Gezelligheid kent geen tijd

Als je eenmaal denkt, dat alles tegen zit, maar je er toch het beste van probeert te maken, blijkt maar weer dat ze er alles aan doen om het zo goed mogelijk voor je te maken. En dat noemen we, geluk.

Ik mag van geluk spreken, want ik heb echt een hele toffe baan. En ook al was eerst onduidelijk of ik wel alle uren op mijn huidige locatie kon maken, zo hebben ze zich zo hard voor mij ingezet, dat het toch is gelukt, met dank aan mijn lieve collega's. Dankbaar ben ik, dat ik zulke mensen om mij heen heb.

Vandaag hadden we overigens ook ons teamuitje. We gingen solex rijden met een fotospeurtocht en daarna heerlijk BBQen bij onze teamleider thuis. Als je bij jezelf denkt "Wat is een solex?" dan kan ik je vertellen, dat het een soort brommer is, die rijdt door middel van een motortje op het voorwiel. En als ik ergens dol op ben, is het wel rijden op brommers (zonder helm!) met de haren in de wind en mijn gezicht in de zon. Een solex ritje van bijna 2 uur was voor mij dus perfect. Heerlijk met het mooie weer van vandaag. Ons team was opgesplitst in 4 teams. Uiteraard hoorde ik bij de 'losers' van vandaag, want wij hadden maar 7 goede antwoorden, terwijl de overige 3 teams voor perfectie gingen en wel 12 punten hadden (slagingspercentage van 100%). Maar wie houdt zich nou bezig met de plaatjes, als het buiten zo mooi is en je heerlijk van het uitzicht kunt genieten... Mijn team dus niet.

Gelukkig was en wel 1 zo slim om zonnebrandcrème mee te nemen, want anders was ik nu waarschijnlijk zo rood als een kreeft geweest. Dat was uiteraard weer een hele wijze les voor mij, neem altijd je zonnebrandcrème mee, ook in Nederland, waar het overwegend niet zo'n lekker weer is als vandaag.

De BBQ was ook erg leuk en gezellig, zo praat je nog eens met mensen, die je normaliter niet zo veel spreekt. Elke keer een verrassing, wat mensen bezig houdt en hoe diep sommige gesprekken kunnen gaan. Erg leuk!

Al met al een heel leuk en gezellig dagje. Ik zeg, laten we dat snel weer doen. Was voor herhaling vatbaar!

Berlin, Berlin!

Een van de leuke voordelen van docent zijn is dat je alle vakanties hebt, die de leerlingen ook hebben, nou ja, bijna dan...

In de meivakantie had ook mijn lieve Niels vrij en wilden we er eigenlijk even tussenuit. Het mocht niet te duur en niet te ver, dus besloten we (één dag voordat de vakantie echt begon) om naar Berlijn te gaan. Je denkt, logische keuze, Duits docent, op naar Berlijn... Maar niets is minder waar, als je mijn berichten bekijkt, kom ik eigenlijk tijdens vakanties nooit in Duitsland (behalve op doorreis!) en in Zwitserland ga ik meestal ook geen echte vakantie houden, maar op bezoek bij mijn familie.

Berlijn, de laatste keer dat ik er geweest ben was ongeveer 11 jaar geleden (voordat we natuurlijk dit jaar geweest zijn, hihi) met de middelbare school. Deze keer heb ik hele andere dingen gezien, dan op schoolreisje. Veel dingen zaten ook anders in mijn geheugen, dan dat ze in werkelijkheid zijn. Plus, het holocaust monument was de vorige keer nog in aanbouw.

De eerste dag hebben we heel wat van de stad gezien, we zijn een heel stuk gaan wandelen en met het goede weer was dit zeker geen straf. We begonnen bij de Kurfürstendamm en de Gedächtniskirche. De kerk, die een waar oorlogsmonument is. Waarna we op zoek gingen naar nieuwe schoenen voor mijn beste, aangezien de rits van zijn schoenen kapot was gegaan de avond ervoor. Na het winkelen eerst even de regionale specialiteit te gaan eten, namelijk Currywurst (en ik met Kartoffelsalat). Waarna we nog het KaDeWe onveilig hebben gemaakt en hebben afgestruind, onze ogen uitkijkend. Ze hadden bij het KaDeWe echt allerlei specialiteiten producten en grote merken en ga zo maar door. Bijzonder, plus het was echt een mega winkelcentrum. Daarna de U-Bahn gepakt richting Potsdamerplatz, waar we uitstapten om een kijkje te nemen bij de overblijfselen van de Berlijnse Muur, waarna we onze tocht voortzetten richting Holocaust monument, waar we zeker een half uur doorheen bleven dwalen en dat op 4 mei, Dodenherdenking in Nederland, een bijzondere gewaarwording.

