Hij was zwart met een witte snoet en witte pootjes, een mooi beestje om te zien. Echter zag hij er niet helemaal gezond uit, maar hij liet zich wel aaien. Hij bleef ook maar rondjes lopen, beetje zwalkend en vond het zielig. Het eerste wat in mij op kwam, was de dierenambulance bellen.
Eenmaal aan de telefoon met de dierenambulance zei ik, dat er een kat binnen was komen lopen via het balkon. Eerste reactie terug van hen was 'zet hem maar buiten'. Dat dacht ik dus niet en zei dat hij er niet bepaald gezond uit ziet. Toen zouden ze hem wel komen halen, alleen dat zou dan 45 minuten duren. Nadat ik had gezegd dat ik zelf ook twee poezenbeesten heb en ik niet wist of dat wel goed zou gaan, konden ze ineens sneller komen. *zucht*
Chinou en Milo hebben de zwart-witte kater gezien en bleven op een afstandje staan met opgezette staart en gebolde rug. Ze vonden hem maar eng en trokken zich terug naar de vertrouwde eetstoel waar ze samen gingen liggen, ver van die enge zwart-witte kat. De kater bleef maar rondjes lopen en zwalken, hij ging uiteindelijk op de schoenen van Niels zitten en wilde daar niet meer weg. Ik had zelfs een paar brokjes en een kommetje melk neergezet, maar hij wilde niks.
Even later kwam de man van de dierenambulance, hij vond het beestje er erg slecht uit zien en zei dat ze hem zouden onderzoeken. Hij nam hem mee in een mandje en ging weg.
Toen ik daarna de douche in was geweest, ging de bel. Aangezien ik nog in mijn nakie stond, deed ik de deur niet open. Vroeg me af wie het had kunnen zijn... Toen ben ik even naar de winkel gereden om wat boodschappen te halen en toen ik terug kwam stond er een dierenambulance wagen voor de deur. Ik schrok me rot, zou die bij mij aangebeld hebben? En toen ging het dan eindelijk dagen... De dierenambulance was er niet voor mij, maar waarschijnlijk voor mijn bovenbuurvrouw. De kater zal wel de kat van de buurvrouw zijn. OEPS!
Ik begon me al gelijk zorgen te maken... Waarom had ik daar niet aan gedacht? Het is toch logischer dat een kat van het balkon naar beneden valt als dat hij omhoog springt naar het balkon? Dom, dat is het enige woord wat ik ervoor heb. Even later stond de buurvrouw bij mij aan de deur, ze was niet meer boos, maar vertelde dat ze haar kat hadden willen inslapen bij de dierenambulance en dat ze toen helemaal van streek was. Wat ik me absoluut kan voorstellen. Ik vertelde wat er gebeurd was en dat ik er verder niet bij stil had gestaan... En verontschuldigde mij.
Arme buuf en arme kat! Gelukkig zijn ze weer herenigt en kunnen ze weer tijd samen doorbrengen.
