we dan toch maar naar beneden, een beetje eenzaam met zijn tweeën en zonder enige klok die aan het aftellen was, zodat ik snel op mijn telefoon een aftelklok ging zoeken, die ik vond, toen het precies 0.00 uur was, aangezien bij buren een hoop gejuich te horen was. We openden onze Asti Spumante en dronken een glas samen op het nieuwe jaar. En in plaats van (gebruikelijk) voren naar buiten te gaan om wat vuurwerk af te vuren, gingen we naar de tuin, waar we een paar pijltjes afschoten om daarna gelijk weer onze spullen te pakken en richting Doornroosje te wandelen. Het zou net zo ver zijn als van mij thuis naar het centrum, maar dat was uiteraard niet het geval, het was namelijk 3x zo lang.

Ineens stonden we voor een deur, die niet open ging. Bleek van Simon te zijn. Er werd wat gebeld en binnen een paar minuten stond Simon ook voor zijn deur om ons binnen te laten. We dronken nog een glas Prosecco en gingen toen naar Doornroosje, waar het feestje pas echt kon beginnen. Het begon echter te regenen en we stonden in een mega rij voor de deur. Ik moest mijn kaartje nog ophalen, aangezien ik vergeten was deze te printen.

Eenmaal binnen was het tijd om kennis te maken met ALLE vrienden van Niels, die ik nog niet gezien had. En dat waren er nogal wat. Ze wensten mij allemaal een gelukkig Nieuwjaar, twee inclusief 3 kussen op de wang en één zelfs nog met persoonlijke noot. Ik moest voorzichtig zijn met mijn ventje en ik beloofde dat ik het zou zijn, zolang hij ook voorzichtig met mij is. Enkelen vertelden mij hoe ze elkaar hebben leren kennen en ook andere gesprekken kwamen al snel op gang in de mega herrie in de grote zaal van Doornroosje. Gezellige boel. Enkelen deelden mee dat het absoluut niet hen muzieksmaak is, maar dat ze de tickets gekocht hadden voordat er een line-up bekend was of gewoon omdat er allemaal gezellige mensen gingen en zij dus ook. En zo is het, je moet het zelf gezellig maken. Normaliter ben ik ook absoluut niet van de Dubstep, maar dit avondje was wel echt geslaagd. Qua dansen deed ik maar wat, volgens mij vrij goed op het ritme in tegenstelling tot mijn vriendje, dat de helft van de tijd onderwege was... Drank halen, rondje lopen, naar de WC, enz. enz. enz. In de kleine zaal draaiden ze Reggae, waarop beter ritmisch te bewegen is, maar daar bleven we niet lang. De heren beloofden ook op mij te passen, zodat ik ze niet kwijt zou raken en dat deden ze ook wel. :-) Ik was erg verrast van deze jongens, wat zijn het een schatten. Stuk voor stuk lieve kerels, die weten wat een feestje is en je gewoon opnemen in de groep. Wat wil je nog meer?

Samen met the boys hebben we flink wat alcohol genuttigd. Gin/tonic, Cola/razz, bier, bier, nog meer bier en vodka ging er goed in. We gingen best los en vooral vriendlief was niet te stoppen. Toen ik hem vroeg of hij een slokje wilde van een of ander drankje, gooide hij het halve glas over zijn shirt heen. En rond 7 uur 's ochtends moesten we dan ook weer de weg terug naar het oudelijk huis van Niels zien te vinden. Wankelend door de wegen van Nijmegen bereikten we na een tijd het huisje. Ik ging nog even naar de WC toen Niels al naar zijn kamer liep. Toen ik (één minuut later) ook op de kamer kwam, lag hij al knock-out op het luchtbed met al zijn kleren aan. Ik ging ook lekker in mijn bedje liggen en keek nog even op de klok, die een tijd van 7.43 uur weergaf en vertrokken was ik...

Niet lang erna kroop er een Nielsje bij mij in bed, nadat hij zich grotendeels had ontdaan van zijn vieze kleding. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, gezien we dan toch weer met zn tweeën in een 1persoons bedje sliepen, maar ach... Nadat ik de dekens weer terug gejat had, kon ik weer heerlijk verder slapen. Rond 14 uur werden we dan wakker, Niels herinnerde zich niet, dat hij bij mij in bed was gekropen...

Een kater bleef ons helaas niet bespaard. Maar toch was het een geslaagd begin van het nieuwe jaar!