Daarna richting Brandenburger Tor en de Reichstag waar we onderweg ook nog het herdenkingsmonument voor de Roma en Sinti (en andere zigeuners) tegen kwamen, waar we ook even gingen lezen en kijken. Een klein monument als je het vergelijkt met diegene voor de Joden, maar niet minder indrukwekkend. Daarna een momentje in het park gezeten om onze voetjes even rust te gunnen, voor we verder zouden lopen.

De Reichstag mocht natuurlijk niet ontbreken op de foto's, die zich net na het park bevond.

Nadat we daar gelopen hadden, gingen we verder in de richting van de Fernsehturm (ook bekend als de TV toren) echter kwam de honger wel langzaam opzetten, aangezien het al vrij laat op de avond was. We aten een echte Duitse maaltijd (ja, kom maar op met die vooroordelen) met worst en Schnitzel, voordat we verder liepen richting de Berlijnse Dom. Om uiteindelijk terug te keren naar ons pension, waar we een heerlijk dutje gingen doen.

De dag erna werd het tijd om nog meer oude dingen te gaan bekijken. We begonnen bij East Side Gallery, waar een stuk van de Berlijnse muur staat, die is beschilderd en bespoten met graffiti. Ik kwam enkele hele bekende 'schilderijen' tegen bij de East Side Gallery en was natuurlijk onder de indruk. Ook werd ik aangehouden door een officier, omdat ik eerst even mijn paspoort moest laten stempelen met de originele stempels van Oost-Berlijn. (En voor het geval je het nog niet wist, ik ben echt GEK op stempels in mijn paspoort, dus dit was echt een geweldig cadeautje! Die gekkigheid op stempels is ooit ontstaan, toen ik nog vrijgezel was en een artikel las met doelen om een happy single te zijn tot je natuurlijk in de volgende relatie rolt. Daarin stond o.a. spaar minimaal 5 stempels van verschillende landen in je paspoort. Daar is het allemaal begonnen. Echter heb ik mijn eerste visum en stempel pas gekregen toen ik al een relatie had met Niels, maar dat maakt het niet minder leuk!)

Nadat we East Side Gallery waren afgelopen liepen we richting de Fernsehturm, omdat we toch ook wel eens Berlijn van boven wilden bekijken. Vrij prijzig grapje, maar dan heb je ook een uitzicht waar je u tegen kunt zeggen. Uiteindelijk zijn we dan ook nog doorgegaan naar Treptower Park, wat een monument is voor de Russische soldaten in de Tweede Wereldoorlog. En zoals ik de Russen en de Russische architectuur ken, was dit ook weer een MEGA park met veel te grote standbeelden, wat het natuurlijk wel indrukwekkend maakt.

En dankzij het mooie weer, konden we het natuurlijk niet laten om daar een beetje de tijd te verdoen in het zonnetje en ook zo nu en dan een selfie te maken. Het was gewoon genieten!
Uiteindelijk toch weer terug richting Alexanderplatz (waar ook de TV toren staat) om nog een kijkje te nemen bij het gemeentehuis (das Rathaus), het Nikolaiviertel en de Neptunus fontein (Neptunbrunnen). Om uiteindelijk bij Gasthaus Mutter Hoppe een heerlijke maaltijd voorgeschoteld te krijgen. Rehschmorbraten mit Rotkohl, Kartoffelkroketten und eine Birne mit Preiselbeeren.

Ich sage dazu nur, HERRLICH! (Sorry, dat moest even in het Duits.)

Op onze voorgenomen laatste dag gingen we naar het niet-zo-bekende Hohenschönhausen, wat voor de onwetenden onder ons een Stasi gevangenis was tot 1989. In deze gevangenis werden mensen vastgezet, als ze verdacht werden, dat ze wilden vluchten van Oost naar West of als ze iets negatiefs vertelden over Oost-Berlijn. Op niet zo vriendelijke wijze, werden de gevangenen daar behandeld en ondervraagd, ze methoden waren zeer werkzaam, maar voldeden niet bepaald aan de mensenrechten. En dat alles om een bekentenis. Een bijzonder oord, zeker de moeite waard om te bezoeken. Ik fungeerde een beetje als tolk voor Niels, omdat hij de helft niet mee kreeg en daar profiteerden de andere Nederlanders natuurlijk ook van. Ik zou zo nog een keer terug gaan, ik zou het verhaal willen opnemen en terugluisteren, ik vond het zo indrukwekkend, hoe slecht mensen kunnen zijn. Ook op de dag van vandaag worden er nog zulke praktijken uitgevoerd om dingen af te dwingen in gevangenissen. Denk maar aan het waterboarden. Het gebeurt, zelfs vandaag de dag!

Daarna eerst een stukje met de U-Bahn gegaan om vervolgens nog een stuk te lopen via Museuminsel naar de Berliner Dom, waar we natuurlijk ook nog naar binnen wilden, nadat we hem eerder die week al gezien hadden. Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat het echt een prachtig bouwwerk is en ook erg groot.

Daarna nog een heerlijke pizza gegeten bij de 12 Apostel in Berlijn, na een wandeling van ruim een half uur hadden we die ook zeer zeker wel verdiend. En zoals de naam al doet vermoeden, waren de pizza's vernoemd naar de apostelen van Jezus. Niels, de bandiet, ging voor de pizza Judas met salami, jalapenos en paprika en ik ging voor Jakobus met gorgonzola, peer en bresaola. De beste pizza die ik in tijden gegeten heb, wanneer niet de allerbeste ooit.

De dag erna wilden we eigenlijk naar huis, maar omdat de auto benzine lekte, mocht het helaas niet zo zijn. De auto kon de dag erna pas gemaakt worden, dus zaten we weer eens vast. We hebben die dag nog gewinkeld (zonder iets te kopen) en waren we op zoek naar een andere tas, aangezien mijn London-tas (met Union Jack) nogal uit elkaar aan het vallen was. Helaas niets gevonden. De volgende dag konden we gelukkig wel huiswaarts.

Een hele gave citytrip, die niet veel hoeft te kosten, met heel veel spectaculaire, mooie, indrukwekkende dingen om te doen. Op naar de volgende vakantie!

Inluiding

De gelegenheid waar niemand aan ontkomt, waar jong en oud elk jaar weer aan moet geloven. Oud op nieuw, bij sommige een nog groter feest dan de Kerstdagen.

Oud op nieuw hebben voor het eerst in ons eigen huisje gevierd. Niels had zijn vrienden uitgenodigd, maar uiteindelijk waren de meesten bij familie en kwam dus alleen één jongen met ons het nieuwe jaar inluiden. We hadden wat partysnacks en natuurlijk veel drank in huis.

Om 12 uur werd er eerst gekust, daarna ging de fles Martini Royale open en ging deze bij het inschenken al over de hele tafel heen. Even later scheur ik per ongeluk mijn jas in en laat ik ook nog eens een Kerstbal uit de boom vallen. Maar ach, scherven brengen geluk toch?

Tegen 02:00 uur gingen we richting de Waalhalla, om met de rest van de mannen en één andere vrouw het Nieuwjaar verder te vieren. We hadden al aardig ingedronken thuis en het ging al niet recht naar de Waalhalla. Het was een mega herrie en de muziek was nogal monotoon in de grote zaal, toch hebben we ons vermaakt met een beetje bewegen op de boemboem muziek. De gekste verhalen kwamen naar boven en ook heb ik twee keer een trio-aanbod gehad, waar ik alleen maar om kon lachen, omdat ze dat nooit hadden durven vragen, als ze niet zat waren geweest. Ik heb veel gelachen, veel proberen te dansen, gezwalkt naar de wc, gehangen met de boys and girl en het was een leuke avond.

Toen ik naar de wc wilde stond ik op een gegeven moment in de rij, zoals gewoonlijk voor de damestoiletten, en staat een meisje mij aan te kijken en zegt dan ineens, uit het niets 'jij bent écht heel mooi zeg' en ik voelde me ontzettend gevleid, haha. Nadat ik weer uit het hokje kwam, stond ze nog steeds bij de toiletten en zei ze 'nog steeds heel mooi' tegen mij. Het eerste compliment van het nieuwe jaar kon ik ook gelijk in mijn zak steken, want ja.... dronken mensen spreken de waarheid, toch?

