Nu is dit al de zoveelste blog die ik toewijd aan ziek zijn, maar helaas is het weer zover. Ik ben ziek!
Het begon allemaal donderdag middag. Ik ging gezellig op ziekenbezoek bij mijn schoonmoeder in spé, die de dag ervoor geopereerd was. Als iemand in het ziekenhuis ligt, dan ben ik vaak degene die er als de kippen bij is, want het lijkt me verschrikkelijk om alleen te zijn in zo'n groot eng wit ziekenhuis. Dus neem ik ook altijd gezelschap mee in de vorm van een knuffel. Ditmaal was het een olifantje. Olifanten zijn sterke dieren, met een dikke huid, net als die mamma van mijn vriendje. Ze is een sterke tante. Dan herstelt ze hopelijk snel.
Op een gegeven moment komt mijn schoonpa in spé ook binnen wandelen en zegt op een gegeven moment of ik me wel goed voel. Hij voelde aan mijn hoofd en zei dat het wel leek of ik koorts had. Ik had het erg warm en dacht dat het door de kleding kwam die ik aan had. Op het werk was het namelijk erg koud, dus had ik extra lagen kleding aangetrokken. Ben daar een tijdje gebleven, mijn lieve vriendje kwam zijn moeder ook nog bezoeken. Toen hebben we nog samen gegeten in het ziekenhuis en toen ging ik maar eens richting huis om 19 uur.
In de auto werd ik op een gegeven moment niet lekker, buikkrampen en maagpijn.
Eenmaal thuis gelijk even naar de wc gegaan, maar de buikpijn en maagpijn hielden aan. Even laten hing ik boven de wc. Weer wat later zat ik op de wc met een emmer op schoot. Verdere details bespaar ik je met liefde... Na nog enkele malen zo te hebben gezeten ging het ineens heel erg slecht. Voelde aan alsof ik totaal geen kracht meer had en me niet meer kon bewegen. Ik ben toen met moeite naar mijn kamer gegaan en heb de spoedpost gebeld. Dat kon toch niet goed zijn? Spoedpost mevrouw heeft een tijdje met mij aan de telefoon gehangen, het voelde erg lang. Ik moest vooral proberen te drinken, water, thee en bouillon. Het was tamelijk koud, dus ging ik voor de thee. Kamillethee. Die kwam er na een half uurtje weer uit. Water dan maar? Nog nooit heeft water zo lekker gesmaakt. Die kwam er ook weer uit, niet lang erna. Toch ben ik stug water blijven drinken. Om 4 uur 's nachts viel ik dan eindelijk in slaap. Heb zowat de hele dag gisteren op bed gelegen en water gedronken. Rond 14 uur dan een mok bouillon genomen. Daarna nog tot half 5 ('s middags) geslapen.
Inmiddels zijn we een paar dagen verder en hou inmiddels al beschuit binnen en andere licht verteerbare dingen. Echter was het nog niet alles. Gisteren avond voelde mijn lieve vriendje zich ineens ook niet lekker. En waar ik bang voor was gebeurde. Om 23 uur gingen we slapen. Enkele minuten laten hing hij boven de wc. Bij hem kwam nu ook alles weer eruit. En om de zoveel tijd rende hij weer naar de wc en mocht hij dat niet halen stond er gelukkig een bak naast het bed. Een keer zette hij de bak op bed en ging het even mis. Huisvrouwtje Angelina gooide het gelijk de was in, samen met nog andere dingen die inmiddels vies geworden waren. En ook de bak werd omgespoeld en schoon gemaakt, aangezien die lucht echt niet te harden was. Als dat geen liefde is?
Hij voelt zich nog steeds behoorlijk beroerd, ligt inmiddels weer even op bed, hopelijk kan hij wat slapen, want dat is er vannacht niet echt van gekomen. Mede dankzij zijn erg heftige krampen in de maagstreek. Een kruik verlichtte de pijn een beetje... Ook heeft hij al wat yoghurt gegeten en houdt hij gelukkig water en beschuit binnen. Nu maar hopen dat hij snel weer opknapt!
Enkele huismiddeltjes na veelvuldig overgeven:
- droge beschuit
- slappe thee
- water
- O.R.S. oplossing
- bouillon
- gekookte witte rijst
En een tip van de dokter, altijd blijven drinken... Je verliest namelijk extreem veel vocht en ook al moet je weer overgeven, meestal neem je water wel een beetje op.
BETERSCHAP!
