Het geluid wat geproduceerd werd waren een soort vreugde kreetjes, want oh wat is het leuk om 's morgens vroeg om 5 uur te spelen met iets wat beweegt. Kamer in, kamer uit, kamer in, kamer uit... Miauw, miauw, miauw, spring, sprint, spring. Wat een fijn geluid om mee wakker te worden op zo een tijdstip. Chinou vermaakte zich in ieder geval geruime tijd.
Waarmee zij zich vermaakt heeft weet ik niet, wat ik echter wel weet, is dat het botjes had. Na een tijdje gespeeld te hebben, werd het ineens rustig, totdat ik uit het niets ineens krakende geluidjes hoorde. Brekende beenderen van iets... Waarschijnlijk een muis. Deze keer gevangen en verorberd door niemand minder dan Chinou, mijn dikke huiselijke poes.
Stoute poes! Mamma poes was in ieder geval alles behalve blij met de nieuwe aanwinst, maar ze heeft hem tenminste helemaal opgegeten. Ik heb nog geen restjes gevonden, gelukkig! En nu ligt ze tevreden naast mij, op de bank.
Na ja, hopelijk heeft het hapje van Chinou in ieder geval een fijne Hemelvaart gehad.
