Traditiegetrouw is het tijd voor een terugblik op het jaar 2015. Als je het zou moeten beoordelen op de cijfers is het een mooi jaar, maar er zijn ook veel minder leuke dingen gebeurd in mijn persoonlijke leven als ook in de wereld. Tijd om even terug te denken aan alles wat er gebeurd is dit jaar.
2015 was het jaar van...
...gijzelingen in Parijs en de aanslag in Charlie Hebdo.
... de eerste keer afdansen, met Ronald.
... Niels die 28 jaar werd en een bubbelbadmat kreeg.
... meegaan op klassenuitje van 3GT5.
... de eerste Escape Room doen in Nijmegen, samen met Laura, Niels H. en mijn Niels.
... voor het eerst een bos bloemen krijgen voor Valentijnsdag.
... Milo die de Valentijnsbloemen erg interessant vindt.
... beginnen aan de cursus brons van stijldansen.
... wel 8 verschillende danspartners in één cursus.
... de hepatitis A inenting nemen voor de verre reis.
... de reis naar Beijing, China.
... voor de eerste keer buiten Europa op vakantie.
... de eerste jetlag.
... de verboden stad een bezoek brengen.
... de Chinese muur beklimmen en zien.
... het Zomerpaleis bezoeken.
... de tempel van de hemel zien.
... de eerste keer insecten eten.
... 4 jaar samen zijn met mijn lieverd.
... mee op schoolreisje naar London voor 5 dagen.
... Ramona op bezoek tijdens mijn verjaardag.
... kotsziek worden op mijn verjaardag.
... 26 naar 27 gaan.
... een vaste baan krijgen. YES!
... de vaste baan vieren met een high tea.
... de bruiloft van Diana en Pieter.
... de vakantie naar Berlijn, Duitsland.
... Gerhard die 50 werd, toen hij met mams bij ons op bezoek was.
... de tweede keer afdansen, deze keer met Wouter.
... de tango die finaal de mist in ging.
... verliefd zijn op het songfestival liedje van Il Volo, Grande Amore.
... twee Duitse boeken, geschreven door Andreas Franz, uitlezen.
... beginnen aan het derde boek.
... Chinou die veel aandacht nodig heeft.
... voor het eerst weer 6 weken zomervakantie, heerlijk!
... een nieuwe eet- en salontafel aanschaffen.
... de eerste keer paardrijden, uitje met leerlingen.
... de eerste keer pottenbakken, uitje met leerlingen.
... vrij veel BBQs met vrienden.
... mezelf goed en speciaal voelen.
... mijn eerste steunzooltjes tegen de pijn in mijn linker voet.
... eindelijk een gewicht onder de 100 bereiken.
... niet weten wat ik met al die aandacht van mannen aanmoet.
... heel veel chance hebben tijdens het stappen.
... de herhalingsshot hepatitis A en vernieuwen van de BMR inenting.
... mijn eerste bril, die niet noodzakelijk is.
... opa bezoeken en me dood schrikken.
... niet op de hoogte gehouden worden over de toestand van mijn opa.
... het al aan zien komen, dat het niet lang meer gaat duren met opa.
... opa kort erna toch maar weer bezoeken.
... opa blij maken met liedjes van Queen.
... op vakantie gaan naar mijn moeder en Gerhard.
... mama's verjaardag vieren in het Mövenpick restaurant.
... complimentjes krijgen van Jonny.
... gaan stappen met mijn zusje.
... aangesproken worden door 2 mannen.
... de benen nemen als ik te veel aandacht krijg van onbekende mannen.
... de dag dat mijn opa overlijdt breekt aan.
... het tranendal vanwege mijn opa.
... mijn vader weer eens zien na 3 jaar.
... mijn zusje die deze keer wel bij de uitvaart is.
... mijn schoonouders die 30 jaar getrouwd zijn.
... Milo die opeens verdwijnt.
... Milo die binnen 2 weken na opa's overlijden ook dood gaat.
... Milo vinden bij de dierenambulance, ijskoud, bevroren, omdat hij aangereden is.
... een hele verdrietige Niels meemaken.
... de dag erna aan het werk moeten, nieuw schooljaar.
... ervan overtuigd zijn dat augustus niet mijn maand is.
... heel veel knuffelen met Chinou.
... de cursus Brons ster doen bij stijldansen.
... deze keer officieel maar 1 danspartner hebben.
... een danspartner die zich om de haverklap verslaapt. *zucht*
... gezelligheid met Alice bij de Ladies Xperience.
... trots zijn op Alice, omdat zij zoveel afgevallen is.
