Ik had geluk, vandaag had de dierenkliniek namelijk ook een late shift. Ik kon heel snel nog terecht en ben meteen het mandje gaan pakken, aangezien ik op moest schieten, aangezien ik binnen 15 minuten per plekke moest zijn. Chinou liet zich niet vangen, maar uiteindelijk is het mij en Niels met heel veel moeite gelukt om haar het mandje in te krijgen. Ze werd, zoals gewoonlijk, helemaal panisch en heel de box ging heen en weer terwijl ik hem vast had.
Bij de dierenarts waren we meteen aan de beurt en was ze, voor de verandering, super braaf. Geen klauwen, geen gegrom, geen bijt of krasneigingen. Stiekem vond ik dat heel erg vreemd! De dierenarts, dezelfde als bij Milo, vroeg meteen hoe het met Milo was. Milo ging het gelukkig goed, maar nu was de andere poezel aan de beurt. Het oogje zag er dan ook niet best uit. Super ontstoken en hij keek ook in haar bekje. Guess what? Vier rotte tandjes, die eruit gehaald moeten worden. Bloeden tandvlees was duidelijk te zien en de tandjes waren donker van kleur. Arme Chinou. Het ooglid was alles behalve gezond en mega rood. Ze kreeg een oogspoeling en druppeltjes. Druppels moet ik nu minimaal 4x per dag in haar oogje aanbrengen. Vindt ze niet leuk, maar het moet. En als het over 2 a 3 dagen nog niet over is, moet ik opnieuw een afspraak maken, want dan is er meer aan de hand. GERM!
Binnenkort moet ze dan ook nog eens onder het mes om haar rotte tandjes eruit te halen. De dierenarts probeerde mij al gerust te stellen, dat andere katten, ook zonder enkele tand, nog steeds hun brokjes eten. Tja, in dit geval ga ik dan denk ik toch echt over op nat kattenvoer. Ik vind dat gewoon zielig!
Hopelijk komt mijn lieve Chinou-ie poezie er snel weer bovenop, want Mamma-poes vindt het wel weer welletjes met al die zieke baby poezeltjes hier in huis. Op naar twee gezonde baby's en minder katzorgen!
