Bolle buikjes date

Die test in je handen, de adrenaline stroomt met volle vaart door je lichaam, het ongeloof nog groot als hij uiteindelijk positief blijkt te zijn...

Wat doe je als je er net achter komt, dat je voor de eerste keer zwanger bent? Juist, informatie zoeken over zwanger zijn en zo kom je dan terecht op baby gerelateerde sites met fora, waar je je ei kwijt kunt en vragen kunt stellen aan dames die in dezelfde maand zijn uitgerekend als jijzelf. En met een beetje geluk krijg je dan de kans op bij de Facebook groep te komen, waarbij het wat makkelijker communiceren is.

Zo sloot ik mij aan bij een FB groep, waarbij we maximaal 25 leden hebben, we zijn allemaal in april uitgerekend en ik was al lid voordat de meesten het überhaupt wisten. Samen gingen we door onzekere tijden, kwamen we beren tegen op ons pad, maar hebben we ook mooie dingen gedeeld, zoals de kamertjes, geboortekaartjes en een heleboel andere dingen.

En wat is er nou leuker, dan de mensen waar je bijna dagelijks contact mee hebt in het echt te ontmoeten?

Zo werd er een tijdje geleden besloten om met zijn allen af te spreken als de baby's er zijn. De datumprikker is aangemaakt, alleen hebben we nog geen dag gevonden waarbij we allemaal kunnen. Daardoor ontstond het idee om ook al vooraf met bolle buikjes al een keer af te spreken. Ook hiervoor kregen we niet iedereen bij elkaar door verschillende omstandigheden. Maar uiteraard was ik er wel bij!

Gisteren was het zover, we zouden een High Tea gaan doen in het Centraal Ketelhuis in Amersfoort. Ongeveer een uur rijden vanaf thuis. En omdat ik zelf nogal van het op tijd komen ben, was ik uiteraard te vroeg van huis gegaan en was ik de eerste op locatie. Best wel spannend, als je niemand in het echt kent. Gelukkig duurde het niet lang voor de rest ook binnen kwam druppelen. We kletsten wat af, genoten van de High Tea met alleen zoete dingen en bestelden nog wat bitterballen. Later dan gepland namen we afscheid en zelfs buiten stonden we nog na te kletsen.

Al met al een hele geslaagde middag met gezellige dames en verheug me nu al op de Baby date met deze lieverds.

Eenmaal thuis, had vriendlief vergeten te koken en besloot hij mij mee te nemen naar STOOM in Nijmegen waar we een heerlijke burger met frietjes gingen eten. Als dat geen goede afsluiting van de dag is, dan weet ik het ook niet meer. Mocht je ooit in Nijmegen komen, ik raad je aan om ook daar een hapje te gaan eten, want het is ronduit heerlijk.

En zo is er weer een dag voorbij en wachten we rustig af, tot de baby besluit te komen.

Glad ijs is een paradijs

Voor alles is een eerste keer, zo ook voor mij in een ijzige sfeer. De schoenen verruild voor een ander paar en zie daar... Het ijs op en zie me gaan, bij Triavium op de schaatsbaan!

Ik kon het niet laten om even te rijmen, vond het wel passen bij het seizoen waarin we ons bevinden. De lampjes twinkelen en de cadeaus liggen onder de boom, de kinderen zijn amper te houden, ze vakantie stond voor de deur, dus een goede afsluiter voor het jaar 2014 op school moet dan ook lukken.

Gisteren zijn we dan ook met 2 volle bussen met leerlingen naar de schaatsbaan gegaan. Ze kwamen het hele eind met de bus, terwijl ik heerlijk vanuit thuis kon gaan, wat een luxe! Binnen 10 minuten was ik bij Triavium in Nijmegen, de schaatsbaan.

Eenmaal daar moest ik bijna een half uur wachten tot de bussen aankwamen. De leerlingen gingen hun gang bij de 3 schaatsbanen en ik ging met collega's eerst een "koek en zopie" doen. Ik zeg: cappuccino om wakker te worden, haha, met een koekje natuurlijk.