Nadat ik dit aan mijn lieve Niels vertelde bleef hij met zijn zatte kop 'ze heeft helemaal gelijk' en zei toen ook de hele tijd zeggen hoe mooi ik ben, hoe perfect ik ben, dat ik de mooiste van de wereld ben, maar dat er maar één ding is, wat hij niet perfect aan mij vind... (nooit leuk om te horen) en dat was, dat ik zo snel boos werd om kleine dingetjes en toen haalde hij een verhaal aan, wat echt al een jaar geleden gebeurd was en sindsdien ook niet meer was voorgekomen. Ach ja, daar zal ik dan maar mee moeten leven.

Om 05:45 uur ging het dan richting huis en dat was alles behalve recht. Ben op een gegeven moment maar voor of achter mijn slalommende vriendje gaan rijden, omdat hij mij bijna elke keer aanreed. Iets na 06:00 uur waren we thuis en zijn we meteen naar bed gegaan. Pfoe! We sliepen dan ook binnen no time.

De dag erna was de kater een heel normaal gevolg van een mega gezellige nacht met veel wijntjes. Er zat dan ook niks anders op, dan lekker te hangen en zo min mogelijk te doen.

En wat zou een nieuw jaar zijn zonder nieuwe goede voornemens? Dus bij deze mijn goede voornemens voor dit jaar.
- Elke dag 1x flossen/tanden stoken
- 3x per week blijven sporten
- Elke dag mijn multivitamine innemen
En voor de rest zien we wel wat er allemaal op mijn pad komt.

Dus bij deze is er weer een jaar afgesloten en staat het nieuwe jaar weer flink voor de deur. Ik ben benieuwd wat komen gaat en ik hoop dat het heel veel goeds zal zijn.

Die Schweiz

Zoals wij vorig jaar nog om de paar maandjes allerlei culturele landen bezochten en vakantie vierden, zoals wij maar wilden, zo weinig doen we dat dit jaar. Dit jaar is niet het jaar van reizen, maar eerder het jaar van werken en afstuderen. En toch moet je er soms eventjes tussenuit...

Zo besloten wij dit jaar twee keer vakantie te vieren in het buitenland. Eerst een weekje in Budapest geweest in juni, waar we voor een appel en een ei hebben overnacht en gegeten en de reis was ook het goedkoopste wat we konden vinden. En nu hadden we twee weken vakantie, waarvan we de eerste week thuis zijn gebleven en uiteindelijk moest vriendlief ook nog twee dagen werken tijdens zijn vakantie.

De tweede week zijn we voor een paar dagen afgereisd naar Zwitserland, het land van de hoge bergen, de frisse lucht, de kaas en chocolade. Mijn moeder woont weer in Zwitserland en daarom was overnachting gratis. Wel moesten we eten kopen en de reis betalen, maar dat was nog te overzien.

Eenmaal daar heb ik veel met mijn moeder gehangen, we hebben allemaal dingen gedaan zoals boodschappen doen en dingen ophalen, afwassen, afdrogen, meehelpen met koken. Dan was mijn zusje nog één dag geweest, omdat ze een dag ging solliciteren en proefwerken in het Mövenpick hotel. En ze is meteen aangenomen. Het was super leuk om haar ook eventjes te zien. Ook hebben we nog met onze oom Flavio een ijs coupe gegeten bij de Tea Room, waar mijn zusje ook gesolliciteerd had.

We zijn dan nog bij Omi geweest (mijn oma van mijn moeders kant) op de berg in Heiligenschwendi. Daar hebben we eerst genoten van het uitzicht van haar balkon, de extra frisse lucht en gingen we met haar in de kantine van het Berner Reha Zenter eten. We mochten niet zelf uitkiezen wat we wilden eten, want voor we iets konden inbrengen had ze al voor ons bepaald. We kregen ree schnitzel met spätzli en spruitjes. Super lekker, daar niet van, maar graag wil ik ook inspraak hebben in wat ik eet. Daarna nog een wandeling gemaakt van een half uur, enkele reis, naar een uitzichtpunt, waar je de bergen goed kon zien. Wij hadden geen moeite met de 'klim' maar Omi stopte om de zoveel tijd en had Nordic Walking stokken bij zich, die ze dan aan mij gaf, zodat ik mijn gewicht beter kon verdelen. Verder allemaal opmerkingen over mijn gewicht. Was blij toen we weer terug waren en ze van ons af wilde en dus zei dat ze te moe was om nog iets te doen.

