Na 4 volle dagen in London geweest te zijn, kom je dan eindelijk weer terug naar huis. Niet dat London zo verschrikkelijk was, behalve verschrikkelijk duur, maar het is altijd fijn om te weten dat je lekker weer in je eigen bedje kunt gaan slapen. We landden op Eindhoven Airport en de zon scheen ons tegemoet, wat een leuke verrassing na drie dagen heel veel regen gehad te hebben. Mijn dag kon niet meer stuk, dacht ik....
De ene teleurstelling volgde echter de andere op. Allereerst werd iedereen opgehaald door familie of partner, de mijne bleef liever nog een dagje thuis, omdat hij moest gaan stappen, maar dat was nog niet alles. Toen ik de voordeur open deed, schrok ik mij een ongeluk. Wat een bende was het thuis! De kattenbakken stonken als een gek en toen ik in de douche stapte gleed ik bijna uit, omdat de zeepresten niet weggespoeld waren. Beetje jammer. In combinatie met vermoeidheid bracht dat echter alleen maar frustratie, wat je dan uiteraard kwijt moet. Totdat ik zelf twee keer had proberen te bellen, had ik niets van mijn partner gehoord, alhoewel ik al 2 smsjes de deur uit had gedaan. Ook zoiets! En tot overspoed van ramp kreeg ik vannacht een sms met daarin of ik mee ga stappen vanavond in Nijmegen. Blijkbaar is 3 dagen achtereen stappen erg leuk en belangrijk als je je vriendin al bijna een week niet gezien hebt, die overigens voordat ze vanavond mee moet gaan stappen ook nog moet werken tot 22 uur. Zeker ook fijn om dat in een 1 persoonsbed te moeten slapen en verder geen dingen te kunnen doen, omdat de ouders in de kamer ernaast liggen... Maar ja, dat geeft toch allemaal niks?
London op zichzelf was wel leuk. Echter was je afhankelijk van anderen en van de dingen die anderen gingen doen, waardoor ik nog lang niet alles had gezien, wat ik graag had willen zien. Bakerstreet, Tower Bridge en nog enkele dingen zijn mij ontgaan, desalniettemin was het een leuke reis, die echter wel VEEEEEL te duur was. Het hostel was, zoals een hostel is, niet bepaald een plek waar je elke dag van je leven zou willen zijn. Toch was het erg schoon, op die ene vlek op de muur na, waarvan ik denk dat het een of andere ruk-vlek was.
De dagen gingen vrij snel voorbij, maar op de een of andere manier heb ik echt het idee, alsof ik een maand weg ben geweest. Het waren ook lange dagen, mede mogelijk gemaakt door mijzelf, aangezien we maar één stopcontact hadden met zijn 4en die het deed en mijn telefoon dus dood was op een gegeven moment dat ik de wekker had gezet. Ik klom uit het stapelbed en ging bij mijn kamergenootje kijken, waarop het 7.57 uur was en dus 3 minuten voordat we op moesten staan. Nadat iedereen gedoucht en klaar was, hing mijn telefoon aan het stopcontact en ging de wekker af, wat bleek? De telefoon van mijn kamergenootje stond een uur vooruit, Nederlandse tijd, niet Londonse tijd. We hadden een uur over! Oeps! Tja, dat was echt weer zo'n typisch actie voor mij. En gemiddeld lagen we er rond 0.30 uur in, lokale tijd wel te verstaan.
Vele leuke dingen heb ik gedaan en gezien. Denk aan: the Big Ben, Trafalgar Square, Chinatown, London Eye, Thames, Tate Modern, Changing of the Guards, the Undergrounds en The Phantom of the Opera! En de minder leuke dingen waren: pijn aan mijn benen, knieën en voeten van het eeuwige gewandel en niet te vergeten de trappen op moeten in het hostel, waar je 6 verdiepingen hebt, als de lift niet werkte. Het ergste vond ik dat mijn laarzen, sokken en voeten doorweekt waren door die stomme regen!!!
Al met al een leuke tijd... en nu weer voor één weekje back to reality! Daarna het volgende avontuur!