Daarna vond ik het wel tijd om ook maar een paar schaatsen te huren een dan te bedenken dat ik nog nooit op schaatsen had gestaan... Toch vond ik het wel tijd worden om als Nederlander eens de stoute schaatsschoenen aan te trekken. Nederland is wel het schaatsland bij uitstek, dan kan ik natuurlijk niet achter blijven.

Zo gezegd, zo gedaan! En dankzij lieve leerlingen kwam ik ook veilig het ijs op, zonder rekje. Ik kwam vooruit, wankelend, maar ik kwam wel vooruit. Na een paar tips gekregen te hebben zei een leerlinge tegen mij: "U leert ons iets en wij leren u iets." Na een tijdje gingen mijn voeten/benen pijn doen en ben ik even gaan zitten. Toen de last weer weg was, ging ik het ijs weer op. Ik stond alleen op de Funbaan op het ijs, want dat was speciaal voor onervaren schaatsers. Op een gegeven moment had een collega een rekje voor mij geregeld, toen had je me moeten zien gaan. Dat ging een stuk makkelijker, omdat je natuurlijk niet/minder bang bent om te vallen.

Het leuke was verder ook, om te zien dat ik niet de enige was, die niet goed vooruit kwam op schaatsen. Er waren ook andere personen, die het niet zo goed konden. Echter waren er ook leerlingen van mij bij, die echt mega goed kunnen schaatsen en HARD! Ik was onder de indruk.

De eerste keer op schaatsen zit erop. Het was echt ontzettend leuk en gezellig, dus ik denk dat we dat binnenkort maar eens gaan herhalen. Misschien krijg ik Niels wel zo ver om met me mee te gaan. En voor nu ga ik even op de bank liggen, want die spierpijn... Au!

Onthoud het volgende: Ook al houdt een leraar het hoofd koel, dat maakt hem nog geen ijsmeester. (Letterlijk, hihi!)

Topsport

Passie kan zich op vele manieren uiten. Je kunt het voelen, je krijgt het warm als je kijkt naar programma's waarin gedanst wordt, als je dansfilms kijkt, kun je haast niet blijven zitten op de bank, maar wil je zelf ook meedoen.... Het is al sinds ik mij kan heugen een grote liefde van mij, die ik pas twee keer eerder heb proberen te doen... Dansen!

Als ik films kijk als 'Sathurday Night Fever', 'Dirty Dancing' en 'Hairspray' (of eigenlijk alles waarin John Travolta danst, haha) begint het elke keer weer te kriebelen: ik wil dat ook kunnen.

Toen ik een jaar of 12 was, ging ik voor het eerst op stijldansen in Helmond. Destijds ook zonder partner en de danspartners waren allemaal jonge jongens, die nogal stonken naar zweet en daarbij ook nog eens uit hun mond. Ik was enkele keren uitgevallen doordat ik ziek was en zag het destijds allemaal niet zitten. De halve cursus gedaan.

Enkele jaren geleden was het weer zover, ik moest en wilde gaan dansen. Argentijnse Tango dit keer bij Tango Sonrisa in Eindhoven. Geen vriend, dus ook geen danspartner. Daar werd ik gekoppeld aan een hele leuke vent om mee te dansen. Helaas had hij het na de eerste cursus wel gezien en kon hij niet mee gaan naar de tweede, dus moest ik, tot mijn spijt, noodgedwongen stoppen.

Sinds ik in Nijmegen woon probeer ik Niels al over te halen om te gaan dansen samen, niets is zo leuk als samen iets te doen, wat buiten huis is. Een gezamenlijke hobby zou wel leuk zijn. Met al mijn overredingskracht heb ik het helaas niet voor elkaar gekregen.... Hij hield voet bij stuk, dat hij echt NIET mee zou gaan op dansles. Nou... dan toch niet? Dan ga ik wel alleen!

Zo gezegd, zo gedaan... Vorige week ben ik begonnen met een beginnerscursus stijldansen bij Danscentrum Vermeulen in Nijmegen, dan maar zonder partner. Gelukkig hadden ze bij Vermeulen een hele toffe danspartner voor mij klaar staan, die ook ervaring heeft met dansen en begeleiden van nieuwe dansers. Super handig!

