Night talk

Het is al laat in de avond, je moet de volgende dag weer vroeg uit de veren om op tijd naar je werk te gaan, beter bekend als bedtijd.

Op tijd slapen gaan is zo'n ding, je denkt dat je het doet, maar uiteindelijk is dat niet zo. Tegenwoordig is het sowieso een probleem om te gaan slapen, want de leuke programma's komen vaak laat 's avonds en de mobiele telefoon speelt ook nog een rol als grote afleider.

Mijn bedtijd is om en nabij 22 uur 's avonds. De wekker gaat namelijk om 6:20 uur als ik moet werken. Dat betekend dat ik niet veel slaap krijg meestal, want om 22 uur gaat het eerst onder de douche, tanden poetsen en dan pas naar bed. Als ik dan in bed lig met mijn allerliefste, dan wordt er eerst nog gekletst, zoals elke avond. En de volgende ochtend ben ik altijd kei en kei moe, als de wekker gaat.

Het probleem? Dat kletsen is zo gezellig, dat we niet in de gaten hebben hoe lang dat doorgaat. Toevallig keken we gisteren op de klok na een tijdje gepraat te hebben en zagen dat het gewoon al 23:30 uur was. We schrokken er wel een beetje van, maar toen konden we dus niet slapen en gingen we nog verder kwebbelen. Resulteerde in nog later naar bed gaan en dus nog minder slaap.

Stiekem best grappig, dat je het in bed over alles en de wereld kunt hebben en zo de tijd vergeet en tevens vergeet te gaan slapen. Aan de relatie moet natuurlijk ook gewerkt worden, dus waarom niet wat eerder je bed opzoeken om nog even gezellig bij te praten over dingen, waar je het normaliter niet over hebt als je samen aan tafel zit en het diner nuttigt?

Ach, als het maar gezellig is... Die uurtjes halen we in het weekend wel weer in met slapen.

Nuttig alleen...

Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld, tegenwoordig is het verschrikkelijk wennen. Vroeger was het enkele dagen per week normaal, tegenwoordig is het vrij bizar. Vroeger vond ik het niet heel leuk, tegewoordig ook niet. Al veranderen er dingen, sommige dingen blijven gelijk. En hoewel het vroeger misschien normaler was toen ik nog alleen woonde, alleen thuis zijn is nooit een hobby van mij geweest.

Het is zo, dat mijn vriend een weekje op vakantie is met zijn vrienden. Super leuk en gezellig natuurlijk, maar ik zit dan een week alleen thuis en dat is minder. Alhoewel het echt heel erg wennen was deze keer, kan ik er ook wel een beetje van genieten. Het was vreselijk wennen, omdat we nu alweer 6 maanden (bijna 7) samen wonen en we normaliter dus elke dag bij elkaar zijn. Het is fijn om te weten dat alles goed met hem gaat en hij het leuk heeft. Toch lijkt hij er ook iets meer moeite mee te hebben dan voorgaande jaren, aangezien hij bij dag 2 al zei, dat hij mij miste (en dat gebeurde voorheen geen enkele keer).

Behalve nadelen, zoals alleen slapen, alleen zijn, niemand om mee te kletsen in huis, niemand om tegen te zeuren als er iets minder ging die dag en de afwezigheid aan zich, heeft het ook zo zijn voordelen. Deze week heb ik dan ook helemaal volgeplant met allerlei zaken, zodat ik mij niet zal vervelen. Dingen die dringend nog moeten gebeuren, zoals het schilderen van de keuken en het ophangen van dingen komen aan de beurt. Daarnaast kan ik alles zelf indelen, niet alleen de tijd, maar ook wat ik ga eten. Zo eet ik deze week allemaal dingen die ik lekker vind en mijn vriendje niet lust of gewoon lekker simpel een salade met een stukje vlees of vis. Heerlijk! Daarnaast doe ik behalve nuttige dingen, ook veel nuttige vrouwendingen, die ik normaal inkort, omdat het anders wel heel lang duurt. Gisterenavond heb ik 's avonds een douche genomen (zoals elke avond nog, aangezien ik dan later op kan staan en fris mijn bedje in duik) en heb ik uitgebreid mijn dingetjes gedaan als haarmaskers, gezichtsmasker, ontharen, scrubben en natuurlijk de gebruikelijke douche-dingen. Ook dit was voortreffelijk. Achteraf heb ik mijzelf dan lekker ingesmeerd met bodylotion, voetencreme, handcreme en gezichtscreme. Tja, wat wil je als vrouw nog meer? Toen lekker op bed gaan liggen en gaan relaxen met alle ramen op de bovenverdieping open, zodat het een beetje af kon koelen. Relaxen hoort erbij!