... een dagje Amsterdam doen met Niels.
... Body Worlds van Gunther Hagens bezoeken.
... meehelpen bij schoolfeesten.
... aandacht krijgen van leerlingen die ik niet ken.
... een beetje awkward voelen door die aandacht.
... een verrassing plannen voor Laura.
... een complimentendoosje maken met daarin gelamineerde complimenten.
... Laura aan het huilen maken met de verrassing.
... de paranormale beurs bezoeken met Laura.
... oma en Milo die zich laten zien bij de paranormale beurs.
... gezellig uiteten met schoonouders in Kleve bij de Griek.
... proberen om een rode kat te redden.
... verdriet hebben, omdat de rode kat het niet redde.
... eindelijk de nieuwe Bond film Spectre kijken, valt hij tegen.
... de vriezer die het begeeft.
... de IKEA bezoeken om een nieuwe vriezer te kopen.
... Niels die de vriezer installeert.
... Anna (kennis van mij) die ook overlijd.
... ervan overtuigd zijn, dat dit niet helemaal mijn jaar is.
... de tweede Escape Room doen van dit jaar, samen met Laura en mijn Niels.
... ons in oranje pakjes hijsen en de Gajes in de Bajes ruimte BIJNA ontsnappen.
... Sinterklaas vieren met gourmet.
... 's avonds laat de Kerstboom optuigen tot 1:30 uur 's nachts.
... een nieuw katje adopteren bij HoKaZo in Uden.
... blij zijn met onze kleine Myra poes.
... leuke cadeautjes krijgen met Kerst van Niels.
... balen als blijkt je oorbellen kapot te zijn, die je net gekregen hebt.
... gezellig eten met Kerst, eerst bij ons thuis en dag later bij schoonouders.
... een leuke Dinnershow bijwonen bij Danscentrum Vermeulen.
... je eerste danspartner in heel ander daglicht zien.
... 15 jaar vriendschap met mijn beste vriendin Laura.
... het vieren van de vriendschap in Amsterdam.
... het Amsterdam Light Festival bezoeken.
... de Amsterdam Dungeon eindelijk bezocht hebben.
... heel veel gezelligheid.
Posts tonen met het label herinneringen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label herinneringen. Alle posts tonen
vrijdag 1 januari 2016
donderdag 20 oktober 2011
Goodbye teenage memories
Weet je nog, toen je jonger was, in je tienerjaren? Je had al die idealen in je hoofd, dromen die je wilde verwezenlijken en dingen die je wilde doen voor je oud was. Je ideale toekomst had je al helemaal voor jezelf uitgedacht, je zou gaan trouwen met hem... De ideale man. De man met miljoenen op de bankrekening, met een gouden keeltje en de beste vriend van de toekomstige man van je allerbeste vriendin. Hij zou het worden, Kian Egan! Zoals hij die woorden uit zijn mooie mond liet klinken, het kon gewoon niet anders zijn, hij zong die woorden voor JOU, voor jou alleen!
Dromen, idealen, illusies en realiteit. Sommige dingen hoorden bij mijn realiteit. Westlife was hier één heel belangrijk deel van. Westlife was mijn lust en mijn leven sinds ze het liedje 'World of our own' als videoclip op TMF, MTV en The Box draaiden. Samen met mijn allerbeste vriendin was ik helemaal weg van ze. En niet alleen, omdat ze zulke mooie, romantische en gevoelige liedjes zongen, nee! Ze waren gewoon de van het, degene waar wij ons later wel mee rond zagen wandelen in het stadpark, als we hoogbejaard zijn, verrimpelde hand in verrimpelde hand. Kalverliefde, dat was het. Dat ze er muziek bij maakten, geen punt. Alleen maar gunstig voor deze heren, zo verkochten ze nog eens wat.
Als er nu een liedje van ze op de radio te horen is, dan zing ik nog steeds uit volle borst mee, zulke dingen vergeet je gewoon niet. Aan elk liedje van ze is ook een gevoel gekoppeld. Liefde, verdriet, boodheid. En natuurlijk waren er ook liedjes die minder populair bij mij waren, maar zelfs die, zelfs die zijn toch nog betekenisvoller dan menig ander liedje van een andere artiest.