Inmiddels heb ik er twee lessen op zitten en ken ik de basis van de Quickstep en de Cha Cha Cha. En ik zeg je, het is heeeeeeeeeeeerlijk! De dansen zijn super snel en daardoor dus voor mij echte topsport. Het zweet droop letterlijk van mij af na de les (die overigens 1,5 uur duurt). Voor mijn gevoel gaat het wel aardig, maar ik ben natuurlijk nog lang geen professional. Gelukkig heb ik een geduldige danspartner, die mij zegt hoe ik het beste mijn stapjes kan zetten. Ik denk overigens ook nog te veel na, dus dat is wel irritant, want daardoor raak ik zo nu en dan nog in de war, maar ook dat gaat helemaal goed komen.

Het verbaasde mij ook echt hoe veel je eigenlijk al kunt leren in twee lesjes, ik bedoel, zet mij in een zaal neer met muziek en ik ga gewoon deze twee dansen doen. Oké, oké, het is nog maar de basis, maar dan nog! Het gaat snel. Komende week komt de Engelse Wals erbij en kan al haast niet wachten tot de volgende les.

Volgende week weer lekker met de voetjes op en van de vloer... Ik ben zo enthousiast dat ik wel een dansje zou kunnen doen hier, maar dat staat een beetje raar als je aan het werk bent. Dus wachten we netjes tot volgende week. Op naar volgende week!

Binnenkort onder de knie?

Het is lastig om altijd naar jezelf en naar je lichaam te luisteren. En als iets niet snel weg gaat, wat wel weg zou moeten gaan, dan is het tijd om aan de bel te trekken.

Inmiddels is het alweer 6 maanden geleden dat ik last kreeg van mijn knie, omdat ik in één week 6 uur gesport had in de sportschool, omdat ik verschillende dingen wilde uitproberen. En daarvoor was ik naar fysiotherapie geweest. Echter leek het minder te worden, maar de pijn verdween niet. En ik met mijn eigenwijze kop dacht: gaat wel over. Tja....

Het is nu dus nog steeds niet over en ben begin april maar naar de huisarts gegaan, het kon niet langer zo. Meteen kreeg ik een verwijzing voor een Röntgenfoto. Bij het CWZ de dag erna gelijk de foto laten maken. De week erna de uitslag: er is niets geks op te zien. Mijn huisarts zei letterlijk: 'Je hebt een mooie knie'. Maar dat betekend alleen dat met mijn botten niks mis is, echter zijn er ook nog spieren, pezen en andere dingen die niet goed kunnen zijn.

Een week later, een verwijzing naar de orthopeed. En nu weer een week later mijn afspraak bij de orthopeed gehad. De dokter stelde enkele vragen, of het pijn deed als ik zat en hoe lang ik er al last van heb. Daarna mocht ik gaan liggen op de pijnbank en werd eerst op mijn knie geduwd en daarna mijn been gebogen en op verschillende manieren bewogen.
Resultaat: mega erge pijn bij bepaalde beweging.
Het consult was denk ik binnen 5 à 10 minuten al weer voorbij.
De voorlopige conclusie: waarschijnlijk een scheurtje in de meniscus.

De orthopeed wil dat ik een MRI scan laat maken en de week erna terug kom voor de uitslag. Dus ik heb de afspraken geregeld en het gaat eigenlijk vrij snel bij het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis hier in Nijmegen. Aanstaande week mag ik al de MRI gaan maken en de week erna krijg ik dus al de uitslag. Ik ben benieuwd of en welke vervolgstappen er nodig zijn om van de pijn af te komen.

Daarna heb ik de hele dag mega last van mijn knie gehad en het is vandaag weer iets minder erg, maar helemaal lekker voelt het niet.

Stiekem vind ik het hele ziekenhuis carrousel wel spannend, aangezien ik nog nooit zo veel 'serieuze' onderzoeken heb gehad. Het meest serieuze wat ik ooit tegen ben gekomen was een Röntgenfoto, toen ik van het skatebord was gevallen en verder waren het allemaal normale dingen, zoals bloedonderzoek.