Toen zijn we terug gereden en kwamen we door Bern, daar zijn we een uurtje gaan winkelen en bij de Bärengraben geweest. Even gezellig met zijn tweetjes. 's Avonds ook twee keer rondjes gaan rijden. Een keertje naar Solothurn, daar wat gewandeld en een andere keer door de wilde natuur en bossen van Zwitserland en dat 's avonds laat. Was wel een beetje 'spooky'.

Zwitserland was echt mooi, zoals gewoonlijk. Het weer was er goed, mijn familie in de buurt en de frisse lucht doet wonderen. De prijzen voor bepaalde dingen zijn voor onze standaard vrij hoog, maar de kwaliteit is dan ook veel hoger en we moeten niet vergeten dat ze in Zwitserland ongeveer 3x zoveel verdienen als hier in Nederland. Helaas wonen we zo ver weg en moesten we op tijd weer naar huis, omdat ik mijn diploma op moest halen bij Fontys, anders waren we wel nog wat langer gebleven. En als het eventjes meezit, dan ga ik alleen rond de Kerst weer een weekje erheen, omdat Niels dan helaas gewoon moet werken.

Genieten van lekker eten, frisse lucht en hoge bergen... Zwitserland is echt de moeite waard.

'Dikke' onzin!

Vooroordelen, wie kent het niet. Je hebt vaak al een mening gevormd over iemand, voordat je überhaupt met de persoon zelf gesproken heb en weet hoe diegene is. Iedereen heeft vooroordelen, zowel bewust als onbewust. En daarom wil ik hier even een paar vooroordelen voor jullie ontkrachten of in ieder geval een nieuwe dimensie aan jullie meegeven...

Te dikke mensen, dat zijn toch mensen die veel te veel fastfood eten en totaal ongezond leven, niet sporten en ga zo maar door. Er zijn vrij veel meningen terug te lezen over de oversized mensen op deze aarde. Zeker aangezien ik zelf niet bepaald voldoe aan het modebeeld en behoorlijk wat kilootjes te veel op mijn ribben heb, wil ik toch even aangeven dat sommige dingen niet helemaal kloppen die als eerste bij anderen opkomen.

1) Dikke(re) mensen eten veel ongezond en/of snoepen te veel.
Dit is dus alles behalve waar, aangezien er ook veel mensen zijn die helemaal niet snoepen of totaal geen fastfood eten. Ik eet namelijk zelf vrijwel nooit frietjes, frikandellen en dergelijke zaken. Snoepen doe ik ook amper, misschien 1x per maand, tijdens de geweldige rode dagen. Daarnaast hoeven mensen niet per definitie slecht te eten om dik te zijn, er kunnen ook andere oorzaken achter liggen. Sommigen gebruiken medicijnen, waardoor ze zwaarder worden. Anderen eten gewoon te veel gezonde dingen, of gewoon te grote porties. Frisdrank is ook een grote boosdoener, daarom drinken bij thuis vrijwel nooit frisdrank, wel water. Echter zijn er nog eens andere oorzaken, sommige mensen hebben gewoon een eetstoornis, waardoor ze vreetbuien hebben, die ze gewoon niet kunnen controleren. Sommigen braken erbij (boulimia) en anderen niet (binge eating disorder). Er zijn dus verschillende mogelijkheden.

Daar wil ik nog aan toe voegen, dat ik het echt heel erg onnozel vind, hoe mensen denken over die TV-programma's van tegenwoordig. Ze schilderen dan ook altijd die overgewichtige mensen af alsof ze alleen maar te veel eten en niet sporten. Dit geldt lang niet voor iedereen en op TV worden vaak dingen extremer voorgedaan, dan het geval is. (En ik kan het weten!) En natuurlijk zijn er ook nog feeders, die ervoor zorgen dat je zo dik mogelijk wordt, dat vind ik persoonlijk erg achterlijk, maar goed, ieder zijn ding!

2) Dikke(re) mensen zijn vaak ziek.
Het klopt dat mensen met overgewicht vaak meer kans hebben op hoge bloeddruk, cholestorol, schildklieraandoeningen en diabetes, ook wel bekend als suikerziekte. Echter hoeft het niet zo te zijn, dat iedere overgewichtige persoon hier last van heeft. Zo ken ik eerlijk gezegd alleen maar 'slanke' mensen die last hebben van dergelijke ziekten. Zelf heb ik onlangs nog een bloedonderzoek gehad naar dergelijke bedreigingen van de gezondheid (en bijna een jaar geleden een gehele body check), tevens is mijn bloeddruk gemeten. Guess what?! Gezonder kan niet. Bloeddruk was perfect, uitslagen ook perfect. En dat hoor ik elke keer weer. Het is zelfs zo, dat mijn familie van de Italiaanse kant altijd een perfecte bloeddruk heeft als ze overgewicht hebben (ja, ja, ik ben niet de enige in de family) en als ze op gezond gewicht zijn, hebben ze een (veel) te lage bloeddruk. Tja!

3) Dikke(re) mensen kunnen geen knappe partner krijgen. (En moeten genoegen nemen met wat ze kunnen krijgen.)
De grootste onzin van allemaal! Het wordt vaak gezegd, dat wij 'fatties' maar genoegen moeten nemen, met wat we krijgen. Volgens de media mag je blij zijn, als je überhaupt bij iemand in bed mag kruipen. Geloof mij, klinklare onzin! Waarom zouden wij geen knappe mensen aan de haak kunnen slaan? Slaat nergens op! Het gaat vaak niet direct om de dikheid van de persoon, maar of je iets aantrekkelijk vindt aan je lover, of er een soort chemie is tussen jullie, vonkjes, bliksemschichten, vuurwerk. En daarbij zijn er ook genoeg mensen die een voorkeur hebben voor stevige of zelfs erg dikke mensen. Genoegen nemen met minder, dan dat je eigenlijk wilt? Niet doen! Zo heb ik met menig knappe man gedate en meer, maar waren er natuurlijk ook erg lelijke die interesse hadden. En toen ik mijn huidige vriendje voor het eerst mee op stap nam met twee vriendinnen hadden ze geen goed woord voor hem over. Hij was zo knap, dat hij waarschijnlijk alleen (een keer) met mij het bed zou willen delen en dat hij op niets anders uit was, maar hij was wel knap. Meer hadden ze niet te zeggen. Ze vertrouwden er niet op, dat hij meer wilde dan alleen seks. En wie heeft er nu ongelijk? Zij! Tot op de dag van vandaag zijn we nog steeds samen en we zijn inmiddels alweer 2 jaar en 4 maanden verder. Laat je niet afschrikken door wat je vrienden denken, ze zouden het zomaar bij het verkeerde eind kunnen hebben. Daarnaast ken ik zat overgewichtige mensen, die een relatie hebben met knappe mensen. En daarmee wil ik niet zeggen dat 'dikke' mensen lelijk zijn, absoluut niet, maar volgens de media zijn we 'minder waard' dan 'slanke' mensen.

4) Dikke mensen zijn lelijk.
Omdat je vetrolletje meer heb, ben je nog niet lelijk! Absoluut niet. Als ik kijk naar hele dunne of stevige vrouwen, dan kan ik over het algemeen wel zeggen, dat ik de stevige dames veel mooier vind, dan die super slanke. Vaak hebben stevige dames een heel mooi gezichtje. Uitzonderingen daargelaten. Ze moeten uiteraard wel verzorgd zijn, want als je onverzorgd bent (zoals sommige), dan houdt de schoonheid snel op. In onze cultuur is een mega strak lijntje zo ontzettend belangrijk, dat ze echte schoonheid vergeten wordt. Het heeft niet te maken met je lichaam alleen, maar ogen en een mooi gezicht zijn vele malen belangrijker. Daarbij hebben stevige dames vaak een dikkere kont en grotere borsten, want extra spannend is voor menig man.

Hiermee wil ik dan ook afsluiten. Denk erom, dat je niet minder waard bent of minder kansen hebt bij het andere geslacht, zolang jij je maar goed voelt en dit uitstraalt is er niets aan de hand en zul je anderen aantrekken met je knappe koppie, mooie gezichtje en stralende glimlach. Ieder mens is uniek en zolang je er maar voor open staat, komen er genoeg leuke dingen op je pad.
And never forget.... Don't judge a book on its cover!