Herinneringen! Die goede oude tijd, de tijd waarin ik posters aan de muur, aan de deur en in een plakboek had geplakt. De tijd waarin ik mijn poster kuste, in de hoop dat die terug zou kussen. De tijd waarin ik liedjes aanvroeg bij The Box, wat veel te veel geld kostte. De tijd waarin ik verliefd werd op jongens, afgewezen werd, liefdesverdriet kreeg en ze mij er elke keer weer mee bovenop hielpen. De tijd waarin ik dagelijks alleen op mijn kamertje op zolder zat met een veel te grote stereotoren met de volumeknop voluit. 'So here we stand, in our secret place, where the sound of the crowd, is so far away... and you'll take my hand and it feels like home, we both understand, where we do belong!' De tijd dat Westlife nog uit 5 personen bestond. De tijd waar Bryan Westlife verliet en alleen Kian, Nicky, Shane en Mark nog over waren. De tijd waarin ik mijn eerste echte concert bezocht van deze mannen van Westlife. De tijd van mijn eerste date met mijn huidige liefje, op de achtergrond tijdens het diner draaiden ze ook mijn teenie muziek. De tijd, die snel voorbij is gegaan.
En nu, nu is het voorbij. Na 14 jaar is het over. Ze stoppen ermee. Ik wil ook niet meer trouwen met Kian. Nee, dat is verleden tijd. Mijn nieuwe grote liefde, daar wil ik gelukkig mee zijn en blijven. Dat is het heden, Westlife is het verleden.
Vele liedjes passeerden de revue, ik kende ze allemaal, van A tot Z, van top tot teen, van voren naar achteren en andersom. Ik was fan, daar is geen twijfel over mogelijk...
Dromen, idealen, illusies en realiteit. Sommige dingen hoorden bij mijn realiteit. Westlife was hier één heel belangrijk deel van. Westlife was mijn lust en mijn leven sinds ze het liedje 'World of our own' als videoclip op TMF, MTV en The Box draaiden. Samen met mijn allerbeste vriendin was ik helemaal weg van ze. En niet alleen, omdat ze zulke mooie, romantische en gevoelige liedjes zongen, nee! Ze waren gewoon de van het, degene waar wij ons later wel mee rond zagen wandelen in het stadpark, als we hoogbejaard zijn, verrimpelde hand in verrimpelde hand. Kalverliefde, dat was het. Dat ze er muziek bij maakten, geen punt. Alleen maar gunstig voor deze heren, zo verkochten ze nog eens wat.
Als er nu een liedje van ze op de radio te horen is, dan zing ik nog steeds uit volle borst mee, zulke dingen vergeet je gewoon niet. Aan elk liedje van ze is ook een gevoel gekoppeld. Liefde, verdriet, boodheid. En natuurlijk waren er ook liedjes die minder populair bij mij waren, maar zelfs die, zelfs die zijn toch nog betekenisvoller dan menig ander liedje van een andere artiest.
Herinneringen! Die goede oude tijd, de tijd waarin ik posters aan de muur, aan de deur en in een plakboek had geplakt. De tijd waarin ik mijn poster kuste, in de hoop dat die terug zou kussen. De tijd waarin ik liedjes aanvroeg bij The Box, wat veel te veel geld kostte. De tijd waarin ik verliefd werd op jongens, afgewezen werd, liefdesverdriet kreeg en ze mij er elke keer weer mee bovenop hielpen. De tijd waarin ik dagelijks alleen op mijn kamertje op zolder zat met een veel te grote stereotoren met de volumeknop voluit. 'So here we stand, in our secret place, where the sound of the crowd, is so far away... and you'll take my hand and it feels like home, we both understand, where we do belong!' De tijd dat Westlife nog uit 5 personen bestond. De tijd waar Bryan Westlife verliet en alleen Kian, Nicky, Shane en Mark nog over waren. De tijd waarin ik mijn eerste echte concert bezocht van deze mannen van Westlife. De tijd van mijn eerste date met mijn huidige liefje, op de achtergrond tijdens het diner draaiden ze ook mijn teenie muziek. De tijd, die snel voorbij is gegaan.
En nu, nu is het voorbij. Na 14 jaar is het over. Ze stoppen ermee. Ik wil ook niet meer trouwen met Kian. Nee, dat is verleden tijd. Mijn nieuwe grote liefde, daar wil ik gelukkig mee zijn en blijven. Dat is het heden, Westlife is het verleden.
Vele liedjes passeerden de revue, ik kende ze allemaal, van A tot Z, van top tot teen, van voren naar achteren en andersom. Ik was fan, daar is geen twijfel over mogelijk...
Labels:
14 jaar,
afscheid,
dromen,
heden,
herinneringen,
illusies,
jeugd,
muziek,
realiteit,
Stoppen,
teenager,
tienerjaren,
toen,
uit elkaar,
verleden,
vroeger,
westlife
Abonneren op:
Posts (Atom)
