De volgende ochtend was er geen tijd om rustig te blijven liggen tot de wekker af zou gaan, want om 10 voor 6 lokale tijd werden we al bruut gewekt door een hoop klanken die ontzettend op kattengejank leken zo in de vroegte van de morgen. Dit tafereel speelde zich dagelijks 5x af en was de oproep om naar de moskee te komen. Toen we er op uit trokken, na een warme-koude-warme-koude douche met een klein pisstraaltje, zagen we ook dat we om de hoek sliepen van de Blauwe Moskee. Daar tegenover de Hagia Sophia, die ook indrukwekkend groot was. We hebben een tijdje in het park gezeten wat grenst aan het plein met de Blauwe Moskee. Overal waar we gingen en stonden was één ding wat altijd aanwezig was, zwerfkatjes. Na een rustpauze in de hete 27 graden, zijn we erop uit getrokken om naar de Grande Bazaar te komen, waar we een miserabel hapje hebben genuttigd voor te veel geld. We zaten aan een tafel, waar allerlei straatverkopers het nodig vonden, om even te stoppen en te vragen of je iets van ze wilde kopen. Rustig een hapje eten, dat zat er niet in. Na een wandeling door de bazaar, die we voor de grap maar 'Big Bazar' hebben genoemd, naar die goedkope winkel in de Nederlandse steden, hadden we dat ook wel weer gezien. Zodra je langer als 2 seconden naar een etalage keek, spraken ze je al aan. Rustig kijken, ook dat zat er niet in. Dat hadden we dan ook snel weer gezien.
We hebben erg veel gezien, op elke straathoek een zwerfkatje. De Arasta bazaar, de big bazaar, de kruidenbazaar, de zuilen uit de oudheid, het Taksimplein, vele restaurantjes, bergen die we moesten beklimmen en dat in gemiddeld 27 tot 33 graden per dag. De katjes vond ik het ergste van allemaal. Ze kregen af en toe eten van de toeristen, maar wat gebeurde er met ze als de winter komt en er veel minder toerisme is? We werden knettergek van al die opdringerige verkooplui en mensen die je vanalles willen aansmeren. Je werd opgelicht waar je bij stond, betaalde 5 euro entree voor een 'mozaiek museum' wat echt 2 halletjes was en dan had je het weer gezien. Voor hetzelfde geld had je in Moskou een dik vet museum bezocht, waar je achteraf geen spijt van had. In Istanbul had ik spijt van elke cent die ik uitgaf. Je kreeg totaal geen waar voor je geld, de prijzen voor musea waren ontzettend hoog, enkel de Bosporus tocht en het eten waren die dingen, die waar voor je geld waren. De Bosporus tocht was echter zo lang, dat het gewoon weer saai was.
Het weer was super, lekker warm, de zon scheen, niet mis mee. Het enige gemis was, dat er geen zwembad te vinden was en in hotels betaal je omgerekend 30 euro om er één dag gebruik van te mogen maken. Dat was het ons niet waard.
In de winkel kocht ik dan nog kattenbrokjes en voerde ik de kleine magere katjes die daar rond liepen. Knuffelde met ze en gaf ze de helft van mijn hamburger die ik op een middag had gekocht. Ze aten zo snel, dat ik bang was dat ze later alles weer zouden uitkotsen, zo een honger hadden ze. Ze verslonden het regelrecht.
De vakantie is voorbij en we waren ontzettend blij om eindelijk weer het vliegtuig in te stappen.
Istanbul, never again!