Vampires

Het mythische wezen van de nacht, die je besluipt zonder dat je het merkt, zijn handen in je half zet en dan zachtjes het bloed uit je aderen zuigt....

Vampieren hebben iets mysterieus over zich, iets wat ze beangstigend en tegelijk super sexy maakt. Is het misschien het gevaar wat op de loer licht, de zwoele blik als hij van honger naar je kijkt of is het de angstaanjagendheid? Zijn ogen brandend van vuur en verlangen om je bloed te drinken of de passie waarmee hij lief heeft?

Hoe je het ook wendt of keert, vampieren zijn sexy!
Niet alleen ik vind dat, maar met mij nog vele anderen. Waarom denk je dat die vampierfilms en series zo ontzettend populair zijn? Echt niet alleen omdat er mooie verhalen over geschreven zijn, maar ook de acteurs die ze vertolken. Denk maar aan Twilight, waar heel erg veel vrouwen verzot op zijn (oké, behalve ik dan...) of een oudere film zoals The Interview with a Vampire en wat dacht je van de ontzettend populaire serie The Vampire Diaries? (And yes, I'm a huge fan!) De personages die het spannend maken zijn vaak de 'kwaadaardige' vampiers, die tevens ook het meest spannend zijn....

Vampieren zijn cool en dat zullen ze altijd blijven! They are hot!

Overweight!

Daar zit je dan met je katjes op de bank te kijken naar de programma's die TV te bieden heeft op een eenzame maandagavond. Wat moet je anders?

Zoals gewoonlijk als het 'lonely girls night' is, staat mijn favoriete zender op: TLC. Tot mijn verbazing is het hele programma aangepast en zijn er ook nieuwe programma's op de zender, die ik nooit eerder gezien heb.

Momenteel op TLC: Obese and pregnant.
Het gaat over overgewichtige vrouwen die zwanger zijn. Voornamelijk dames boven een bepaald gewicht. Ik schrok nogal van de verhalen die de dames van zich geven. Ze zijn bijna blind geworden, hebben hoge bloeddruk, doktoren die ze niet willen behandelen tijdens de zwangerschap en suikerziekte.

Op zulke momenten ga ik altijd nadenken over mijn eigen gewicht, gezondheid en leven. Laatst heb ik een check-up gehad via mijn werk en was alles prima in orde. Mijn bloeddruk was goed, op mijn cholesterol was niets aan te merken en de bloedsuikerwaarden waren ook perfect. Het enige aandachtspunt was, zoals altijd, mijn gewicht. Ik krijg te weinig beweging en zou toch wel wat moeten afvallen.

Als ik aan afvallen denk, denk ik aan alle dames in mijn kennissenkring die onder het mes zijn gegaan voor een slanker silhouette. Er zijn twee wegen, een maagbandje en een gastric bypass. Het is tot op heden nog steeds niet in mij opgekomen om vrijwillig onder het mes te gaan om slanker te worden. Het is gewoon niet wat ik wil en als ik een steuntje in de rug heb, moet het ook zonder gevaarlijke ingrepen lukken. Momenteel lijkt de gastric bypass wel een hype te zijn, iedereen laat het doen, of ze nou 100, 130 of 200 kilo wegen. En natuurlijk zorgt het ervoor dat je slanker wordt, maar je zult nooit meer 'normaal' kunnen eten, enkel muizenhapjes passen dan nog in je maag en je bent voor de rest van je leven afhankelijk van vitamines. Bij een bypass kan het ook voorkomen, dat je te veel gaat eten en je maag gewoon weer uitrekt, waardoor je dus alsnog aan kunt komen. Ik zie tegenover het ene voordeel, slanker worden, eigenlijk alleen maar nadelen. Ik veroordeel niemand, absoluut niet, iedereen moet doen wat hij/zij wil, maar het zou voor mij geen optie zijn.

Ik denk erover na, ik heb iets of iemand nodig, die mij stimuleert om meer te bewegen, al is het maar een half uurtje wandelen 's avonds na het avondeten. En iets of iemand die ervoor zorgt dat ik niet te veel eten tot mij neem. Alleen kan ik het niet, het is gewoon moeilijk om af te vallen, aangezien is aangetoond dat het een soort verslaving is en een drugsverslaving is ook moeilijk om te overwinnen. En overal waar je komt, de supermarkt, het tankstation of waar dan ook staat de verleiding op je te wachten. Zwaar irritant als je je net hebt voorgenomen om op jezelf te letten en je levensstijl om te gooien. Een doel voor ogen hebben is vaak een extra stimulans om vol te houden.

