Disappoint & London

Na 4 volle dagen in London geweest te zijn, kom je dan eindelijk weer terug naar huis. Niet dat London zo verschrikkelijk was, behalve verschrikkelijk duur, maar het is altijd fijn om te weten dat je lekker weer in je eigen bedje kunt gaan slapen. We landden op Eindhoven Airport en de zon scheen ons tegemoet, wat een leuke verrassing na drie dagen heel veel regen gehad te hebben. Mijn dag kon niet meer stuk, dacht ik....

De ene teleurstelling volgde echter de andere op. Allereerst werd iedereen opgehaald door familie of partner, de mijne bleef liever nog een dagje thuis, omdat hij moest gaan stappen, maar dat was nog niet alles. Toen ik de voordeur open deed, schrok ik mij een ongeluk. Wat een bende was het thuis! De kattenbakken stonken als een gek en toen ik in de douche stapte gleed ik bijna uit, omdat de zeepresten niet weggespoeld waren. Beetje jammer. In combinatie met vermoeidheid bracht dat echter alleen maar frustratie, wat je dan uiteraard kwijt moet. Totdat ik zelf twee keer had proberen te bellen, had ik niets van mijn partner gehoord, alhoewel ik al 2 smsjes de deur uit had gedaan. Ook zoiets! En tot overspoed van ramp kreeg ik vannacht een sms met daarin of ik mee ga stappen vanavond in Nijmegen. Blijkbaar is 3 dagen achtereen stappen erg leuk en belangrijk als je je vriendin al bijna een week niet gezien hebt, die overigens voordat ze vanavond mee moet gaan stappen ook nog moet werken tot 22 uur. Zeker ook fijn om dat in een 1 persoonsbed te moeten slapen en verder geen dingen te kunnen doen, omdat de ouders in de kamer ernaast liggen... Maar ja, dat geeft toch allemaal niks?

London op zichzelf was wel leuk. Echter was je afhankelijk van anderen en van de dingen die anderen gingen doen, waardoor ik nog lang niet alles had gezien, wat ik graag had willen zien. Bakerstreet, Tower Bridge en nog enkele dingen zijn mij ontgaan, desalniettemin was het een leuke reis, die echter wel VEEEEEL te duur was. Het hostel was, zoals een hostel is, niet bepaald een plek waar je elke dag van je leven zou willen zijn. Toch was het erg schoon, op die ene vlek op de muur na, waarvan ik denk dat het een of andere ruk-vlek was.

De dagen gingen vrij snel voorbij, maar op de een of andere manier heb ik echt het idee, alsof ik een maand weg ben geweest. Het waren ook lange dagen, mede mogelijk gemaakt door mijzelf, aangezien we maar één stopcontact hadden met zijn 4en die het deed en mijn telefoon dus dood was op een gegeven moment dat ik de wekker had gezet. Ik klom uit het stapelbed en ging bij mijn kamergenootje kijken, waarop het 7.57 uur was en dus 3 minuten voordat we op moesten staan. Nadat iedereen gedoucht en klaar was, hing mijn telefoon aan het stopcontact en ging de wekker af, wat bleek? De telefoon van mijn kamergenootje stond een uur vooruit, Nederlandse tijd, niet Londonse tijd. We hadden een uur over! Oeps! Tja, dat was echt weer zo'n typisch actie voor mij. En gemiddeld lagen we er rond 0.30 uur in, lokale tijd wel te verstaan.

Vele leuke dingen heb ik gedaan en gezien. Denk aan: the Big Ben, Trafalgar Square, Chinatown, London Eye, Thames, Tate Modern, Changing of the Guards, the Undergrounds en The Phantom of the Opera! En de minder leuke dingen waren: pijn aan mijn benen, knieën en voeten van het eeuwige gewandel en niet te vergeten de trappen op moeten in het hostel, waar je 6 verdiepingen hebt, als de lift niet werkte. Het ergste vond ik dat mijn laarzen, sokken en voeten doorweekt waren door die stomme regen!!!

Al met al een leuke tijd... en nu weer voor één weekje back to reality! Daarna het volgende avontuur!

St. Petersburg

Vakantie, zo een paar keer per jaar kun je ervan genieten. Er even tussenuit of juist hard aan de slag voor wat extra centjes. Dit maal was het herfstvakantie en hadden mijn lieve vriendje en ik besloten om maar eens een andere cultuur te gaan beleven. Besluit stond al sinds augustus vast, voorbereidingstijd was dan ook nodig, want we zouden naar Rusland gaan, St. Petersburg onze bestemming. Er moest nog vanalles geregeld worden: het hostel, de vlucht en niet te vergeten... het visum.