Maar het is nu nog even afwachten en thee drinken.
We zullen zien wat de toekomst brengt.

Tweeduizenddertien

Elk jaar lijkt sneller te gaan dan het jaar ervoor en toch hebben we ons er weer doorheen geslagen met alle voor- en tegenspoed zijn we weer aangekomen in het nieuwe jaar, een jaar om nieuwe dromen te verwezenlijken, om nieuwe dingen mee te maken, om nieuwe stappen te zetten en natuurlijk om verder te leven.

En daarom is 2013 het jaar van...

... de eerste Kerst beleven in ons eigen huisje
... onze eerste gezamenlijke Kerstboom uitzoeken
... bij Office Depot mogen blijven, ondanks reorganisatie
... de verhuizing van mijn zusje naar Zwitserland
... het overlijden van Nelson Mandela
... nieuwe dingen uitproberen
... problemen aanpakken
... niet jaloers zijn op anderen
... merken wie er echt voor je klaar staan
... het behalen van mijn Bachelor of Education diploma
... het afstuderen
... mijn beginnende carrière bij Office Depot
... beginnen met sporten en het nog leuk vinden ook
... creatief bezig zijn met o.a. schilderen, armbandjes maken, etc.
... klusjes in huis doen
... Niels zo nu en dan verrassen
... mijn eerste Vierdaagse meemaken (vanaf de zijlijn)
... voor mijn eigen bestwil kiezen en consequenties daaraan hangen
... onze eerste (en tweede) vriendschapsring
... de eerste keer in een bruidsjurk
... Pinterest ontdekken
... dierenarts bezoekjes voor Chinou en Milo
... jachttroffeeën van de katten opruimen
... genieten in Budapest
... Niels met een bril sinds Valentijnsdag
... het eerste jaar samenwonen
... nog steeds super gelukkig zijn met mijn lieve man

Nijmeegse gezelligheid

De eerste ervaringen van de Nijmeegse Vierdaagse zitten er alweer op. Nog nooit heb ik het van dichtbij meegemaakt en heb ik mij er zo voor geïnteresseerd als dit jaar. Mijn logés hebben de wandeltocht afgemaakt zonder uit te vallen en hebben welverdiend een kruisje in ontvangst mogen nemen.

Donderdagavond was ik samen met mijn wederhelft naar de stad gegaan om eens bij de Zomerfeesten te gaan kijken. Het was een warboel van allerlei culturele dingen, van alle nationaliteiten was er wel voedsel te krijgen en voor alle muziekgenres was ook gezorgd. Een leuke, gezellige boel.

Vrijdag was de laatste dag en vol goede moed dacht ik vroeg in de stad te zijn, als ik om 13:00 uur zou arriveren. Niets bleek minder waar, massa's mensen om mij heen en nergens een normaal plekje kunnen vinden om te staan. Op een gegeven moment had ik het wel gezien en heb ik rechtsomkeert gemaakt. Jammer maar helaas. Echter heb ik wel nog de mini-donker-expierence van het MuZIEum gedaan, wat echt een super gave en super aparte ervaring was. Door deze mini-beleving is het vuur in mij aangewakkert om ook de gehele ervaring te gaan beleven in het MuZIEum zelf. Dat zal na de zomermaanden worden, aangezien er momenteel veel voorstellingen zijn in de Stadsschouwburg waar ook het MuZIEum is gevestigd.

Al met al twee gezellige dagen en zeker de moeite waard om eens wat vaker dingen in mijn nieuwe woonplaats te bezoeken, aangezien nog niets tegen is gevallen tot nu toe. Toffe stad.

De Vierdaagse

Wandelen tot je er bijna letterlijk bij neervalt. Er zijn gisteren ruim 42.000 mensen gestart met de Nijmeegse vierdaagse, waaronder enkele kennissen van mij.