Zodra ik verhuisd ben wordt het tijd om nieuwe vrienden te maken en mijn levensstijl aan te passen. Meer beweging en bewuster omgaan met eten. En af en toe zul je toch wel toegeven aan een lekker hapje, een stukje gebak of een lekkere cocktail, maar dat moet ook kunnen, zolang het niet elke week is.

Wat je uiteindelijk ook besluit, zorg ervoor dat je het goed overwogen hebt en zeker weet dat je er geen spijt van zult hebben als je ermee doorgaat. Good luck!

Knalfeest!

Elke dag worden we weer een dagje ouder... Elk uur, elke seconde zelfs. De tijd tikt voorbij, goede en slechte tijden passeren de revue. Mooie herinneringen blijven, slechte eveneens... Tijd om de goede herinneringen een handje te helpen.

Zo'n twee weken geleden stuurde ik de vrienden van mijn vriendje een berichtje. Aangezien vriendlief 26 januari jarig was, moest er natuurlijk wel een feestje gevierd worden. De halve Abraham moet wel even in de spotlights gezet worden. Iedereen stemde in! Het hoe, wat, waar en wanneer kostte wat tijd om te regelen maar op 26 januari waren we er dan eindelijk uit. We zouden lekker bij China Delight gaan eten en later de stad van Nijmegen onveilig gaan maken. Zo gezegd, zo gereserveerd en zo gedaan!

Op 26 januari hebben we het samen gevierd, met zijn tweetjes. Op 28 januari waren de boys aan zet om de tent op z'n kop te zetten. De planning was om 19.30 uur te verzamelen in het restaurant. Wij konden echter geen parkeerplaats vinden en waren een tikkeltje te laat. Dit resulteerde echter wel in het welkom wat ideaal was voor de jarige. De 7 heren die er al waren zetten met z'n allen 'lang zal ie leven' in... Geweldig! De sfeer zat er al flink in. Allen aan het bier, alleen deze Lien moest afzien. Cola it is! Na één ronde buffet werden de cadeaus geopend. Dit resulteerde in een mega bouwpakket van Sluban (Chinese lego), CD met harde muziek, friteuse, dobbelstenen en niet te vergeten de tassels, die voor zowel mij als Niels zijn. We moesten er maar om vechten, wie ze mocht dragen.

Na twee rondjes buffet/wok/teppanjaki hield ik pauze, de heren gingen vrolijk verder. Er werd volop gekletst, gedronken, gegeten en het was echt mega gezellig. En erg genoeg wisten ze mij te vragen over mijn ervaringen bij Take Me Out. Te erg gewoon! Na het eten even gaan chillen bij Nick thuis, voordat de stad onveilig gemaakt zou gaan worden. Om 12 uur werden we er bijna letterlijk uit gegooid, maar dat was niet erg. Eerst bij de Dollars uit ons dak gegaan en daarna door gegaan naar Billabong, omdat Dollars al stampendvol was en je amper kon ademen. Bij Billabong verder tot in de late uurtjes op de dansvloer gestaan met de heren van het goede leven. Wat kun je je als vrouw nog meer wensen, dan omgeven zijn door uiteindelijk 10 leuke jonge mannen? En ook nog eens (bijna) allemaal in een dans modus... Beter kan toch niet? Net als met Oud & Nieuw was het ook deze keer weer volop genieten van de heerlijke sfeer, het swingen in de club en de mega gezelligheid. Het werd later en later... De een na de ander nam afscheid, omdat het tamelijk laat werd. Een enkeling gaf me drie kussen nadat ze zeiden 'goed georganiseerd' of iets in die richting, voordat ze afscheid namen. We reden om 4.30 uur nog terug van Nijmegen naar Helmond, om daar onze slaap te pakken in ons tweepersoonsbedje. Niels vond zijn feestje geslaagd... en dat was ook helemaal zo...

Een top avond! Een geslaagd feestje mede mogelijk gemaakt door Tom L, Tom B, Rik, Nick, Simon G, Simon vZ, Gijs, Michiel en Mingus! Bedankt allemaal!