Verder zal ik deze week nog een bezoekje brengen aan mijn opa, de keuken schilderen dus, gordijnen voor boven bestellen/kopen (de kamers die nog niet voorzien zijn), medicijnkastje kopen (en ophangen), gordijnen beneden achter ophangen, schilderijen ophangen, opruimen/poetsen en alles wat ik nog vergeten ben. Dat zal een aangename verrassing zijn voor vriendje-lief als hij thuis komt.

Dus nog enkele dagen zonder hem uithouden en nuttige dingen doen, waarna het rustige leventje weer verder kan gaan met een blij vriendje en een leuk huisje.

Vrienden

Ze zijn je steun en toeverlaat, of je nou om de hoek woont of honderd kilometer verderop... Je kunt met ze lachen, huilen, discussiëren en vooral ook kletsen. Vrienden!

Dat is eigenlijk het enige wat ik echt mis in mijn nieuwe omgeving. Iemand om af en toe gezellig mee te kletsen en even een paar uurtjes de stad mee in te gaan. Een goede vriend(in) waar je gezellig mee kunt ouwehoeren en theetjes drinken op de markt.

Mijn echte vrienden zijn inmiddels wel bekend. Dat zijn er stiekem toch niet zo heel veel. Dat had ik wel al verwacht, dus een verrassing is het niet en rouwig ben ik er ook niet om. Alleen soms mis ik wel eens de gezelligheid van het op bezoek gaan bij een goede vriendin om daar uren te kletsen met elkaar.

Natuurlijk heb ik hier nou ook de vrienden van Niels wel eens over de vloer en kom ik ook wel eens bij hen, wat uitermate gezellig is en waarbij ik op de een of andere manier altijd in een scheur lig van het lachen omdat ze zo grappig zijn. En toch... is dat anders.

Het wordt tijd om een eind te maken aan mijn opleiding, een leuke baan te vinden en dan ook weer een leuke hobby te zoeken, waarbij ik misschien wel weer nieuwe vrienden zal vinden.

Tot die tijd is het maar even doen met wat je hebt. En er het beste van maken.

Echte vrienden...

Dat het zo snel al zou gebeuren, wist ik niet. Dat het zou gebeuren, was te verwachten. Een ding is zeker, als je gaat verhuizen, merk je meteen wie je echte vrienden zijn.

Na meerdere weekenden en vrije dagen intensief werken aan het huisje, is wel te merken wie je echte vrienden zijn. De mensen die je ook daadwerkelijk komen helpen, al is het maar een uurtje. Zeggen dat je komt helpen, dat kan ik ook, maar daadwerkelijk de handen uit de mouwen steken is toch echt even iets anders.

Ik ben dan ook gezegend met twee super handige vrienden. We kletsen, lachen en werken wat af. Twee mensen waar je echt op kunt bouwen, die elke week weer mee gaan en altijd voor mij klaar staan. Helpen waar het kan, wanneer het kan. De verhuizing zal voorspoedig verlopen, aangezien zij ook weer van de partij zijn. Samen met hun en alle andere vrienden die komen helpen komen we er wel.

Superrrrrr bedankt!