De eerste dag was naar verluid erg zwaar, aangezien het behoorlijk warm was (lokaal 31 graden) en de zon vrijwel alleen maar scheen. Het is dan ook een echte test voor de wandelaars onder ons. Hou jij het vol? Vier dagen achtereen 30, 40 of zelfs 50 km lopen? Veel mensen krijgen blaren, zere voeten en andere ongemakken. Ik vind het knap! Ontzettend zelfs! Er zijn bij de eerste dag ook maar 914 mensen uitgevallen, waarvan enkele gediskwalificeerd.

Als je 40 of 50km per dag loopt tijdens deze vier dagen, dan krijg je een koninklijke onderscheiding, het zogenaamde 'Vierdaagsekruisje' om je te eren voor de prestatie die je hebt volbracht, door weer en wind en je dus lange afstanden kunt marcheren. Een ware medaille.

Wat heb ik toch een mazzel om midden in de stad van deze festiviteiten te zitten. Het is overigens niet alleen wandelen, maar er zijn ook Vierdaagse feesten (ook wel 'zomerfeesten' genoemd) en dan is er van alles te doen in de stad. Verschillende musea hebben een kleine museum ervaring, er wordt gedanst, gezongen, muziek op elke hoek van de straat en nog vele andere dingen. De lopers van de Vierdaagse zullen er weinig van merken, omdat zij na de mars zo snel mogelijk naar bed willen, maar de rest van de mensen kan er volop van genieten.

En dit is het eerste jaar dat ik het zal mogen beleven. Ik ben erg benieuwd wat mijn nieuwe stad allemaal te bieden heeft. Komende dagen zal ik het meemaken.... Wat heb ik toch een geluk!

En voor alle lopers:
HEEEEEEEEEL VEEEEEEEEEL SUCCES!

Rivaliteit

rivaliteit
[zelfstandig naamwoord]
proberen om beter te zijn dan de anderen

En dat is wat ik hier erg ervaar. En met hier, bedoel ik in deze regio, in mijn nieuwe leefgebied. De stad genaamd Nijmegen.

Toen ik nog 'op het platteland' woonde, in Helmond, een stad met iets meer dan 80.000 inwoners, waren wij zogenaamd ondergeschikt aan Eindhoven. Doch rivaliteit was amper te bespeuren, of ik voelde het niet. In ieder geval niet zoals hier.

In Helmond zouden ze mij nooit vragen of ik bereid zou zijn om naar Eindhoven te reizen om daar te gaan werken, terwijl dat hier toch een beetje anders ligt. Als je hier een uitzendbureau binnen loopt, is één van de vragen standaard 'Heb je er bezwaar tegen om naar Arnhem te reizen voor werk?' waarop ik natuurlijk 'Nee.' antwoord. Het is toch raar, dat ze dat vragen? Qua afstand is het ongeveer net zo ver als Helmond-Eindhoven en ook ongeveer net zo druk.

Hoe die rivaliteit is ontstaan weet ik natuurlijk niet met alle zekerheid te zeggen. Feit is, dat het sowieso tussen de voetbalclubs bestaat, die rivaliteit. Dat wil zeggen, de wedijver tussen NEC en Vitesse is immens. Als Vitesse in Nijmegen komt voetballen komen er wat weet ik hoeveel busjes ME naar Nijmegen en dan nog niet te spreken van het aantal politieagenten die ook nog eens mee zijn. Bizar zeg ik je.

Maar waarom 'haten' ze elkaar zo erg?
Mogelijke verklaringen:
- Vanwege de voetbalclubs
- De steden voelen zich superieur aan elkaar
- Ze zijn ongeveer even groot en zichzelf willen bewijzen

En als nieuwe Nijmegenaar vind ik natuurlijk Nijmegen helemaal geweldig. Qua centrum vind ik Arhem vrij irritant, aangezien het niet logisch is ingedeeld. En tja, Nijmegen is nu mijn stadje en zal er dus ook alles aan doen om hem te verdedigen.

Nijmegen, hier voel ik mij thuis.

Twee

De eerste twee jaar zijn alweer voorbij,
Op dat moment werden jij en ik 'wij'.