Op 23 oktober was het dan zover, om half drie 's nachts ging de wekker en moesten we opstaan, douchen, aankleden, de auto instappen en richting Airport rijden, parkeren en onze bagage twee uur van tevoren inchecken en daarna was het wachten... Als ik ergens een hekel aan heb is het wel wachten, zeker als ik veel te vroeg uit bed moest komen en een lichtelijk ochtendhumeur heb. Vliegen, aankomen om 11 uur in Lappeenranta om daar vol goede moed weer naar het station te lopen en aan de ticketbalie te staan voor een bus en/of treinkaartje richting St. Petersburg. Over een buskaartje werd gezwegen, treinkaartjes konden we wel kopen. Echter ging de eerste trein pas rond 16 uur. We wilden wel een kaartje, maar toen hoorden we van de baliemevrouw dat die trein helaas al vol is. De eerstvolgende trein ging pas om 21.02 uur. We accepteerden het maar, want ja, wat moet je anders? En wachten tot we de bus konden pakken naar Vainikkala, waar onze trein zou vertrekken. En nog meer wachten... Om 20.30 uur gingen we maar vast naar de paspoort en goederencontrole, waar we weer mochten wachten, niets aan de hand en alsof het niet erger kon, had onze trein ook nog eens 30 minuten vertraging! In de trein werden onze paspoorten dan gecontroleerd, ze keken naar het paspoort zelf, naar de foto, we moesten de conducteurs aankijken, ze scanden de nummertjes onderaan het paspoort, ze bekeken het visum en wilden toen een 'immigration pass' van ons hebben. Immigration pass? Nooit iets van gehoord, dus die hadden we niet. Gelukkig kregen we deze en konden deze direct invullen. Het werd geaccepteerd, er werd een stempel op gezet evenals op het visum en toen mochten we Rusland binnen. Om 23.58 uur kwamen we in St. Petersburg aan en namen we een taxi naar ons hostel.

In het hostel aangekomen stond een nog grotere schik mij te wachten. Het waren twee aparte bedden, geen 'dekbed' zoals wij het kennen, maar een soort geweven deken van kriebelend materiaal, hadden we twee lakens gekregen om het bed mee op te maken en zater er vieze vlekken aan de muur. En op dat moment irriteerde mij ook, dat ik geen eigen wc had noch een eigen douche. Vrij logisch eigenlijk, maar dan nog. Horror voor de verwende Angelina! Gelijk maar met de bedden gaan schuiven, zodat ik toch een beetje tegen mijn liefje aan kon gaan liggen en de bedden opgemaakt, zodat we eindelijk konden gaan slapen na zo een slopende dag!

De volgende dag begon ook niet al te best. Gelukkig ging het in de loop van de dag beter, na even uit te tieren was ik er weer helemaal klaar voor. We liepen kilometers langs Nevsky Prospect en stuitten per ongeluk op de 'kerk van de verlosser op het bloed', waarvan we meerdere foto's namen en waar we ook een kijkje namen binnenin. Het was ontzettend mooi! De gehele binnenkant was van mozaïek en er was overal zo veel goud te zien. De gebouwen waren ook allemaal zo enorm groot en allen weer net op een andere manier indrukwekkend. Na veel wandelen namen we 's avonds een maaltijd tot ons in het iets te dure quasi Italiaanse restaurantje achter een groot gebouw waarvan ik de naam vergeten ben, maar waar we wel elke dag 10 x langsaf zijn gelopen. Het eten was vrij goed te doen en we gingen dan ook vrij op tijd terug naar ons hostel en we waren helemaal de tijd kwijt, want we hadden het idee, dat het al 23 uur moest zijn, bleek het pas 20.15 uur te zijn. Jetlag?! Toen hebben we ons nog een tijdje vermaakt op onze kamer door te zoeken naar dingen, die we zeker wilden gaan zien die week in onze reisgids en zijn toen op tijd gaan slapen.

 

