Klussertje

Het (lange) weekend is weer voorbij en de nieuwe werkweer is weer begonnen. Heb haast het idee, dat ik geen weekend heb gehad, want ik ben alleen maar bezig geweest in huis. Met uitzondering van zaterdag, waar ik gezellig met een vriend naar Utrecht ben geweest om Summer Darkness te bezoeken. Altijd leuk om er even tussenuit te gaan, gothic mensen te kijken (vind ik ontzettend mooi) en ook nog lekker uit te gaan eten.

Er is vanaf donderdagavond het een en ander veranderd in het mooie huisje van mij en Niels. Hij komt vandaag terug van vakantie en dat zal wel een big shocker worden, denk ik zo, als hij de deur binnen komt. Wat ik allemaal gedaan heb:

- De keuken gifgroen geschilderd
- De keuken (grondig) gepoetst en opgeruimd
- Medicijnkastje op de muur gemonteerd
- Schilderij in de keuken opgehangen
- Schilderij in de woonkamer opgehangen
- Klok in de woonkamer opgehangen
- Gordijnenrails en gordijnen opgehangen aan de achterkant
(^Wat zonder hulp van Yoeri en de klopboor niet was gelukt!)
- Het hele huis opgeruimd en gestofzuigd
- Beddengoed vervangen
- Wasjes gedraaid (en opgehangen/opgeruimd)
- Vaatwasjes gedraaid ook trouwens
- En uiteraard de poezen en mijzelf verzorgd.

Het was me het klusje wel, maar het ziet er dan nu ook weer veel beter uit. Nadeel: vriendjelief is de hele week nog vrij (en dus thuis) en zal alles wel weer op zijn kop zetten in huis, maar dan is het in ieder geval even een heel mooi en net huisje geweest, haha.

Keukenperikelen

De keuken, het belangrijkste deel in huis voor de vrouw, zo zeggen mannen. Maar wat is een keuken zonder oven, goede kookplaten en een vaatwasser? Geen ideale keuken in ieder geval.

Vandaag kregen wij dan eindelijk onze langverwachte en zeer gemiste apparatuur. De bel ging. De katten vluchtten bij het minste of geringste geluid van de voordeur. De vaatwasser werd als eerste in zijn hok geschoven. De ene monteur haalde zijn vinger open, gelukkig waren de pleisters nabij. Toen ze de gaskookplaat aan wilden sluiten, bleek de gasslang en koppeling te missen. Serieus niet leuk! Gelukkig moesten de mannetjes in Nijmegen zijn en zouden ze een uur later terugkomen.

Als een wiedeweer naar de BCC gereden en gasslang en dergelijke gehaald die nog nodig waren. Ik kwam de woning binnen en hoorde Milo hartverscheurend miauwen, zoals alleen hij dat kon. Ik ging op het geluid af....... En ja hoor, hij zat op zijn bekende verstopplek, onder de kastjes van het aanrecht, maar kon er niet meer uit, want voor de opening stond nu een grote vaatwasser.

Nog geen vijf minuten later kwamen de monteurs terug. Ze hebben de vaatwasser naar voren gehaald, maar Milo verstopte zich om het hoekje. Toen hebben ze een plankje onderaan eruit gesloopt, zodat we hem konden pakken. Het pokkebeest bleef ook nog zitten! Aan zijn nekvel heb ik hem op de trap gezet en naar boven gejaagd. De heren konden weer verder met de installatie.

Na twintig minuten zat er alles in, de heren hebben weer een verhaal te vertellen en wij hebben onze apparaten. Eind goed, al goed!