Sindsdien zijn en veel dingen gebeurd,
En werd er wel eens het een en ander gezeurd.
Ook meningsverschillen passeerden de revue,
Maar het begon allemaal onder die gestippelde paraplu.
In Tilburg kwamen we terecht,
Overstappen is niet bepaald mijn specialiteit, zogezegd.
De eerste kus volgde al snel,
En een week later waren wij officieel een stel.

Elke keer kwam je dan naar Helmond,
Waar je al vlotjes makkelijk de weg vond.
Inmiddels wonen we samen in Nijmegen,
Omdat we een mooi huisje aangeboden kregen.
We hebben veel dingen moeten doorstaan,
Maar ondanks alles zou ik voor jou door het vuur gaan.

Al twee jaar hoor je bij mij,
En hopelijk gaat deze liefde dan ook nooit en te nimmer voorbij!

Tweeduizendtwaalf

Een jaar gaat sneller voorbij dan je lief is. En ook het afgelopen jaar zijn er weer een heleboel memorabele dingen gebeurd. En daarom 2012 in een notendop!

2012
Het jaar van...

... voor de eerste keer samenwonen.
... de grote verhuizing naar Nijmegen.
... afscheid nemen van Helmond.
... erachter komen wie je echte vrienden zijn.
... de ondergang van de wereld, als we de media mochten geloven tenminste.
... bruiloften, de ene trouwt na de andere.
... vrijgezellenfeesten, de ene beter dan de andere. 
... druk aan de studie gaan op de weg naar het HBO diploma.
... verschrikkelijk nieuws: mijn nieuwe stiefpa heeft MS.
... troosten: alle gebroken harten heb ik een schouder geboden om op uit te huilen.
... vele vakanties: London, Moskou, Istanbul, Boekarest, Boedapest en natuurlijk familiebezoekjes.
... het overlijden van mijn lieve oma.
... eindelijk weer een betere band hebben met mijn familie.
... succesvol mijn minor Engels afsluiten.
... er weer wat vaker op uit zijn geweest met (Niels zijn) vrienden.
... een van de slechtste EK's ooit voor het Nederlandse elftal. 
... nog steeds samen zijn met mijn lieve vriendje Niels!
... de eerste keer Rammstein live gezien te hebben.
... Niels zijn 25ste verjaardag.

Het jaar 2012 is dan nu ook verleden tijd en wordt het weer tijd voor het heden.
En dan wens ik nou iedereen een geweldig jaar toe in 2013!

End of an Era!

Aan alles komt een einde. Een einde van een tijdperk, daarbij zijn we nu aanbeland. Volgens de Maya's was dat al op 21-12-2012, maar voor mij begint het echte nieuwe tijdperk pas morgen of de dag erna.

Om mij heen staan de verhuis- en bananendozen vol spullen van mij. De kasten zijn gedemonteerd en een enkele ook gemolesteerd. Veel staat in de kleine slaapkamer van mijn appartement, enkele dingen ook nog in de woonkamer en kelder. Het is hier op een manier leeg, maar aan de andere kant zie ik alleen maar rotzooi. De poezels zijn van de wap af, ze springen en klimmen overal op. Ze weten niet waar ze het zoeken moeten. Fijn zo'n huis in puin.

Morgenvroeg, en dan bedoel ik echt heeeeel vroeg, ga ik de vrachtwagen ophalen om alle dozen en dergelijke in te zetten. Dan breekt het nieuwe tijdperk aan, als daar alle doosjes weer uit de wagen mogen en in het nieuwe huis gezet worden.

Mijn dagen in Helmond zijn geteld, mijn dagen in Nijmegen staan voor de deur. Vanaf morgen is mijn thuis niet meer in het mooie Brabant, maar in Gelderland. Niet langer in het oude en vertrouwde Helmond, maar het onbekende en vreemde Nijmegen. Het einde van op mezelf wonen en de start van het samenwonen.

Een laatste nacht heb ik nog in mijn eigen stekje voordat ik het ga verlaten. De laatste dingen moeten nog ingepakt worden en klaargezet worden. Alsof het toeval het wil, hoorde ik daarnet het liedje 'Brabant' van Guus Meeuwis door de luidsprekers schallen.
Het einde is nabij. Nog even....