De volgende dag hebben we dan de metro genomen naar Gostiny Dvor, waar we onze wandeling voortzetten richting het Hermitage, de trekpleister van St. Petersburg, als je anderen moet geloven. De metro lag zo ontzettend diep onder de grond, dat ik gewoon even dacht dat we naar het midden van de aarde gebrachten zouden worden door middel van de roltrap. Eenmaal bij het plein van het Hermitage aangekomen, hadden we niet eens het idee, dat het gebouw wat voor ons lag werkelijk het Hermitage was. Het was groen en in ons hoofd hoorde het geel te zijn. Vreemd, maar waar! We maakten foto's van het plein en de voorkant van het Hermitage, toen we wel een kijkje wilden nemen in het museum, zijn we maar weer omgedraaid. We hadden geen zin om uren in de wachtrij te staan voor een kaartje van een museum waar we waarschijnlijk binnen 30 minuten weer uit zouden wandelen. We besloten om verder te lopen. Enkele bruggen over. We zagen de fameuze vuurtorens die nog eens per jaar hun licht ontstaken tijdens een of ander feest en bij de Neva werd net een bruidspaar gefotografeerd. En alsof dat de 'place to be' is voor alle bruidsparen volgden nog meer bruidjes met bruidegommen om daar hun trouwfoto's te schieten. We liepen verder... Om uiteindelijk bij de Petrus en Pauluskerk uit te komen. We kochten een kaartje van omgerekend 7,50 voor 5 musea. Koopje! We bezochten de Petrus en Pauluskerk, die alle doodskisten van de Tsaren bevatte en we maakten foto's. Ook deze kerk was ontzettend mooi, wel weer heel anders dan de Verlosser. We bezochten daarna nog een museum en maakten ons toen op voor onze terugtocht richting het centrum om een hapje te gaan eten. Onderweg naar 'Krokodil', ons restaurantje naar keuze, volgens het boekje een van de beste voor een spotprijsje, kwamen we ook nog de Bronzen Ruiter tegen en zagen we de Izaäkkathedraal van een afstandje. Het eten was ontzettend goed en tevens het beste van de hele week! Daarna zijn we weer op weg gegaan en na zo'n 10 minuten gelopen te hebben bleek Niels zijn tas vergeten te zijn. We zijn toen weer terug gelopen en hebben de tas opgehaald en zijn toen weer richting ons hostel gegaan, waar we weer even bij zouden gaan komen van de lange wandelingen en het struinen door de lange straten in St. Petersburg.

Ons ontbijt gingen we zoals de dag ervoor nuttigen bij de Coffeeshop Company in het winkelcentrum tegenover het Metrostation Vosstaniya. Het broodje wat ik had vond ik smerig, maar mijn lief was er gelukkig mee, de mochaccino was des te beter! We zouden onze verkenningstocht voortzetten en de Izaäkkathedraal bezoeken. Tot onze spijt was het museum gesloten, maar konden we wel een kijkje nemen bovenop de kathedraal, waar we overzicht op de stad hadden, nadat we 203 trappen bestegen hadden, waarmee ik het nogal zwaar had. We keken in de rondte en gingen van daaruit oriënteren waar we als volgende heen zouden gaan. Het uitzicht was mooi, veel torens die boven de gebouwen uit kwamen. We zetten onze tocht voort. Het Majirinski theater moest ook heel mooi zijn, dit viel echter tegen, we gingen sowieso geen voorstelling bekijken. We liepen verder en kwamen bij weer een kerk en weer verder was de kerk met de blauwe koepels, die beschilderd was met gouden sterren, waarnaar we op zoek waren geweest. Daar naast was op dat moment een marktje voor bontmutsen, bontjassen en schoenen. Bontjassen zijn helaas onbetaalbaar en de bontmutsen eigenlijk eveneens. Toch heeft Niels er eentje weten te bemachtigen. Het was leuk om eens te kunnen neuzen op zo'n marktje. Daarna besloten we om Russisch te gaan eten, op naar Blini Dominik, die na een lange wandeltocht helaas gesloten bleek of beter gezegd, verbouwd werd. We zochten een ander restaurantje was betaalbaar en goed was volgens het boekje en kwamen bij een Georgisch restaurantje net buiten het centrum uit, na een uur lopen of zo. Het schepte grote verwachtingen na Krokodil, maar viel ontzettend tegen, voor mij althans. Ik vond het eten niet lekker en voelde mij al dagen niet helemaal fit en werd elke keer misselijk als ik gegeten had. Dit was echt niet te doen. Achteraf dan nog maar een ice cappuccino gaan drinken bij Coffee Haus, wat ook niet spectaculair was. Daarna was het weer tijd om terug te keren naar onze slaapplek, waar je op een plank lag, als je in het midden van het bed tegen je geliefde aan wilde kruipen.

