Einde in zicht???

Verhuizen, het brengt niet alleen een hoop stress, maar als je denkt dat je klaar bent, komt er altijd nog wel iets bij op je lijstje.

Vandaag is het eindelijk zover, de oven, gaskookplaat en oven worden geleverd. Kan ik eindelijk weer ovenschotels maken en andere baksels maken. EIN-DE-LIJK! Dan is de keuken toch echt af voor nu. En een vaatwasser, wat een luxe, heb ik nog nooit gehad. Dat wordt dus echt genieten! En een gaskookplaat mag natuurlijk niet ontbreken, anders kunnen we niet meer koken.

Als echte huisvrouw op dit moment baal ik echt ontzettend van de dingen die we allemaal nog moeten kopen en hebben. Veel dingen staan in de bestelling, maar anderen moeten nog aangeschaft worden, als we weer wat meer geld hebben.
- Gordijnen: besteld, maar nog niet binnen.
- Bureau: moeten we nieuw kopen, schroefgaten zijn uitgeschroefd.
- DVD kasten: moeten we nog kopen, we hebben te veel DVDs/CDs.
- Stofzuiger: de onze is zo goed als kapot.
- Medicijnenkastje: willen we graag hebben voor die kleine rommeltjes die nu overal liggen.
- Sleutelkastje: dan kunnen we de sleutels ook ergens kwijt.
- Bank: onze banken zijn een beetje versleten en afgetaaid, willen graag een nieuwe.
- Slaapbank: zodat vrienden en familie lekker kunnen blijven pitten.

En nog wat kleine dingen, zoals bijvoorbeeld lampen. Verder moeten we de keuken eigenlijk ook nog schilderen, want dat ziet er nog steeds niet top uit. Ook heeft het huis nog een dikke vette (voorjaars)schoonmaak nodig naast een container om de achtertuin op te ruimen. Maar alles op zijn tijd.

Stukje bij beetje wordt het helemaal af, maar het heeft even wat tijd en geld nodig om alles te realiseren. Tot die tijd kan ik vast gaan nadenken over cadeautjes voor mijn verjaardag, die alweer bijna is. Er staat alvast één ding op mijn wishlist.
- Concertkaartje voor FortaRockXL (met o.a. Rammstein), omdat het vet is en 10 minuten fietsen is vanaf thuis. Idealer kan haast niet. Kaartjes zijn alleen zo duur!

Over and out!

Ruimwerkzaamheden

Ken je dat, op een gegeven moment ben je aan het opruimen om wat voor reden dan ook en dan kom je erachter dat je stiekem toch best wel heel veel spulletjes hebt, waar je nooit iets mee doet. Sommige dingen zijn onmisbaar, andere kunnen gemist worden als kiespijn.

Aangezien mij vriendelijk gevraagd werd of ik nog dingen voor een rommelmarkt heb, ben ik op zoek gegaan naar rommeltjes die ik niet mee wil nemen naar het nieuwe huisje. Inmiddels zijn dan ook de waaiers van de wand, mijn spiegel in de vorm van een hartje ook en al enkele spijkers uit de muur. Vanmorgen is de opzichter van de woningbouw geweest om mij te vertellen wat ik allemaal mag laten liggen en hangen en wat eruit moet. Ik ben dan ook maar vast begonnen.

Elk dingetje, hoe klein dan ook, heeft ooit een betekenis gehad voor mij. Het maakte mijn huisje af en heeft me in het beginsel geholpen met het maken van de eerste stappen naar zelfstandigheid. En nu doe ik langzaam, stukje bij beetje, afstand van dingen die niet meer in onze woning passen. Stiekem best eng, want ik ga die dingen dus nooit meer terug zien. De vrouwelijke touch gaat een beetje minder worden in de gezamenlijke woning en van de te girly dingetjes doe ik afstand.

Samenwonen is niet alleen wonen, het is ook consessies doen, compromissen sluiten en soms afstand doen van dingen die je lief zijn. Het is een stukje inleveren om er iets anders voor terug te krijgen, wat veel meer waarde heeft dan de spulletjes die aan de muur hingen in je vrijgezellenwoning.
Afscheid nemen it is!