Nimwèège

De -zichzelf uitgeroepen tot- oudste stad van Nederland, Nijmegen. Enkele dingetjes die ik altijd al van deze stad wilde weten, voor jullie hier op een rijtje.

- De oudste stad van Nederland (echter heeft de stad zichzelf zo uitgeroepen)
- De naam 'Nijmegen' komt van 'Noviomagus' wat zoveel betekend als 'nieuwe markt'
- Grenst aan Duitsland :-)))
- Ligt aan de Maas en Waal
- De voetbalclub heet N.E.C. (Nijmegen Eendracht Combinatie)
- Is een universiteitsstad
- Heeft drie ziekenhuizen
- Heeft 165.253 inwoners (waarvan de liefste schoonouders ter wereld en de liefste man ter wereld er 3 van zijn)
- Staat bekend als 'rode' stad (politiek gezien)
- Er valt veel te zien en te doen in de stad (denk aan het Kronenburger park, de Nijmeegse Vierdaagse en alle concerten op de verschillende podia)
- Heeft twee prijzen in de wacht gesleept (2005: schoonste stad van Nederland / 2008: meeste gevarieerd winkelgebied van Nederland)
- Enkele beroemde Nijmegenaren die wij vast wel kennen (evt. met schaamrood op onze kaken): Jeroen vd Boom, Daphne Deckers, Johan Derksen, Ron Link, Gers Pardoel en Sieneke
- Er zit een Starbucks op Centraal Station! :-)))

Mocht je nog meer willen weten, zal ik het vooral opzoeken. Mocht je iets belangrijks tegenkomen wat ik ben vergeten? Laat even een berichtje achter... Thanks!

Houdoe Helmond!

Het is zover, we hebben het voor elkaar. Na maar eventjes zoeken hebben we het dan gevonden. Een nieuwe woning om een leuk begin te maken aan de rest van ons leven.
In andere woorden: We gaan samenwonen!

Het balletje is aan het rollen in de richting van een andere stad. Het is nog niet allemaal rond, aangezien je contracten moet tekenen en dingen moet regelen, maar in november is het dan echt zover. Ik verhuis naar Nijmegen.

Dat betekend wel dat ik afscheid moet gaan nemen van alles wat oud en vertrouwd is. Ik zet mijn voet in een andere stad en zal daar naar verwachting nog een hele tijd blijven wonen. De stap voor de toekomst is gezet. Het betekend helaas ook dat ik behoorlijk wat kilometers achter mij laat en daarmee ook mijn vrienden misschien wat minder vaak zal kunnen zien. Vaak zijn het namelijk spontane bezoekjes en dat gaat vanaf dan niet zomaar meer als je eerst 65 km moet rijden.

Vanaf november is het dan 'Houdoe Helmond' en 'Hallo Nijmegen'.

Nieuwjaar!

2011 heeft weer zijn einde gevonden en 2012 is inmiddels alweer begonnen... Dag twee is inmiddels alweer bijna ten einde.

Oudjaar hebben we grotendeels nog in Helmond doorgebracht, rond 22.30 uur zijn we dan richting Nijmegen gereden, waar we om 23.40 uur aankwamen op plaats van bestemming. Samen met het lekke luchtbed maakten we ons op weg naar de slaapkamer van mijn vriendje, waarin zich (helaas) geen 2persoons bed bevindt. Na de stekker in het stopcontact gestoken te hebben en de stand op 'deflate' gezet te hebben hadden we binnen no time een luchtbed ter beschikking. Daar zou Niels 's nachts na het stappen op gaan slapen...

Iets voor twaalven gingen we dan toch maar naar beneden, een beetje eenzaam met zijn tweeën en zonder enige klok die aan het aftellen was, zodat ik snel op mijn telefoon een aftelklok ging zoeken, die ik vond, toen het precies 0.00 uur was, aangezien bij buren een hoop gejuich te horen was. We openden onze Asti Spumante en dronken een glas samen op het nieuwe jaar. En in plaats van (gebruikelijk) voren naar buiten te gaan om wat vuurwerk af te vuren, gingen we naar de tuin, waar we een paar pijltjes afschoten om daarna gelijk weer onze spullen te pakken en richting Doornroosje te wandelen. Het zou net zo ver zijn als van mij thuis naar het centrum, maar dat was uiteraard niet het geval, het was namelijk 3x zo lang.

