Het lijkt wel...

Het begint allemaal bij je geboorte, elke dag word je ouder en ouder en nog ouder... Je bent baby, peuter, kleuter en gaat door de puberteit en adolecentie heen. Je eerste rimpels verschijnen in je gezicht en je doet er alles aan, om van deze af te komen. Met de jaren worden we volwassen, eenmaal volwassen zijn we dit een hele tijd... (Tot aan de mid-life-crisis?) Maar wanneer ben je nou volwassen? Wanneer maak je welke beslissingen en wanneer is het de juiste tijd daarvoor en de juiste leeftijd?

Zo zie ik om mij heen het een na het andere evenement gebeuren. En het lijkt wel alsof iedereen om mij heen lijkt samen te wonen, te trouwen, zwanger is of wil worden en kinderen aan het opvoeden is. Ook Niels viel het op hoeveel mensen om mij heen bezig zijn met settelen. Hij vroeg zich af waarom mijn vriend(inn)en wel al zover zijn en de zijne niet. Zijn vrienden zijn een paar jaren jonger dan de mijne, dat zou wel eens een verschil kunnen zijn. Maar wat is nou de ideale leeftijd om kinderen te krijgen? Om te trouwen of iets dergelijks? Om mij heen lijkt trouwen zo rond de 24 of 25 jaar te liggen... Kinderen krijgen ze allemaal ook zo rond die koers. Of ja, allemaal? Een deel... Sommigen hebben op de leeftijd van 25 nog geen enkele ervaring opgedaan wat betreft relaties, laat staan dingen die verder gaan dan handje vasthouden. Dus het geldt uiteraard niet voor iedereen.

Voorbeeld: komend jaar zullen er twee stelletjes gaan trouwen in mijn vrienden- en kennissenkring (voor zover ik weet) en inmiddels zijn er meerdere zwanger (1, 2, 3...) en willen er ook een stel (2 waarvan ik het zeker weet) beginnen aan kinderen.

Niels gelijk in paniek... Hij merkt dat hij in de iedereen-wordt-papa-fase begint te komen wat zijn leeftijd betreft, maar geeft aan zelf nog een kind te zijn en nog niet de puberteit te zijn ontgroeid en of hij dat ooit wel zal doen (volwassen worden) was nog maar de vraag. Hij zag zichzelf al als papa die elke avond een biertje ging drinken. En dat wil hij dus niet...

En groot gelijk heeft hij! Ik denk dat het belangrijk is om zulke grote stappen te overwegen en te kijken of je er wel al klaar voor bent en je moet er tenslotte beide achter staan. Dat iedereen om je heen al zulke dingen doet, betekend nog lang niet dat jij dat ook moet. Als jij als persoon ervoor kiest om de komende 10 jaar nog geen ring om je vinger te duwen en geen kind uit te persen, of geen van beiden ooit te doen, dan is dat je goed recht. Iederen moet voor zichzelf kijken of  hij/zij dat wil of niet. De ideale leeftijd bestaat dus niet. Dit gebeurd misschien wel bij andere personen zo vroeg, maar dat is hun keuze.

Van mij hoeft er de komende paar jaar nog geen kind te komen. Dat betekend namelijk gelijk: 'Dag vrijheid!' en je kunt gelijk niet meer naar vreemde plekken op vakantie, of ja, het kan wel, maar het is wel meteen anders. Ik ben de komende 4,5 jaar in ieder geval nog verzekerd van een kinderloos leven en wil mijn tijd lekker genieten met mijn mannetje, zoals het nu is.  Of we ooit zulke stappen maken als kinderen krijgen en trouwen zullen we wel merken in de loop van de tijd. Hoeveel tijd? Dat weten wij natuurlijk ook niet, misschien gebeuren zulke dingen ook gewoon niet...

Genieten van elkaar, gekke reizen maken naar vreemde bestemmingen en heerlijk doen waar wij spontaan zin in hebben... Dat is wat we zullen doen, no doubt!