Tweeduizendtwaalf

Een jaar gaat sneller voorbij dan je lief is. En ook het afgelopen jaar zijn er weer een heleboel memorabele dingen gebeurd. En daarom 2012 in een notendop!

2012
Het jaar van...

... voor de eerste keer samenwonen.
... de grote verhuizing naar Nijmegen.
... afscheid nemen van Helmond.
... erachter komen wie je echte vrienden zijn.
... de ondergang van de wereld, als we de media mochten geloven tenminste.
... bruiloften, de ene trouwt na de andere.
... vrijgezellenfeesten, de ene beter dan de andere. 
... druk aan de studie gaan op de weg naar het HBO diploma.
... verschrikkelijk nieuws: mijn nieuwe stiefpa heeft MS.
... troosten: alle gebroken harten heb ik een schouder geboden om op uit te huilen.
... vele vakanties: London, Moskou, Istanbul, Boekarest, Boedapest en natuurlijk familiebezoekjes.
... het overlijden van mijn lieve oma.
... eindelijk weer een betere band hebben met mijn familie.
... succesvol mijn minor Engels afsluiten.
... er weer wat vaker op uit zijn geweest met (Niels zijn) vrienden.
... een van de slechtste EK's ooit voor het Nederlandse elftal. 
... nog steeds samen zijn met mijn lieve vriendje Niels!
... de eerste keer Rammstein live gezien te hebben.
... Niels zijn 25ste verjaardag.

Het jaar 2012 is dan nu ook verleden tijd en wordt het weer tijd voor het heden.
En dan wens ik nou iedereen een geweldig jaar toe in 2013!

R A M M S T E I N

Na een hele lange tijd te hebben moeten wachten was het gisteren dan  E I N D E L I J K  zover en mochten we afreizen naar het verre Rotterdam. Ahoy stond op ons te wachten, maar Rammstein zou dat in geen enkel geval doen....

We vertrokken rond half 4 richting Rotterdam, al snel waren we op de A58, de weg die ons zou leiden naar de eindbestemming, Ahoy. Al bijna een jaar wachtend en smachtend om deel uit te kunnen maken van het spectaculaire concert van de meest geweldige hardrock/metal band uit Europa! Echter werd onze verwachting van een soepel verlopende reis verstoord toen we al vrij snel in een file terecht kwamen... We kwamen geen meter vooruit en achteruit rijden was uiteraard geen optie, aangezien dat verboden is! Na zeker drie kwartier stil gestaan te hebben, wel 8 ANWB wagens en opruimingsdiensten over de vluchtstrook voorbij geschoten zien hebben, kwam er dan eindelijk weer wat beweging in de kilometerslange rij... Binnen de kortste keren konden we alweer 20 km/h rijden op de snelweg. Maar het motto was, liever langzaam rijden en arriveren, dan helemaal geen beweging krijgen in die massa van blik. Na een stukje gereden te hebben kwamen we langs het probleem van de file af. Er was een vrachtwagen met aardappels gekanteld. Alle aardappels lagen over de weg verspreid. Aan de andere kant van snelweg reed dan ook geen kip. We waren allang blij dat we verder konden met onze reis.

De verdere reis richting Rotterdam liep op rolletjes, we kwamen om 17.59 uur aan op het parkeerterrein van Ahoy en parkeerden de auto. Even snel nog een hapje eten gehaald bij de KFC in het winkelcentrum tegenover de concertzaal en liepen met alles weer terug richting Ahoy. Eenmaal in de rij, stonden (uiteraard) mensen achter ons en wees iemand erop dat ze iets zag vallen, een envelop. Ik zei nog 'die is niet van ons, want hij zit in de tas' en refereerde daarmee naar onze toegangsbewijzen voor het concert, die naar mijn weten in mijn tas zaten. Toen ik eenmaal ging kijken, kon ik de kaartjes niet vinden en raakte ik helemaal gestresst. Ik was ervan overtuigd dat iemand de kaartjes gerold had en ze nu lekker aan het doorverkopen was aan andere mensen! Ik baalde als een stekker en stelde voor om in de auto te gaan kijken. Door de regen heen en terug gelopen en na een lange zoektocht had Niels de kaartjes in het dashboardkastje gevonden. Hoe ze daar kwamen???? Dat deed er ook niet toe, ik wilde namelijk alleen nog maar naar binnen en van het concert gaan genieten.

Eenmaal binnen was de lucht nogal benauwd en de mensen die voor ons stonden allemaal te lang. Zo stond mister 2 meter en mister 3 meter voor mijn neus en kon ik geen ene bal zien. Behoorlijk vervelend. Niels wurmde zich dan tussen die mannen door naar voren en ja, dan kun je als vriendinnetje niet achter blijven natuurlijk. (Thanks sweety!) Als voorprogramma hadden we 'Deathstars' wat een Scandinavische Gothicband moest voorstellen. De bassist intrigeerde mij met zijn twee meter lange dreadlocks. Het eerste liedje was wel leuk, maar alles wat daarna volgde was niet zo'n succes, aangezien het allemaal op dezelfde monotone toon gezongen werd. Erg voorspelbaar en dus niet leuk.

Na dat kon dan eindelijk de échte show beginnen. R A M M S T E I N ! ! !
Ze hadden een loopbrug die meerdere keren naar boven en beneden ging, ze openden met 'Sonne'. En gingen een heel repetoire af van o.a. Keine Lust, Links 2 3 4, Ohne Dich, Bück Dich, Du Hast, Ich Will, Mann Gegen Mann, Mein Teil en nog anderen. Het waren niet allemaal nummers die ik gelijk gekozen zou hebben en het concert duurde ook niet heel erg lang, maar goed. De show bevatte erg veel vuur, spectakel, sensatie, rondvliegende glitters en als geniale afsluiter een schuimkanon in samenwerking met het liedje 'Pussy'.

Al met al een geniale show, geweldige avond, de muziek knalde er echt helemaal uit. Dit heeft helaas voor mij het gevolg dat ik zelfs vandaag nog met mijn linker oor niet goed hoor. En bij deze dan de afsluiter van de avond in een filmpje van een paar seconden!!!