Ineens stonden we voor een deur, die niet open ging. Bleek van Simon te zijn. Er werd wat gebeld en binnen een paar minuten stond Simon ook voor zijn deur om ons binnen te laten. We dronken nog een glas Prosecco en gingen toen naar Doornroosje, waar het feestje pas echt kon beginnen. Het begon echter te regenen en we stonden in een mega rij voor de deur. Ik moest mijn kaartje nog ophalen, aangezien ik vergeten was deze te printen.

Eenmaal binnen was het tijd om kennis te maken met ALLE vrienden van Niels, die ik nog niet gezien had. En dat waren er nogal wat. Ze wensten mij allemaal een gelukkig Nieuwjaar, twee inclusief 3 kussen op de wang en één zelfs nog met persoonlijke noot. Ik moest voorzichtig zijn met mijn ventje en ik beloofde dat ik het zou zijn, zolang hij ook voorzichtig met mij is. Enkelen vertelden mij hoe ze elkaar hebben leren kennen en ook andere gesprekken kwamen al snel op gang in de mega herrie in de grote zaal van Doornroosje. Gezellige boel. Enkelen deelden mee dat het absoluut niet hen muzieksmaak is, maar dat ze de tickets gekocht hadden voordat er een line-up bekend was of gewoon omdat er allemaal gezellige mensen gingen en zij dus ook. En zo is het, je moet het zelf gezellig maken. Normaliter ben ik ook absoluut niet van de Dubstep, maar dit avondje was wel echt geslaagd. Qua dansen deed ik maar wat, volgens mij vrij goed op het ritme in tegenstelling tot mijn vriendje, dat de helft van de tijd onderwege was... Drank halen, rondje lopen, naar de WC, enz. enz. enz. In de kleine zaal draaiden ze Reggae, waarop beter ritmisch te bewegen is, maar daar bleven we niet lang. De heren beloofden ook op mij te passen, zodat ik ze niet kwijt zou raken en dat deden ze ook wel. :-) Ik was erg verrast van deze jongens, wat zijn het een schatten. Stuk voor stuk lieve kerels, die weten wat een feestje is en je gewoon opnemen in de groep. Wat wil je nog meer?

Samen met the boys hebben we flink wat alcohol genuttigd. Gin/tonic, Cola/razz, bier, bier, nog meer bier en vodka ging er goed in. We gingen best los en vooral vriendlief was niet te stoppen. Toen ik hem vroeg of hij een slokje wilde van een of ander drankje, gooide hij het halve glas over zijn shirt heen. En rond 7 uur 's ochtends moesten we dan ook weer de weg terug naar het oudelijk huis van Niels zien te vinden. Wankelend door de wegen van Nijmegen bereikten we na een tijd het huisje. Ik ging nog even naar de WC toen Niels al naar zijn kamer liep. Toen ik (één minuut later) ook op de kamer kwam, lag hij al knock-out op het luchtbed met al zijn kleren aan. Ik ging ook lekker in mijn bedje liggen en keek nog even op de klok, die een tijd van 7.43 uur weergaf en vertrokken was ik...

Niet lang erna kroop er een Nielsje bij mij in bed, nadat hij zich grotendeels had ontdaan van zijn vieze kleding. Dat was eigenlijk niet de bedoeling, gezien we dan toch weer met zn tweeën in een 1persoons bedje sliepen, maar ach... Nadat ik de dekens weer terug gejat had, kon ik weer heerlijk verder slapen. Rond 14 uur werden we dan wakker, Niels herinnerde zich niet, dat hij bij mij in bed was gekropen...

Een kater bleef ons helaas niet bespaard. Maar toch was het een geslaagd begin van het nieuwe jaar!