Tweeduizenddertien

Elk jaar lijkt sneller te gaan dan het jaar ervoor en toch hebben we ons er weer doorheen geslagen met alle voor- en tegenspoed zijn we weer aangekomen in het nieuwe jaar, een jaar om nieuwe dromen te verwezenlijken, om nieuwe dingen mee te maken, om nieuwe stappen te zetten en natuurlijk om verder te leven.

En daarom is 2013 het jaar van...

... de eerste Kerst beleven in ons eigen huisje
... onze eerste gezamenlijke Kerstboom uitzoeken
... bij Office Depot mogen blijven, ondanks reorganisatie
... de verhuizing van mijn zusje naar Zwitserland
... het overlijden van Nelson Mandela
... nieuwe dingen uitproberen
... problemen aanpakken
... niet jaloers zijn op anderen
... merken wie er echt voor je klaar staan
... het behalen van mijn Bachelor of Education diploma
... het afstuderen
... mijn beginnende carrière bij Office Depot
... beginnen met sporten en het nog leuk vinden ook
... creatief bezig zijn met o.a. schilderen, armbandjes maken, etc.
... klusjes in huis doen
... Niels zo nu en dan verrassen
... mijn eerste Vierdaagse meemaken (vanaf de zijlijn)
... voor mijn eigen bestwil kiezen en consequenties daaraan hangen
... onze eerste (en tweede) vriendschapsring
... de eerste keer in een bruidsjurk
... Pinterest ontdekken
... dierenarts bezoekjes voor Chinou en Milo
... jachttroffeeën van de katten opruimen
... genieten in Budapest
... Niels met een bril sinds Valentijnsdag
... het eerste jaar samenwonen
... nog steeds super gelukkig zijn met mijn lieve man

Ringelingeling

Al een tijdje samen, niet meer alleen. Sinds enkele maanden ook samenwonend met mijn allerliefste. Dat ik hem tegen ben gekomen ben ik tot op de dag nog dankbaar voor.

En omdat we alweer 2 jaar en 3 maanden samen waren vorige week vond ik het wel weer eens tijd voor een surprise cadeautje op een vreemd moment. Woensdagavond heb ik dan ook een vriendschapsring geshopt voor ons. In eerste instantie een zilverkleurige ring. Bleek later dat die ring te groot was, terwijl ik zeker wist dat het de goede maat moest zijn.

Gisterenavond dan maar even samen nieuwe gaan halen. Deze past dan ook. En is ook een beetje anders. En alleen omdat er een goudkleurig randje aan zit, vond meneertje het te gek. Sommigen vinden het raar dat ik ze gekocht heb, aangezien dat toch de 'taak' van de man is. Bij vriendschapsringen geef ik er niets om..... Voor alle andere ringen die volgen, is dat natuurlijk een ander verhaal. Haha!

En elke keer maar de vraag krijgen wanneer we dan gaan trouwen en zo, tja... Wie zal het zeggen? Zelfs mijn vader, die normaal de rust zelve is en zich nooit druk maakt, vroeg mij gisterenavond wanneer we dan het huwelijksbootje in zouden stappen, haha. Andere mensen vragen het elke keer als we ze zien.

Ach ja, we zullen het allemaal wel zien...
Op naar de komende jaren!