Een mochaccino hoorde tegenwoordig bij het ontbijt. Daar begonnen we de dag mee, een koffie, om wakker te blijven. Daarna konden we er weer tegenaan om lange stukken wandelweg af te leggen. Het was inmiddels ook donderdag en dat was de dag waarop het Zoölogisch museum gratis toegankelijk was. (Je bent Nederlander, of je bent het niet, he?!) Eerst deden we een bezoek aan de Kunstkammer, waar heel veel over verschillende volken te zien was, wat mij niet bepaald interesseerde, omdat ik gelezen had dat er dingen op sterk water moesten staan in het oudste museum van de stad. Het ging hier over misvormde embryo's, baby's en dieren op sterk water en ook skeletten van o.a. een reus en siamese tweelingen. Zeer indrukwekkend en ontzettend vies om te zien, maar wel ontzettend interessant. Helaas was het verboden om daar foto's te maken, anders had ik jullie nog wat kunnen laten gruwelen van de dingen, die daar te zien waren. (Mocht je nieuwsgierig zijn, zoek dan op google naar 'Frederik Ruysch' en je vindt enkele foto's van de preparaten.) Na een koffie en bitterlemon in het café van het museum zetten we onze reis voort naar het zoölogisch museum wat eigenlijk gewoon naast de deur lag. Daar waren voornamelijk opgezette dieren te zien en ook weer dieren op sterk water. Een boeiend museum waar veel te zien was. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt. Bij de uilskuikens heb ik extra mijn best gedaan om deze op de foto te krijgen, aangezien mijn zusje mij altijd 'uilskuiken' noemt. En alsof dat nog niet genoeg beesten op één dag waren, hebben we daarna ook nog het 'live insecten museum' bezocht, wat echt te vies voor woorden was. Kakkerlakken, vogelspinnen en andere enge beesten waren daar in levende lijve te zien en ik wist niet of ik gefascineert moest zijn of gillend weg moest rennen. Achteraf toch nog een hapje eten weg kunnen werken en ons bezat met een soort van champagne die geen drol kostte. Vakantie, dat was het!

We zetten onze traditie voort door de dag erna bij de Coffeeshop Company weer een koffie te gaan drinken, dit maal met een stuk taart erbij. We waren laat wakker en hebben het ook de hele dag vrij rustigaan gedaan. We zijn na een stuk wandelen in de Irish Pub beland, waar we meerdere glazen... (glazen, als in 0,5 liter glazen...) drank achterover hebben getikt samen met een hapje kaasballetjes met sausje en nog wat meer lekkere dingen. We vonden het na een tijdje wel welletjes en zijn teruggekeerd naar het hostel, waar ik dan alvast alle kleding in de reistas had gepakt, zodat we dat de dag erop niet meer hoefden te doen.

De zaterdag was dan ook weer de laatste dag van onze St. Petersburg reis in St. Petersburg zelf. We gingen op pad op zoek naar souvenirs. En we kwamen terug in het hostel met matroesjkapoppen en een fles veel te dure vodka. Tijd om alle laatste dingetjes bij elkaar te rapen en op weg te gaan naar het Finlandstation, waar we onze trein terug naar Lappeenranta zouden hebben. We namen afscheid van deze enorme, koude stad in het grote Rusland en maakten ons op voor de terugkomst naar het kleine kikkerlandje. We namen de trein om 20.25 uur. We werden weer streng gecontroleerd in de trein op onze paspoorten en visa, maar stukken minder streng als toen men het land in wilde. Eenmaal in Vainikkala hebben we de bus naar Lappeenranta gepakt. De buschauffeur raadde ons aan om een hotel te pakken, terwijl wij echter de nacht door wilden halen, toch gingen we kijken of het misschien een idee was om een kamer te nemen voor één nachtje. Bij nader inzien merkten we dat de kroegen maar tot maximaal 2 uur geopend waren en besloten we toch maar een kamer te nemen. Het eerste hotel was veel te prijzig, maar we werden netjes geholpen aan een goedkoper hotel. We hadden een kamer voor één persoon. We mochten er met 2 personen slapen, als het tenminste pastte. Bleek het bed gewoon 130x200 cm te zijn, geen moeite! We hadden een eigen douche, een eigen wc een heerlijk bed (zonder plank in het midden) en een fijne deken. Eerst nog een potje geschaakt in de kroeg naast ons hotelletje Cumulus en een drankje gedaan tot sluit.

De volgende ochtend weer vroeg eruit voor het ontbijt, wat overigens ook heerlijk was en toen een taxi naar het hotel gepakt om op tijd voor de incheck van de bagage te zijn. We waren te vroeg! We vlogen weer terug naar Nederland, waar we thuis eten bestelden, omdat we te lam waren om naar de winkel te gaan en hebben we daarna 14 uur geslapen. Om de hele maandag ook nog in bed door te brengen en zo weer fit aan de slag te kunnen vandaag...

De vakantie zit er helaas weer op... Ik heb mijn ogen uitgekeken, cultuur gezien, geproeft en veel dingen gezien, maar boven alles heb ik van deze vakantie genoten! (Ondanks de vreemde dekens, het vieze eten in sommige restaurantjes, het eeuwige wachten, de strenge controles en het niet zo ideale reisadvies van de baliemevrouw in Finland.)