Een aanname, je weet wel, dat je iets veronderstelt wat misschien helemaal niet waar is. Een hypothese is misschien een beter woord daarvoor. En je hebt mensen die deze veronderstellingen doen, zonder daar enige reden voor te hebben. Waarom? Ik zou het niet weten...
Zo neemt een lief familielid aan, dat er iets niet goed loopt in mijn relatie. Waarom weet ik niet, maar volgens haar ben ik 'afwijzend' naar haar toe. Waarom ze dat denkt? Geen idee! Ik ben helemaal niet afwijzend, hoe zou ik afwijzend moeten zijn dan? En waarom zou dat iets te maken moeten hebben met mijn liefdesleven? Volgens mij is zij altijd de eerste die de dingen hoort, als het niet goed loopt. Het zal wel weer aan mij liggen... In ieder geval kan ik stellen, dat er niets mis is. Oké er is wel iets mis, mijn geliefde familielid vindt dat ik mijn katten weg moet doen, dat zit mij dwars en dat ga ik ook niet doen. Misschien vond zij me daarom afwijzend? Omdat ik offline ben gegaan, toen ze erover door zeurde? Mijn katten zijn mijn katten en voor alsnog houd ik van mijn katjes, dus die blijven mooi bij mij wonen.
Het zou fijn zijn als mensen minder aannames zouden maken en meer zouden vragen of er iets is, in plaats van gelijk te handelen en je uit bepaalde lijsten te gooien, alleen omdat je blijkbaar 'afwijzend' reageerd. Het is gewoon jammer als de dingen zo moeten lopen, want eerst was er niets aan de hand en nu ineens voel ik mij weer helemaal aangevallen, terwijl ik helemaal niets misdaan heb. Zoals je kunt zien, een verkeerde aanname leidt tot weerstand.
Tip: Voordat je handeld naar je aanname, vraag even eerst of er iets is en of je erover kunt praten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten